Featured

Angeles 17 maart tot 6 december – Deel 1

Informatie over Angeles

Voor informatie over Angeles zie vroeger in de blog

Eigen ervaring

Normaal zou ik op 18 maart een vlucht naar Sri Lanka nemen vanaf Manila. Door de lockdown van  15 maart was het echter onmogelijk om deze vlucht te pakken. Manila werd hermetisch afgesloten en niemand mocht er nog in of uit. Dat werd toch gezegd. De praktijk zag er wel wat anders uit dan de theorie. Aan het checkpoint probeerden duizenden mensen die  op elkaar  gepropt stonden om door het checkpoint te geraken. Zowiezo is dat mijn ding al niet en nu met corona al helemaal niet. Geen man overboord echter, ik kon nog steeds in Clark geraken. Als ik mijn vlucht kon omboeken was er geen probleem en kon ik nog in Baguio blijven. Na 2 dagen proberen had ik mijn vlucht geregeld.

Een paar uur later kwam de volgende ontnuchtering. Sri Lanka was dicht, er konden geen vliegtuigen meer landen. Wat nu? Luzon was op weg naar een volledige lockdown dus een ander eiland leek me beter. Ik wou terug naar Mindanao om nog enkele watervallen te verkennen en dan zien hoe het ervoor stond. Eerst wat zoeken tot ik een goede vlucht had en dan vlug boeken. Men vlucht zou op 23 maart gaan dus kon ok nog enkele dagen in Baguio vertoeven. Ook dit plan werd in de kiem gesmoord, op 17 maart reden de laatste bussen vanuit Baguio richting zuiden. Als ik de laatste bus niet pakte zou ik tot na de lockdown hier vastzitten.

Dan maar vlug vlug alles inpakken en hop de bus op. Normaal duurt de rit Baguio Clark een 3.5u maar al snel zou blijken dat het geen normale dag was. Nauwelijks 20minuten ver stonden we al stil. Een checkpoint, blijkbaar iedereen wou Baguio ontvluchten. Na 6.5u aanschuiven en een temperatuur check in de bus konden we eindelijk verder. 7u onderweg en nog steeds in Baguio. Dit schoot lekker op. Na nog 3 checkpoints, 2 maal moeten overstappen in een andere bus arriveerde ik na 13u in Clark. Hier werden we ergens op straat gedropt. Dit was op ruim 4km van mijn hotel. Normaal zou ik een tricycle pakken maar door het late uur en de lockdown waren er geen. De enige optie was wandelen. Met mijn zware rugzak op mijn rug haha en ook nog mijn dagrugzak ging het richting hotel. De wandeling naar het hotel viel mee, alleen stond het hotel niet goed aangeduid op mijn map. Ik was veel te ver grrr. Na daar eerst wat gezocht te hebben en het dan nog aan verschillende mensen te hebben gevraagd was ik rond 2u eindelijk in mijn hotel. Van buiten zag het er niet geweldig uit maar eens binnen viel het hotel voor 100% mee. Het was helaas  niet al goed nieuws wat de klok sloeg. Café’s en restaurants waren al gesloten maar er gold vanaf heden een avondklok. Tussen 20u en 4u ’s nachts is het verboden op straat te komen. Niet dat dat zo een probleem is want er is toch niks te beleven maar toch. Goed dat ik eerder hier was anders had ik het weer kunnen uitleggen. Een paar uur later volgde het volgende negatieve nieuws.

De vlucht naar CDO was gecanceld gevolg Rikkie zit hier vast tot ??? Daar ik nog enkele landen op mijn planning heb staan was dit niet echt een groot probleem. Vervelend ja, maar ik kan het nog uithouden dus no problemo. Om toch wat zekerheid in te bouwen registreerde ik me maar gauw online zodat de Belgische staat weet waar ik ben en eventueel hulp kan bieden. Daarna stuurde ik een mail naar immigratie met de vraag wat er zou gebeuren als ik door de lockdown te lang in de Filipijnen zou zijn.

Door de lockdown waren ook de immigratie kantoren dicht dus als ik langer zou verblijven in de Filipijnen was er geen probleem zolang ik maar betaalde voor ik het land zou verlaten.

Er zat dus niks anders op dan te wachten en te hopen dat alles terug zou normaliseren. Maar het zag er niet naar uit dat dit vlug ging gebeuren. Buiten wat wandelen met mondmasker op(dit was al vanaf 14 maart verplicht) en zwemmen in het zwembad was er niet veel te beleven. In de eerste fase van de lockdown was er zelfs een alcoholverbod (allé verkoop op alcohol) maar zoals ik kon lezen is de Belg goed in hamsteren. Ik heb dan ook maar wat gehamsterd, geen wc papier zoals in Belgie maar wat alcoholische dranken, het mag nog iets wat gezellig blijven nietwaar???

De dagen kabbelden rustig voort maar veel verbetering zat er niet in. Alles bleef gesloten, de avondklok werd 23u, er mocht terug alcohol verkocht worden maar openbaar vervoer kwam niet terug. Het hotel waar ik verbleef was bijna leeg. En een deel van de mensen werden wanhopiger en wanhopiger. Vluchten 3 keer verzet en gecanceld, het schoot niet op. Almaar goed had ik tijd en moest ik nergens zijn. Eind juni was het dan eindelijk toch zover, de mensen die weg wilden waren na veel problemen toch weg geraakt. Het gevolg was wel dat het hotel waar ik verbleef sloot en ik opzoek moest gaan naar een ander hotel. De verhuis verliep zonder problemen. Het was net of ik weer aan het reizen was. Maar natuurlijk ook hier was buiten een gezellige bar niet veel te beleven, ik zat nog in dezelfde stad. Buiten een paar keer een bezoekje aan Sato Batong en in het weekend enkele interessante ontmoetingen en gesprekken in de bar veranderde er niet veel. Sommige bars waren terug open, maar openbaar vervoer kwam maar niet op gang. Maar ik kon mijn wandelingetje nog maken dus alles was nog in orde.

Uit navraag bleek dat openbaar vervoer nog niet voor morgen zou zijn, en om te reizen moest je een swabtest ondergaan, een healthcertificate en travelpass hebben.

Ik had het hier wel wat gezien en wou via Manila naar het zuiden van Luzon gaan. Na wat zoeken vond ik vervoer, voor een vrienden prijsje zou ik tot in Manila geraken. Vervoer was geregeld, nu nog de formaliteiten en half september zou ik eindelijk weer wat verder reizen. Maar dit zou natuurlijk iets te simpel zijn. Op 6 september kwam er een kink in de kabel. Op een nat opstapje slipte ik en viel op de grond. De val op zich stelde eigenlijk niks voor  maar het resultaat was toch een beetje erger dan gedacht. Enkel op 2 plaatsen gebroken en voet 90° gedraaid. Het resultaat was dat ik in plaats van andere oorden op te zoeken een tripje hospitaal voorgeschoteld kreeg. Een week en een operatie later kon mijn revalidatie beginnen. Een ding was zeker in het hotel waren ze blij me terug te zien, een fruitkorf en prachtige welkomst tekst  waren mijn deel. De revalidatie verliep vrij vlotjes. Na nog een operatie en in totaal 3 maanden revalideren kon ik dan eindelijk verder reizen. Mijn papieren werden geregeld, een swabtest en nog een afscheidsfeestje in de Cubano bar later, hier gaan ze me blijkbaar ook missen getuige de lekkere taart die ik kreeg, ging het richting Naia internationale luchthaven alwaar ik een vlucht richting CDO nam.

