Caniaw 18-20 juni

Een beetje vrijwilligerswerk en enkele kerken bezoeken 

Informatie Caniaw

Bantay is een stad in de provincie Ilocos Sur, heeft een inwoners aantal van ong. 36000 mensen en bevindt zich ten noord oosten van Vigan. Caniaw is een eco en cultireel erfgoed park. Hier beschermd men de natuur en doet men aan ecologisch toerisme. Santa Maria is een gemeente in Ilcos Sur en telt ong 29000 inwoners. Belangrijkste trekpleisters de kerk Nuestra Senora de la Asuncion, pinsal Falls, Suso beach, Paraiso Ni Juan Narvacan is een gemeente in de provincie Ilocos Sur en telt ongeveer 43000 inwoners. Deze gemeente ligt in de buurt van Santa Maria dus de hotspots zijn nagenoeg dezelfde. Eigen ervaring Daar mijn gids vrijwilligerswerk doet en er deze week een 3 daags kamp met gehandicapte kinderen op het programma stond besloot ik me als hulpje van de vrijwilligster aan te bieden. Nadat er 3 dove kinderen n Tagudin opgehaald waren was de eerste avtiviteit bomen planten. Hier waren nog verschillende kinderen van andere steden die ook op het kamp waren. Na het planten van de bomen ging het richting Caniaw park. Hier moesten de kinderen allerlei activiteiten uitvoeren. En ’s Avonds werd er gedanst op het galabal. Aangezien ze met het hulpje van de vrijwilligster weinig kon helpen. Mijn tagalog is wat beperkt of eerlijk gezegd nihil. Werd de tweede dag een rustige dag voor mij. De kinderen daarentegen amuseerden zich te pletter en sloten de dag af bij een kampvuur. Donderdag in de voormiddag besloten we wat stadjes en kerken te bezoeken. Ik lijk wel op een religieuze missie haha. De klokkentorens zien er allemaal nogal identiek uit. Toch wel de moeite waard. Ondertussen waren de kinderen aan hun afscheidsceremonie begonnen. Nadat iedereen zen certificaat en prijzen had gekregen ging het richting huis. Wij gingen richting Vigan.

Enkele bevindingen

Net zoals in zuid Amerika lijken de Spanjaarden in elk kontinent maar 1 architect gehad te hebben. In zuid Amerika als je 1 plein had gezien had je ze allemaal gezien. En hier als je1 klokkentoren hebt gezien heb je ze ook allemaal gezien.

TAGUDIN 14 tot 17juni

Informatie Tagudin

Tagudin is een gemeente in de Filipijnse provincie Ilocus Sur op het eiland Luzon. Het inwoners aantal is ong.38000 Bezienswaardigheden: yellow market, mount tabur Eigen ervaring Op het eerste zicht valt er niet zo veel te beleven hier. Toen ik hier op vrijdagavond 21.20u aankwam was alles op sterven na dood. Maar dit kon maar schijn zijn natuurlijk. Op zaterdag kwamen ze me halen voor een stadsverkenning. Echt indrukwekkend kwam dit niet over. Wat later beklommen we Mount Tabur. Het was eerder een heuvel en op gegeven afstanden lieten de barangays (wijken) zien wat hun producten zijn. Echt de moeite waard was het niet maar het uitzicht vanaf de top was wel ok. Later gingen we op pad om suikerrietwijn te gaan kopen. Dit was boven op een berg bij een plaatselijke suikerrietwijn brouwer. De weg was echter te stijl dus wederom een wandeling bergop. Eens daar hebben we eerst eens goed geproefd alvorens een hoeveelheid in te slagen. Na een nachtje hotel kon ik logeren bij de mensen die ik bezocht. Dus kon ik zonder problemen mee wijn drinken ’s avonds. Na een avondje wijndrinken was het hier vaderkesdag. De ene helft werd met een kater wakker de andere al wat opgewekter. En daar ik niet meer in een hotel verbleef mocht ik mee naar de mis. Wie had dat nog gedacht. De namiddag werd een dagje strand. Dit op de plaats waar de rivier in de zee zou komen. Dit was echter niet het geval maar dit maakte de fun er niet minder op. Na nog een rustdagje werd het tijd om wat verder te reizen.

Enkele bevindingen:

Oppassen met wat je zegt. Als je zegt dat je alles eet buiten ballud. Dan moet je ook alles eten blijkbaar. Ik kreeg een hele kip voorgeschoteld waarvan alles verorbert moest worden. Laten we zeggen dat he bij een verdienstelijke poging bleef. Enkele ingewanden, bloed, hoofd en poten waren er net te veel aan. En o ja het eerste gebakken insect is ook reeds veroberd. Dit smaakte verrassend goed.

Het vertrek

Na 1.5j terug in België gewoond en gewerkt te hebben kon ik niet meer aan de lokroep, om de wereld verder te verkennen, weerstaan. Azië, of toch een deel ervan, is het plan. Als alles goed is ga ik in 13 landen rondtrekken. Het kan zijn dat ik na 2 maanden en dan ook maar 2 landen al terug ben. Ook kan het zijn dat ik na mijn 13 landen nog meer wil verkennen maar dat zal de tijd uitwijzen.

13juni eindelijk was de datum van vertrek aangebroken. Rond 9u begaf ik me naar de luchthaven. Met onderweg de nodige vertraging, ongeluk onderweg, wegenwerken, kwam ik toch nog tijdig in Zaventem aan. Na nog een koffietje en het afscheid van mijn ouders kon het avontuur echt beginnen. Om 13.30u vertrok mijn eerste vlucht. Deze zat belangena niet vol zodat ik een hele rij stoelen tot mijn beschikking had. Een aangename vlucht was dus verzekerd. Buiten wat erge turbulentie verliep de vlucht vlekkeloos. In Bangkok had ik een overstap van 1.50u. Tijd genoeg zou je denken. In theorie is dit geen probleem maar de piloot vond het een prachtig idee om het vliegtuig op een achteraf baantje te zetten. Dit gaf ons wel de tijd om een sightseeing toer van 25min te beleven. En het moet gezegd, zoals op elke luchthaven was dit entertainment van de bovenste plank. Na nog wat zoeken en de nodige formaliteiten kwam ik tijdig, al was het maar net, bij de gate aan. De tweede vlucht was wel volgeboekt. Maar deze verliep ook probleemloos. Eens in Manila ging het naar de douane. Hier moest ik een uitreisticket tonen. Almaar goed dat ik al voor Korea geboekt had zodat ik met de glimlach door mocht. Eens aan de bagage band kreeg ik ineens een flashback richting 2016. Het zal toch weer niet waar zijn zeker. Maar nee ik had geluk. Als laatste kwam mijn mooie rugzak van de band gerold. Volgende halte een bankautomaat. En jawel mijn speciaal hiervoor bestelde kaart weigerde dienst. Almaar goed heb ik er nog 2 dus voorlopig nog geen stress. Ik had in Tagudin met iemand afgesproken, dus waarom niet ineens doorreizen. Ik was nog maar 22u onderweg dus kon er nog wel een busritje van 7u bij. Tegen 21.30 bereikte ik dan eindelijk Tagudin.

Na mijn vorige trip van 1.5 j doorheen Zuid Amerika begon het al vlug terug te kriebelen eens in België. Na de nodige overwegingen heb ik besloten een nieuw tripje te ondernemen. Deze keer gaat het richting Azië. Mijn avonturen kan je hier volgen. Niet meer dagelijks zoals vorige keer. Maar hopelijk wordt het zeker zo goed als toen.