Featured

Clark (1) 17 maart tot …

Informatie over Clark

Voor informatie over Clark zie vroeger in de blog

Eigen ervaring

Normaal zou ik op 17 maart een vlucht naar Sri Lanka nemen vanaf Manila. Door de lockdown van 15 maart was het echter onmogelijk deze vlucht te pakken. Manila werd hermetisch afgesloten en niemand mocht er nog in of uit. Dat werd toch gezegd. De praktijk zag er wel wat anders uit dan de theorie. Aan het checkpoint duizenden mensen op elkaar  gepropt proberen om door het checkpoint te geraken. Zowiezo is dat mijn ding al niet en nu met corona al helemaal niet. Geen man overboord echter, ik kon nog steeds in Clark geraken. Als ik mijn vlucht kon omboeken was er geen probleem en kon ik nog in Baguio blijven.

Na 2 dagen proberen had ik mijn vlucht. Een paar uur later kwam de volgende ontnuchtering. Sri Lanka was dicht, er konden geen vliegtuigen meer landen. Wat nu? Luzon was op weg naar een volledige lockdown dus een ander eiland leek me beter. Ik wou terug naar Davao voor nog enkele watervallen en dan zien hoe het ervoor stond. Eerst wat zoeken tot ik een goede prijs had en dan vlug boeken. Men vlucht zou op 23 maart gaan dus kon ik nog enkele dagen in Baguio vertoeven. Ook dit plan werd in de kiem gesmoord, op 17 maart reden de laatste bussen vanuit Baguio richting zuiden. Als ik de laatste bus niet pakte zou ik tot na de lockdown hier vastzitten. Dan maar vlug vlug alles inpakken en hop de bus op.

Normaal duurt de rit Baguio – Clark een 3.5u maar al snel zou blijken dat het geen normale dag was. Nauwelijks 20minuten ver stonden we al stil. Een checkpoint, blijkbaar iedereen wou Baguio ontvluchten. Na 6.5u aanschuiven en een temperatuur check in de bus konden we eindelijk verder. 7u onderweg en nog steeds in Baguio. Dit schoot lekker op. Na nog 3 checkpoints, 2 maal moeten overstappen in een andere bus arriveerde ik na 13u in Clark. Hier werden we ergens op straat gedropt. Dit was op ruim 4km van mijn hotel. Normaal zou ik een tricycle pakken maar door het late uur en de lockdown waren er geen. De enige optie was wandelen. Met mijn zware rugzak op mijn rug haha en ook nog mijn dagrugzak ging het richting hotel. De wandeling naar het hotel viel mee, alleen stond het hotel niet goed aangeduid op mijn map. Ik was veel te ver grrr. Na daar eerst wat gezocht te hebben en het dan nog aan verschillende mensen te hebben gevraagd was ik rond 2u eindelijk in mijn hotel.

Van buiten zag het er niet geweldig uit maar eens binnen viel het voor 100% mee. Het was helaas  niet al goed nieuws wat de klok sloeg. Café’s en restaurants waren al gesloten maar er gold vanaf heden een avondklok. Tussen 20u en 4u ’s nachts is het verboden op straat te komen. Niet dat dat zo een probleem is want er is toch niks te beleven maar toch. Goed dat ik eerder hier was anders had ik het weer kunnen uitleggen. Een paar uur later volgde het volgende negatieve nieuws. De vlucht naar CDO was gecanceld gevolg Rikkie zit hier vast tot ??? Daar ik nog enkele landen op mijn planning heb staan was dit niet echt een groot probleem. Vervelend ja, maar ik kan het nog uithouden dus no problemo. Om toch wat zekerheid in te bouwen registreerde ik me maar gauw online zodat de Belgische staat weet waar ik ben en eventueel hulp kan bieden. Daarna stuurde ik een mail naar immigratie met de vraag wat er zou gebeuren als ik door de lockdown te lang in de Filipijnen zou zijn

Het antwoord wat ik kreeg was positief dus mijn lockdown periode kon beginnen.

Featured

Baguio 12 tot 17 maart

Informatie over Baguio

Voor informatie over Baguio zie vroeger in mijn blog.

Eigen ervaring

Alvorens naar een ander land te gaan bracht ik nog eens een bezoekje aan mijn geliefde Baguio. Het bergstadje waar het niet te warm is, niet overdreven veel te zien is maar het toch aangenaam vertoeven is. Allé dat vind ik toch. Doordat het coronavirus ook hier in opmars is besliste president Duterte om Manila in lockdown te laten gaan vanaf 15 maart. Na 14 maart 23.59u zou de stad hermetisch afgesloten worden en zou je dus niet kunnen vertrekken.

Dat was wel een klein probleempje want voor 15 maart geraakte ik niet in Manila. Hier kon ik nog wel een mauw aan passen maar om het zekere voor het onzekere te nemen besloot ik toch maar om mijn visum te laten verlengen. Zo gezegd zo gedaan. Dit bleek echter niet zo een simpele bevalling. Zonder mondmasker mocht ik het immigratiekantoor niet binnen. Dit was opnieuw een probleempje want overal waren deze uitverkocht. Na lang zoeken vond ik een plaats waar ze er nog verkochten. Het waren wel niet de officiële. Op goed geluk ging het terug naar het immigratie kantoor. Ik had geluk ik was nog op tijd en mocht binnen. Na mijn uitleg over de lockdown van Manila kreeg ik direct een verlenging van 2 maanden. Dit verliep vlotjes maar met het zoeken naar een mondmasker had ik wel mooi een halve dag verloren.

Met men visa verlenging op zak kon de verkenning van de omgeving de volgende dag beginnen. De eerste stop was nog in de stad, nl. Ili-Likha artist Village, dit was een prachtige plaats waar verschillende artiesten hun ding deden. En waar er in verschillende nissen plaatsen waren waar je iets kon eten en drinken. Best gezellig eigenlijk en zeker de moeite waard om te bezoeken. De volgende plek op de agenda was het Tam-Awan village hier zag je hoe de bevolking hier vroeger leefden, woonden… kortom de geschiedenis van de Tam-Awan.

Van al dat ronddwalen krijg je honger natuurlijk en een ideale plaats om je honger te stillen bevond zich in de buurt van de Tam Awan village. Het restaurant genaamd Farmers Daughter, het is er niet groot, druk bezocht maar het eten is er heerlijk. De dag afsluiten gebeurde in stijl met een bezoekje aan  de  Baguio craft Brewery. Inderdaad hier was ik al geweest maar van tijd tot tijd is testen of het nog goei bier is kan geen kwaad. En wees gerust het was nog lekker hehe. Spijtig genoeg begon je ook in Baguio  de gevolgen van het Corona virus te voelen. Elke taxi chauffeur moest een mondmasker dragen, bij binnenkomen van een winkelcentrum werd je temperatuur gemeten, avondklok vanaf 10u ’s avonds tot 4u ’s morgens.

Dit alles zorgde al voor vrij lege straten maar alles voor de gezondheid zeker he. In de zoektocht naar bezienswaardigheden in de buurt is het BenCab museum zeker een aanrader. Zoals overal werd ook hier mijn temperatuur gemeten alvorens ik binnen mocht. Het museum is een combinatie van een vaste expositie aangevuld met enkele tijdelijke exposities. Op het moment dat ik het bezocht was er een kleine ruimte waar een Belgische artiest keramiek exposeerde. Als je alles in het museum gezien hebt kan je vanaf hier ook een eco trail doen. Deze tocht van een 1.5u heb ik niet geprobeerd maar zal ongetwijfeld wel geweldig zijn.

Na het BenCab museum ging het richting Herritage Hill and Nature Park Garden. Dit park wordt gedomineerd door een verlaten kloostergebouw(?) en ook hierin hebben artiesten van de gelegenheid gebruik gemaakt om hun kunstwerken te tonen. Het ronddwalen in dit gebouw is iets wat mysterieus, het uitzicht is mooi en her en der kan je wel een pareltje van de artiesten ontdekken. De tuin is dan weer wel wat minder maar je kan niet alles hebben natuurlijk.

Enkele bemerkingen

In de omgeving van Baguio bevinden zich enkele plaatsen die zeker de moeite  waard zijn. Er zijn nog verschillende andere plaatsen om te zien maar door het virus heb ik helaas niet alles kunnen zien. Maar wie weet misschien komt er spoedig een volgend bezoekje als ik in geen ander land meer binnen mag.

Featured

Alaminos van 9 tot 11 maart

Informatie over Alaminos

Alaminos is een stad in de Filipijnse provincie Pangasinan op het eiland Luzon. Voor 1747 maakte Alaminos nog deel uit van Bolinao. Na jaren van vooruitgang en verbetering  werd het een onafhankelijke stad. De stad kreeg zijn naam in 1872. De naam Alaminos kreeg het ter ere van luitenant-gouverneur-generaal Alaminos, de toenmalige gouverneur-generaal van de Filipijnen. Het bevolkingsaantal bedraagt ongeveer 100000 inwoners. De toeristische trekpleisters zijn hier de 100 eilanden (eigenlijk zijn het er 124). Vanaf hier kan je deze makkelijk bezoeken.  Het 100 eilanden park is het eerste nationaal park en beschermde regio in Alaminos.

Eigen ervaring

Het stadje Alaminos is een middelgroot stadje, echt gezellig is het niet. Hoewel de 100 eilanden de toeristische trekpleister is hebben nog niet veel grote voedselketens de weg naar hier gevonden. De meeste hotels en gasthuizen bevinden zich echter in de buurt van de 100 eilanden dit is een 5tal km van de stad. Ook hier is alles lokaal gebleven. Met andere woorden de plaats is nog puur en niet aangetast. Om de eilanden te bezoeken moet je je eerst registreren en naar gelang het aantal personen boek je een boot. Daarna moet je gaan afrekenen. Dit kan volgens mij wel iets simpeler geregeld worden. Je krijgt 1 ticket maar moet op 3 plaatsen een deel betalen. Eerst aanschuiven voor het betalen van de inkom, de volgende rij is voor de boot en dan moet je nog 200 peso betalen voor je afvalzak. Als je deze achteraf terugbrengt krijg je je 200 peso terug. Dat vond ik wel goed gevonden. Een simpele  manier om de 100 eilanden proper te houden. Eens alles betaalt ging het verder naar een pick-up punt waar ik op mijn bootkapitein moest wachten.

Hoewel ik alleen was had ik een grote boot gekregen. Het eerste eiland wat we zouden bezoeken was kathedraal eiland. Boven op de top staat een christus standbeeld. Om daar te geraken zou ik een duizendtal treden moeten doen. Dit zag ik niet echt zitten dus heb ik dat maar overgeslagen. Achteraf gezien was dat wel niet zo slim want van bovenaf was er waarschijnlijk een prachtig zicht over de eilanden. De volgende stop was Marcos eiland, dit is een eiland met een grot, van een klif kan je hier in een prachtige emerald kleurige poel jumpen, zalig gewoon. Eens in het water kon je nog een kleine grot inzwemmen. De eerste grot doet trouwens ook dienst als slaapplaats van vleermuizen. Deze vindt je hier dan ook genoeg.

Na dit eiland ging het naar een snorkelplaats. De koralen en vissen waren prachtig maar voor mij het toppunt was dat ik in het midden van een school vissen terecht kwam. Zien hoe alle vissen gelijktijdig van richting veranderen, onbeschrijflijk gewoon. Na het snorkelen terug in de boot komen was een ander paar mouwen, hier was geen trapje voorzien aan de boot zoals in Palawan. Na vandeeg wat getaffel en hulp van de kapitein geraakte ik dan toch in de boot, zodat de tocht verder gezet kon worden naar het volgend eiland. Dit was een prachtig eiland waar je via een grot van de ene naar de andere kant kon. Het uitzicht was er prachtig. Bij het terug varen naar de kust passeerden we nog langs vleermuis eiland. In de bomen hing het vol met grote vleermuizen. Indrukwekkend om te zien. Als je je van te voren wat inleest over de eilanden kan je vragen of ze je naar een welbepaald eiland brengen. Ik had dat niet gedaan en voor mij was het goed zo, maar je kan zelf een beetje je route bepalen als je wilt. Buiten de eilanden is er in het stadje weinig te beleven daarom ging het de volgende dag naar een andere locatie.

Enkele bemerkingen

De 100 eilanden van Alaminos zijn zeker de moeite  waard. Ik had het geluk er op een weekdag te zijn zodat er weinig volk was. Op verschillende plaatsen was ik helemaal alleen. Dit in tegenstelling tot Palawan waar je in de file moet aanschuiven om ergens te geraken. De eilanden zijn misschien wel niet zo spectaculair als in Palawan maar zeker een bezoekje waard. En op weekdagen kan je eilanden voor jezelf hebben. Ik raad het ten zeerste aan.

Featured

Taguig 5 tot 9 maart

Informatie over Taguig

Taguig is een stad op het eiland Luzon in de Filipijnen en vormt samen met 16 andere gemeenten Metro Manila. De officiële slogan van Taguig luidt “Think big, Dream big, I love Taguig”. Deze slogan lijkt goed gekozen, daar Taguig de afgelopen decennia een serieuze groei heeft gehad zowel in economie als infrastructuur. Waar Taguig vroeger een slaperig vissersdorpje was is Taguig nu een bloeiende metropool. De trekpleisters zijn de Heroes cemetery, de Amerikaanse begraafplaats, enkele musea, enkele parken, Venetië Piazza, verschillende barretjes en nachtclubs…

Eigen ervaring

Terug in Manila opteerde ik om eens in een andere regio dan normaal te verblijven. Mijn oog viel op Taguig. Het positieve hier was dat ik praktisch geen toeristen zag en bijgevolg de toeristische cafés er ook niet waren. Wegens het niet altijd zo schitterende weer en een virusje dat een wereldtournee aan het houden is, heb ik weinig tot niets gezien. Mijn enige bezoek de naam waardig was een bezoek aan het Heroes cemetery, het Amerikaanse kerkhof en bijbehorend museum.

Op het Heroes cemetery ziet men de graven van gesneuvelden en oorlogs veteranen van de Japans Filipijnse en andere oorlogen, ook bevinden zich er verschillende vredes monumenten. De kruisen van de graven is wel weer wat anders. Waar op het Amerikaanse kerkhof de kruisen perfect symmetrisch geplaatst zijn is het bij het Heroes cemetery spijtig genoeg niet zo. Verschillende kruisen staan schots en scheef, mss door een tyhoon? Er liggen overal bladeren, echt goed onderhouden ziet het er niet uit. Maar ze doen hun best zullen we maar denken. Wat ook opvalt is dat ze artiesten blijkbaar ook als Heroes beschouwen want voor de artiesten is een sector voorzien waar deze begraven worden. En er waren nog vrij recente graven bij.

Na dit bezoek ging het naar het Amerikaanse kerkhof. Dit immense kerkhof, met herdenkings monument is enorm. Het kerkhof wordt perfect onderhouden, het benaderd als het ware de perfectie. Van het herdenkingsmonument wordt je stil. Een immense gaanderij met alle namen van Amerikanen en geallieerden die gesneuveld zijn tijdens WOII in de Filipijnen. Verder zie je op het einde van de gaanderijen enkele mappen waarop aangeduid is hoe de oorlog op de respectievelijke plaatsen verlopen is.

Recentelijk is op de site ook een museum over de oorlog geopend. Ook dit is aangrijpend om te zien. Toen ik de volgende dag naar een museum wou werd me dat met grote drang afgeraden wegens een geval van Corona virus in de nabije buurt van het museum. Daar gingen mijn plannen. Na een dagje niksen, een dagje winkelcentrum, inderdaad ook niet slim maar mijn lichaamstemperatuur was ok dus was het safe allé dat zeggen ze toch en een dagje eten en drinken bij mensen thuis was het weeral tijd om door te reizen.

Enkele bemerkingen

Taguig is niet echt een plaats om lang te verblijven. Als je er toch heen zou gaan zou ik opteren om in de buurt van het zakelijk centrum te verblijven. Maar ook hier is het pokke druk en het is nog steeds Manila en tot nader order is het nog steeds niet mijn favoriete stad.

Featured

CDO en Iligan van 28 februari tot 3 maart

Informatie over CDO en Iligan

Informatie over beide steden kan je vinden vroeger in mijn blog.

Eigen ervaring

Wegens enkele probleempjes geraakte ik niet in Siquijor. Daarom opteerde ik maar om nogmaals naar Cagayan en Iligan te gaan. Hier waren nog wel enkele plaatsen waar ik nog niet geweest was. En dit lijstje van nog te bezoeken plaatsen wou ik verkleinen. In Iligan “The city of waterfalls” ging de zoektocht naar watervallen verder. Via enkele jeepney’s en een tocht met een motorella van een uurtje bereikten we de Sikyop Agriculture Cooperation. Hier was het geen waterval wat we te zien kregen maar een geweldige ondergrondse rivier. De setting was prachtig.

Eerst volgde een korte trektocht alvorens we de rivier ingingen. We volgden de rivier stroomopwaarts door prachtig gevormde rotsformaties. Adembenemend gewoon. Het spijtige was dat je hier niet kon zwemmen. Een verfrissende duik konden we toch wel gebruiken. En dit deden we in de Mimbalut Watervallen. Dit zijn een deel kleine watervalletjes na elkaar met overal natuurlijk zwempoelen. Het water was verfrissend, de locatie was best mooi, alleen spijtig dat de site wat vervuild was. Moesten ze dit opruimen dan zou het een top locatie zijn.

De volgende dag in Iligan ging  het naar de Dodiongan waterval. Ook om hier te geraken was het  een heel huzarenstuk. Jeepney, motorella, trektocht over privé terrein. Best weer avontuurlijk, de waterval was prachtig met een mooie plek om te zwemmen, spijtig dat er zo weinig water was en er maar 1 waterval was in plaats van 2. Toch was het meer dan de moeite. Op de terugweg waren ze kokosnoten aan het plukken. Spontaan kregen we er enkele zodat we het kokoswater konden opdrinken. Best verfrissend zo een kokosnoot.

Op de terugweg brachten we nog een bezoekje aan het Macapagal huis. Dit was het huis van één van de vroegere presidenten. Speciaal voor omrijden zou ik niet doen maar als je er toch bent kan je er wel is langsgaan. Om de dag af te sluiten ging het naar Paseo Santiago voor een prachtige zonsondergang. De volgende dag  ging het terug naar CDO hier in de buurt stond een zoo, waar volop exotische vogels te zien zijn, op het programma. De zoo was klein maar zag er redelijk ok uit. ’s Namiddags volgde white beach. Heerlijk relaxen, zonnen, zwemmen, wat eten. Wat wil een mens nog meer?

Enkele bemerkingen

Om in  Iligan alle watervallen te bezoeken heb je veel meer tijd nodig. Vermoedelijk kom ik hier nog wel een keer voor ik mijn Azië trip afsluit. Maar dat zal nog wel enkele maanden duren denk ik. Wordt vervolgd…

Featured

Bohol 23 tot 27 februari

Informatie over bohol

Bohol is een eiland en tevens provincie in de Filipijnen. Samen met de naburige provincies Cebu, Siquijor en Negros Oriental vormt het de regio Central Visayas. Bohol telt ongeveer 1.4 miljoen inwoners. De inwoners van Bohol stammen waarschijnlijk af van de laatste groep mensen die zich in de prehistorie in de Filipijnen vestigden. Ze worden aangeduid als pintados (getatoeëerden). Al voor de komst van de Spanjaarden zouden de inwoners contact hebben gehad met andere beschavingen. Er werden motieven van  de Ming dynastie gevonden. Ook werd ontdekt dat de inwoners van Bohol het schrift al kenden. Industrie hebben ze niet in Bohol. Ze leven hier vooral van de visvangst, rijstteelt en toerisme.

Het toerisme wordt steeds groter en groter. Panglao, het schiereiland, heeft enkele van de meest bezochte en mooiste stranden van de provincie. Verder heb je de chocolat hills, de tarsiers monkeys in het Tarsier Sanctuary. Tarsiers zijn werelds kleinste primaten. Ze zijn ongeveer een vuist groot en ze kunnen hun hoofd naar elke kant 180° draaien. Verder veel kerken en andere koloniale gebouwen uit de Spaanse tijd.

Eigen ervaring

Eens met de ferry aangekomen in Bohol ging het met een plaatselijke bus richting Tagbilaran, de hoofdstad van het eiland. De bus was weer eens wat anders en zoals op wel meer plaatsen in de Filipijnen niet echt voorzien voor mensen van buiten Azië. De bus had 3 zitplaatsen aan elke kant van het gangpad. Almaar goed zat de bus niet volledig vol zodat het geen probleem vormde. De eerst bezienswaardigheid die ik bezocht was de Botanical garden. Buiten de exotische bloemen en planten hadden ze ook een vlindertuin en enkele speciale beesten zoals een albino python, een witte pauw, een aligator die zowel in zoet als zout water kan overleven… en het mooie was dat je bij de dieren een interessante uitleg kreeg. Echt groot is het niet maar het is een echte aanrader.

Maar natuurlijk kom je niet naar Bohol om enkel de Botanical garden te zien. De highlights stonden de volgende dag op het programma. Voor de makkelijkheid en om overal vlotjes te geraken had ik een toer geboekt. Om 9u zouden ze me oppikken maar de chauffeur had er niet beter op gevonden om al om 8u aan mijn hotel te staan. Na nog vlug een douche te hebben genomen, begaf ik me naar het mini busje en kon ons tripje beginnen. De eerste stop was het Blood Compact shrine. Een standbeeld over de bezegeling van de vriendschap tussen de Spanjaarden en lokale chef in het jaar 1565. Dat was ongetwijfeld een zeer belangrijke gebeurtenis maar een standbeeld is maar een standbeeld dus buiten de geschiedenis was er niet echt veel aan.

De volgende stop stond hoog op mijn lijstje nl een bezoekje aan het Tarsier Sanctuary. Hier kan je enkele Tarsier apen spotten. Dit zijn de kleinste primaten van de wereld. Ze worden ongeveer een vuist groot. Kunnen hun hoofd naar elke kant 180° draaien. En ze hebben gigantisch grote ogen. Het zijn nachtdieren en ze eten insecten. Na eerst een korte briefing, brachten we onder begeleiding van mensen van het Sanctuary een bezoekje aan de Tarsiers. Doordat iedereen stil moest zijn en ze de Tarsiers aanwezen werden deze niet te hard gestoord en raakten ze niet overstressed.

De volgende stop was de wereldberoemde chocolat hills. Dit zijn veruit de belangrijkste bezienswaardigheden in Bohol. Midden in een vrijwel vlak plateau verrijzen in een plateau van meer dan 50 vierkante km 1268 vrijwel gelijke kegelvormige heuvels van 30 tot 50m hoog. In het droge seizoen verdort het gras en dan doen ze enigszins denken aan chocolade bergen. Vandaar de naam. Helaas was het nog niet het droge seizoen zodat de heuvels nog groen waren. Doch het uitzicht vanop één van de hoogste heuvels was hemels.

Na de Chocolat Hills volgde een bootcruise op de rivier met lunch. De lunch was heerlijk, het uitzicht was prachtig. Kortom de ideale plek voor de lunch. Na de lunch volgde nog een bezoekje aan een hangende brug en een kathedraal die ze aan het restaureren zijn. De kathedraal was nagenoeg helemaal weggeveegd door de ernstige aardbeving in 2013. Mijn laatste dag in Bohol snoof ik nog wat cultuur met een bezoekje aan een museum. Hier werd de historie over het ontstaan van het eiland uit de doeken gedaan. Evenals hoe de restauratie van de kathedralen verloopt.

Enkele bemerkingen

Bohol mag zeker ook niet ontbreken van te bezoeken eilanden. De chocolat hills zijn ronduit indrukwekkend, de Tarsiers zijn zo klein dat ze op een ander vrij moeilijk te spotten zijn. Om te relaxen op de witte zandstranden  en goed uitgaan ga je naar Panglao, een schiereiland van Bohol. Kortom voor elks wat wil. Ik raad een bezoekje aan Bohol zeker aan.

Featured

Camiguin van 19 tot 22 februari

Informatie over Camiguin

Camiguin is een provincie van de Filipijnen. Het is tevens een eiland. Het ligt ongeveer 10km ten noorden van de noordkust van Mindanao in de Boholzee. De hoofdstad van de provincie is Mambajo. Camaguin telt ongeveer 100000 inwoners. Camiguin eiland is parelvormig en is ongeveer  238km² , op zijn langst is het eiland 23km en op zijn breedst 14,5km. Het eiland is bergachtig en het hoogste punt is 1500m. De attracties op het eiland zijn het lanzones festival, elke 3de week van oktober. Verschillende Spaanse kerken, oude koloniale gebouwen, het gezonken kerkhof, de Spaanse wachttoren,…van natuurlijke attracties zijn er de vulkanen  Mount Hibok-Hibok, Mount  Vulcan, Mount Timpoong,…de eilanden  white island en Mantinique island. De watervallen, de warme en koude bronnen…

Eigen ervaring

Na een bezoekje aan het toeristinformatie center kon de verkenning beginnen. Het eiland was groter dan ik had gedacht dus alles bekijken zat er niet in. Met de tricycle ging het naar het gezonken kerkhof. Hier reist een kruis op uit de zee. Rond het kruis kan je onder begeleiding van een gids heerlijk snorkelen. Je ziet er prachtige koralen, vissen, schelpen. Best de moeite. Eveneens zie je er ook een groot kruis in de zee, vandaar  waarschijnlijk gezonken kerkhof. Na men snorkel sessie ging het naar de oude vulkaan. Deze kan je via een pad beklimmen. Op het pad is ook de kruisweg uitgebeeld. Van bovenaf heb je en prachtig uitzicht over het eiland.

Eens terug afgedaald ging ik te voet naar de haven. Hier wou ik een boot naar white eiland pakken. Dit heb ik dan toch maar niet gedaan wegens dat er op het eiland nergens bescherming is tegen de zon. Ongetwijfeld is het onderwater leven daar prachtig maar dat moet je zelf maar gaan ontdekken. Na een verkwikkende nachtrust was het tijd voor een bezoekje aan de Katibawasan waterval. Het wandeltochtje erheen en terug was wel plezant, alles over rustige wegen, een beetje goeie dag zeggen tegen de locals genieten van de natuur. Een perfecte wandeling, de waterval was er één zoals er zovelen zijn zonder extra’s. Echt veel vond ik er niet aan maar dat is mijn mening natuurlijk.

Doordat ik geen ticket voor de ferry naar Bohol kon bemachtigen zat ik nog een dag langer op het eiland. Hiervan maakte ik gebruik om de Ardent hot springs te bezoeken. Dit is een ecologisch park met een kleine dierentuin, niet de moeite trouwens, de warmwaterbaden waar je heerlijk in kan zwemmen en er zou een ecotrail zijn. Dit heb ik echter niet gevonden. Ik wou naar het viewpoint van de Hibok Hibok gaan en zo het kratermeer bezichtigen maar zonder gids mocht dat niet en blijkbaar was er ook geen gids vrij. Spijtig maar helaas. De klim zal voor een andere keer zijn.

Enkele bemerkingen

Camiguin is een leuk eiland met verschillende bezienswaardigheden en momenteel nog niet platgelopen door de toeristen. Enige nadeel, de plek waar ik zat is om 8u ’s avonds dood. Er is niks nimmer te zien en eten is nog nauwelijks te vinden. Camiguin kan je bereiken met de ferry of met het vliegtuig dus ik zou een bezoekje zeker aanraden.

Featured

Cagayan de Oro van 14 tot 19 februari

Voor informatie over Cagayan de Oro zie vroeger in de blog.

Eigen ervaring

Omdat een stad toch een stad blijft stond een verkenning van de wijde omgeving van de stad op het programma. Hierbij mocht een bezoek aan het Tubajon Aquamarine Park zeker niet ontbreken. Het is vrij ver van de stad dus om er te geraken nam ik eerst een minibusje, dan nog een jeepney en tot slot een tricycle. Het Tubajon Aquamarine Park is een mangrove park aan de zee. Via een bamboebrug door de mangrovebossen komt men aan de kuststrook, hier kan je in de zee het lokale zeeleven verkennen. Jammer genoeg was het laag tij en kon je er nu niet zwemmen. Via een pad kon je een heel eind in de zee wandelen, het spijtige was dat buiten enkele zeesterren er niet veel te zien was. Daar het toch wel een heel gedoe was om hier te geraken wou ik nog wel wat in de zee zwemmen ook. Hiervoor ging ik en een vriend enkele km terug naar een plekje waar je heerlijk een duik kon nemen in de zee.

De volgende dag gingen we naar een andere “place of interest” nl. de Sinulom falls. Ook hier geraken is geen sinecure. Weer enkele jeepney’s en tot slot een fikse wandeling. Tijdens onze tocht naar boven naar de  waterval lazen we enkele onheilspellende berichten dat de waterval gesloten was.  Het zou toch niet….  De borden vertelden echter de waarheid. Wegens onderhouds werkzaamheden was het effectief gesloten. Maar af en toe mag je eens geluk hebben, na een hele uitleg van mijn reiscompagnon konden we toch binnen en konden we enkele foto’s nemen. Spijtig dat het gesloten was want het was best leuk om te vertoeven.

Op de terugweg bezochten we nog een kleine grot. Als je hier door kreffelt heb je aan de achterzijde een prachtig zicht over de Cagayan rivier. Na het grotavontuur toen we op een jeepney stonden te wachten hadden we weer geluk. Dankzij de vlotte babbel van mijn gids versierden we een gratis lift naar de volgende attractie nl een bezoekje  aan devine mercy shrine. Hier moest ik plots een soort van sarong broek aandoen, dit moest ik zelfs niet doen wanneer ik boedhistische tempel bezocht. Indrukwekkend kan je het niet echt noemen, maar een plaats om tot rust te komen in de stad is het zeker. Als ik nog wat langer in CDO zou blijven zou mijn gids een dagje thuisblijven van het werk en me vergezellen naar enkele watervallen.

Zo gezegd zo gedaan, ’s morgens om 6u vertrokken we vol goede moed naar Cedar park. Na een busrit van een kleine 2u stapten we uit en kon het avontuur beginnen. In het park heb je 3 watervallen welke je allemaal kan bezoeken. En tijdens de afdaling naar de Dila falls sloeg het noodlot toe. Plotseling schoof mijn voet weg en lag ik pardoes onderuit op  de grond. Buiten dat ik keihard met mijn achterste op een rots terecht kwam was er geen schade. Pijnlijk was het echter wel. En dit om dan de minst mooie waterval van de 3 te zien. De Gantungan falls zijn de interessantste, eens beneden kan je een deel door de rivier waden alvorens bij de waterval te komen. De perfecte plek voor een frisse duik. De volgende waterval “de Natigbasan falls” kan je enkel van bovenaf zien. Of allé we zagen niet direct een pad naar beneden en eerlijk gezegd na mijn val was de goesting om af te dalen niet echt groot.

Het voordeel aan vroeg vertrekken is dat je veel tijd hebt. Dus na de watervallen hadden we nog tijd voor een bezoekje aan Bukid village. Dit is een dorp vol Hobbit huizen. Het dorp is nogal ver afgelegen. Om er te geraken heb je op het einde nog een motorritje nodig. Maar met mijn pijnlijk achterste was het een ware geseling voor mijn achterste. Het idyllische karakter van de omgeving maakte echter veel goed. Verder is er hier een eco farm, kan je een jungletrekking doen, je kan er ook overnachten. Dus voor elks wat wils. Wij keerden echter terug naar CDO. Na weer een motorritje, zo mogelijk nog pijnvoller dan de heenrit, en een lange busrit arriveerden we vrij laat terug in CDO.

Enkele bevindingen

Cagayan de Oro de stad van de gouden vriendschap, het is opvallend hoeveel dakloze mensen er hier op straat leven. Dit geeft ’s avonds niet echt een veilig gevoel maar als je je erover kan stellen zonder te veel nadenken valt het wel mee.

De bezienswaardigheden in de verre omgeving zijn dan wel weer de moeite. Moest je ooit in CDO zijn dan zou ik een bezoek daaraan zeker aanraden. Pas wel op want het kan glad zijn.

Featured

Iligan City van 10 tot 14 februari

Informatie over Iligan city

Iligan is een stad in het noorden van het zuidelijke Filipijnse eiland Mindanao. De stad is sinds 1983 geclassificeerd als een zogenaamde Highly Urbanized city en maakt als zodanig geen deel uit van een provincie. Voorheen was het de hoofdstad van Lanao del Norte. Iligan heeft een bevolking van ongeveer 400000 inwoners. Iligan staat bekend als de “stad van  majestueuze watervallen”. Er zijn ongeveer 24 watervallen in de stad. De meest bekende is de Maria Cristina-waterval. Het is ook de primaire stroombron van de stad. Het voedt de Angus VI waterkrachtcentrale.

Andere watervallen zijn de Tinago Falls, Mimbalut watervallen, Limunsudan watervallen,… De Tinago watervallen zijn een van de belangrijkste attracties van de stad. De 73m hoge watervallen zijn toega6 via een reeks wenteltrappen met 300 treden. Het zou één van de 25 meest ontzagwekkende zijn om te zien voor je sterft. Buiten de watervallen zijn er natuurlijk nog andere plaatsen om te bezoeken zoals Paseo de Santiago dit is een open park aan zee. Perfect om een frisse neus te scheppen

Eigen ervaring

Na een rustig busritje volgde nog een taxirit naar mijn hotel. Maar al vlug had ik in de smiezen dat ik in het zak werd gezet door de chauffeur, niet alleen had hij de meter dubbel zo vlug gezet ook volgde een tergend trage tankbeurt waarbij de meter overuren deed. Helaas kon ik er weinig tegen beginnen en moest ik toch betalen. De prijs viel nog mee maar het is het principe natuurlijk. Stad van majestueuze watervallen, dat klonk niet slecht. Om weer wat anders dan anderen te doen ging ik op zoek naar de kleinere watervallen, op mijn map zag ik op niet zo verre afstand de Langilanon watervallen. Maar waarschijnlijk kwam ik langs een foute weg want ik moest over privé terrein (waar ik niet door mocht) en dan waren er nog wat valse honden. Veiligheidshalve nam ik het zekere voor het onzekere en ging op zoek naar de secret falls. Hier was het probleem dat ze zo secret zijn dat ik ze niet gevonden heb. Blijkbaar zijn ze prachtig maar ik heb ze dus niet gezien.

Een troost was de prachtige natuur en mooie vogels zodat het toch een geweldige dag werd. Ook de moeite waard was Paseo de Santiago, de perfecte plaats om uit te waaien. ’s Avonds moet het ongetwijfeld nog indrukwekkender zijn. Zicht op de zee, verschillende eetstandjes live muziek… de plek om te relaxen en een frisse neus te halen., Een bezoek aan de Tinago watervallen mocht niet ontbreken, om er te geraken kan je best enkele jeepney’s nemen en het laatste stuk met een habal habal. Ik had het idee opgevat om dit te voet te doen maar ik moet zeggen echt aan te raden is dit niet, je wandelt langs de drukke baan. Enkel het stukje waar je normaal de habalhabal neemt is een rustig weggetje maar het gaat hier stevig omhoog natuurlijk.

Eens bij de waterval betaalde ik inkom en via een trap daalde ik een 300tal treden. De trap was in orde maar de infrastructuur rond de waterval kan dringend een opknapbeurt gebruiken. De waterval was indrukwekkend, deze komt uit in een grote poel waar je kan zwemmen, en je op een bamboevlot tot onder de waterval kan laten voeren. Verder bevinden zich er verschillende eetstandjes zodat je ook de innerlijke mens kan versterken wanneer je aan het genieten bent van de majestueuze waterval. Bij het terug keren naar Iligan city maakte ik toch maar gebruik van een Habalhabal, deze zette me zonder problemen en veel vlugger dan wandelen in de stad terug af.

Enkele bevindingen

Iligan is een vrij drukke ongezellige stad. De reden dat je hier komt zijn de watervallen. De grotere zijn zeker de moeite waard.

Featured

Davao van 6 februari tot 10 februari

Informatie over Davao

Davao  city is een Filipijnse stad en qua oppervlakte de grootste stad van het land. De stad is gelegen op het zuidelijk eiland Mindanao en is de regionale hoofdstad van Davao Region. De stad is gelegen aan de voet van Mount Apo. De bebouwing is voornamelijk laag, dit voornamelijk door het risico op aardbevingen.

De stad behoord tot de veiligste steden van de Filipijnen. Hier was huidig president Duterte vroeger burgemeester. Davao telt ong. 2 miljoen inwoners. De toeristische trekpleisters in de stad zijn de Philipinne eagle foundation and nature center, Mount Apo, Gap Farming resort, Davao Crocodile Park, peoples park, Eden nature park, Samal Island

Eigen ervaring

Dat ze het corona virus toch wel serieus nemen bleek op de luchthaven. Op de luchthaven wordt van iedere persoon de temperatuur gemeten. Hoe serieus de koortsmeters werken is dan weer een andere zaak. Bij mij verscheen 2 maal 34°C maar volgens degene die mij incheckte was dat normaal. Ik heb maar gezwegen en rustig meegevlogen.

Davao is inderdaad een andere stad als de andere. Ze is zeer veilig. Invloed van Duterte waarschijnlijk. Wegens combinatie van minder goed weer en een stevige verkoudheid heb ik de stad helaas niet ten volle kunnen verkennen. Maar niet getreurd dank zij het mindere weer kwam ik in een koffiehuisje een local tegen die me ’s avonds meetroonde naar de nightmarket waar we heerlijk aten en afsloten met toch wel een zeer speciaal dessert, nl. Chili ijs en koolijs. Pittig maar best lekker.

Men laatste dag Davao bracht ik een bezoekje aan Samal eiland. Eens op het eiland ging het met de habalhabal naar de watervallen. Echt spectaculair zijn deze niet maar doordat deze over een grote oppervlakte verspreid zijn ontstaan er allemaal verschillende kleine poelen, ideaal om in te relaxen. Afsluiten op het eiland gebeurde met een prachtige zonsondergang op het strand.

Enkele bemerkingen

Davao is een toch wel een iets rare stad. Je hebt niet echt het gevoel om in een stad te zijn maar het is gigantisch groot. De stad heeft een veilig gevoel.  Wat de openingsuren van parken betreft houden ze er toch maar rare uren op na. ’s Morgens open dan gesloten van 10.30 tot 13u en dan terug open tot ’s avonds. Over het algemeen is Davao een vrij aangename plek om te vertoeven. Speciaal naar Davao komen zou ik wel niet doen.

Featured

Cebu van 30 januari tot 5 februari

Informatie over Cebu

Cebu eiland is het 126ste grootste eiland ter wereld. Het eiland is lang en smal en strekt zich uit over 196km van noord naar zuid en 32km op zijn breedste punt. Het heeft smalle kustlijnen, kalksteenplateaus en kustvlaktes. In het zuiden bevinden zich enkele bergen. De vlakke stukken bevinden zich in het Noorden. De provincie telt ongeveer 3 miljoen inwoners.

Cebu city is de hoofdstad van het gelijknamige eiland Cebu. De stad wordt ook wel de koningin van het zuiden genoemd en is de oudste stad van het land. Cebu is één van de meest ontwikkelde provincies in de Filippijnen en Cebu city is het belangrijkste centrum van handel, onderwijs en industrie in de Visayas. De toeristische trekpleisters zijn hier het kruis van Magellan, de kathedraal en het Spaanse fort, de taoist tempel, kawasan watervallen.

Oslob is een gemeente in de provincie Cebu. Het telt ongeveer  30000 inwoners. Deze plek is vooral gekend voor het zwemmen met walvishaaien. Verder bevinden zich in de buurt nog enkele watervallen.

Eigen ervaring

Voor mijn eerste 3 dagen in Cebu verbleef ik in Cebu city in een appartementje. Dit  was allemaal best in orde. Het enige probleem was dat het op de 35ste verdieping was en er maar 4 liften waren. Gevolg was dat je dikwijls lang kon wachten op een lift. Maar ik had tijd dus zo erg was het niet. De stad op zich spreekt niet echt tot de verbeelding en gezellig kan je ze ook niet echt noemen. Mijn verkenning leidde me tot de cathedraal en het Magellan kruis. De cathedraal is best wel indrukwekkend doch wegens een kerkdienst, de kerk zit hier nog steeds afgeladen vol, ben ik er niet binnen geweest. In de buurt van de cathedraal bevindt zich het Spaanse fort. Interessant als je de geschiedenis een beetje wil kennen. Om rustig een koffietje te drinken begaf ik me naar Ayala, dit is een groot en prachtig winkelcentrum met een park/plein in openlucht omringd door restaurants, koffiebarretjes,…  Het complex is 3 verdiepingen hoog dus allicht vind je ergens een rustig plaatsje. Best een aanrader.

Om mijn Cebu city bezoekje af te sluiten had ik met enkele vrienden afgesproken. Maar zoals ik ondertussen al wel kon verwachten kwamen ze een heel stuk te laat. Om 7u hadden we afgesproken en ja om 9.15u kwam de eerste opdagen. Alhoewel mijn vrolijkheid al wat aan het verdwijnen was, was het weer een aangenaam samenzijn. De dag erop was iets minder want ik moest de bus op richting Oslob. De gemeente Oslob heeft een kleine best aangename dorpskern. Alleen spijtig dat de drukke baan het dorpje in 2 snijdt. Maar voor het dorpje kwam ik niet echt. Ik kwam om te zwemmen met de walvishaaien. Of dit in tijden van politieke correctheid nog aangeraden is weet ik niet maar feit is ik heb het gedaan en het was geweldig.  Wat direct opviel toen ik er arriveerde, het is super toeristisch, maar goed georganiseerd. Na een briefing van wat mag en niet word je in een bootje gezet en roeien ze naar de walvishaaien. Deze bevinden zich op een 100tal meter van de kust, heel dichtbij dus. De walvishaaien worden hier dagelijks gevoederd vandaar dat ze hier blijven. Of dit goed of slecht is is voer voor een andere discutie. Er zijn er in ieder geval verschillende zodat praktisch bijna bij iedere boot een walvishaai rondzwemt. Best indrukwekkend.

Het zwemmen met de walvishaaien gebeurd vroeg in de ochtend dus had ik nog een hele dag om de buurt te verkennen. Ik had tijd genoeg dus ik besloot te voet naar de Tumalog waterval te gaan. Ik had echter geluk. 2 maal kreeg ik een gratis lift en eerlijk gezegd was ik er best blij voor. De weg ging gestaag omhoog en het was pokke heet. Eerst pikte iemand met een minibusje me op. Deze zette me af aan het straatje waar ik in moest en halfweg pikte een brommer me op voor de laatste km. Dit was meer dan welkom want hier ging het pas echt steil omhoog. De waterval dan. Als er meer water in de rivier zou staan is dit ongetwijfeld één van de indrukwekkendere watervallen. Nu door de droogte viel het een beetje tegen. Dit kan ook wel zijn omdat ik al te veel gewoon ben natuurlijk. Door iets of wat minder weer, af en toe een bui, heb ik de laatste dag in Cebu niet zo veel belangrijks uitgestoken.

Enkele bevindingen

Cebu is waarschijnlijk zoals zoveel steden, je bent voor of tegen. Echt veel valt er niet te beleven. Het verkeer is ook hier dramatisch en op tijd komen staat niet in de woordenboek. Het walvishaaien kijken is daarentegen wel een plezierige bezigheid doch bekijk voor jezelf of je het wil zien of niet. Verder kan je nog naar mooie stranden, watervallen, eilanden..  Cebu is ook zeker een bezoekje waard.

Featured

Palawan 23 tot 30 januari

Informatie over Palawan

Palawan is een provincie van de Filipijnen en wordt ook wel last frontier van de Filipijnen genoemd. Het grootste eiland  van de provincie heet tevens Palawan. De hoofdstad van de provincie is Puerto Princessa.

Puerto Princessa is een stad in de Filipijnse provincie Palawan en is tevens de hoofdstad van de provincie en telt ongeveer 300000 inwoners. De stad Puerto Princessa ligt in het midden op het eiland en wordt begrensd door de gemeenten San Vincente en Roxas. Ten westen van de stad is de Zuid-Chinese zeekust te vinden en in het oosten de Sulu zee.

El Nido is een stad in het noorden van Palawan en telt ongeveer 40000 inwoners. Dit is de perfecte plaats om de Bacuit Archipel te bezoeken.

Eigen ervaring

Na de 4 dagen quasi niksen was het tijd om nog is wat actiever te zijn.  En waar kan je dan beter naartoe dan het prachtige Palawan?  Alles was perfect geregeld zodat ik lekker relaxed zonder reisdag mijn verjaardag kon vieren. Helaas verliep alles niet zoals gepland. Goedgeluimd  kwam ik op 23 januari op de luchthaven aan. Er bleek echter 1 vlucht gecanceld te zijn en ja het was net de vlucht die ik moest hebben. Hoeveel geluk kan je hebben?  Er zat niks anders op dan bij  de luchtvaartmaatschappij langs te gaan en zien wat ze konden doen. Na een uurtje aanschuiven konden ze me te woord staan.

De beste optie die ze hadden was nog 9u wachten en dan een vlucht naar Cebu. Hier zou ik rond 23u aankomen,  vervolgens 7u wachten en dan een vlucht van Cebu naar Puerto Princessa. De andere opties waren mogelijk nog slechter dus nam ik deze maar. De vluchten waren ok maar ik had me mijn verjaardag wel anders voorgesteld dan wachtend alleen op een vliegveld. Eens in Puerto Princessa boekte ik eerst een ticket voor de minibus naar El Nido alvorens de stad wat te verkennen. In Puerto Princessa is op zich niet zo veel te beleven maar met een kleine gezellige zeedijk met barretjes heeft het wel iets. Verder is er nog het oorlogsmonument, een kathedraal,.. maar niet echt iets overweldigend. Het ritje naar El Nido verliep voorspoedig. Een goede weg, weinig verkeer en binnen de tijd welke ze zeiden dat we zouden  aankomen waren we er. Eens iets anders dan dat ik ondertussen gewend was.

El Nido is een druk toeristisch plaatsje. Hier worden door verschillende kantoortjes boottoers aangeboden.  Het mooie is dat er prijsafspraken zijn en ze allemaal dezelfde toeren aanbieden. De eerste toer die we deden bracht ons naar enkele mooie plekken zoals de secret lagoon, alleen als ik het aantal boten daar zag vraag ik me af of de naam nog wel klopt. Zo secret was ze nimmer. Shimizu Island hier kon je goed snorkelen, 7 commando beach, hier kregen we onze lunch. Zeer lekker allemaal. Daarna volgde nog Payong Payong en de small lagoon. Om hier te geraken moesten we kajakken. Maar eens in de lagoon.. prachtig gewoon. Eens terug in El Nido genoten we onder het genot van een lokaal biertje nog van de zonsondergang. Na deze geweldige eilandjes wou ik er nog wel enkele zien. Nu opteerden we voor toer C. De eilanden die we hier bezochten waren Secret beach, ook dit was niet zo secret meer. De kapitein had meer dan een half uur nodig om zijn bootje te kunnen parkeren, zo druk was het. Maar het was het wachten waard. Oogverblindend was het.

Hierna volgden hidden beach welke ook iedereen schijnt te vinden. Talisay eiland wegens te druk snorkelden we hier enkel. Dit was de beste snorkelplaats waar we geweest waren. Mooie onaangetaste koraalriffen had je hier. En we hadden van niemand last. Het enige minpuntje was dat we hier op de boot de lunch hadden. Enkele arogante oude Chinezen dachten dat alles voor hen was en eigenden zich alles toe. Het beetje eten dat ik kon bemachtigen smaakte wel goed. Dus als je geluk hebt met je medepassagiers zal het wel ok zijn. Hierna volgde helicopter island en daarna omdat niemand Matinloc shrine wou bezoeken gingen we naar een andere lagoon. Nl.Cadlao lagoon, wederom waren we hier helemaal alleen. Met een kajak vaarden we naar het strand en hier beklommen we een klif. Dit was onvergetelijk, vanaf hier had je een blik op de prachtig blauwe lagoon. Magnifiek.

.

Na de paar dagen El Nido ging het terug richting Puerto Princessa. Palawan kan je echter niet verlaten zonder een bezoekje aan de ondergrondse rivier. Dit is 1 van de nieuwe natuurlijke wereldwonderen. Natuurlijk is het hier ook een overrompeling. Zoveel last heb je er echter niet van. Als je een toer boekt, kan je, terwijl de gids alles regelt en aanschuift, ziplinen of een tochtje door de mangrove doen, weliswaar met extra betalen maar je moet niet wachten. Het tripje naar de grot is al geweldig. Eerst vaar je met een motorbootje naar een strand alwaar je in een roeibootje stapt. Met de roeiboot ga je dan de grot in. In de grot zie je de gebruikelijke stalactieten. Met de nodige uitleg van de audiogids en onze bootkapitein werd ook dit een zeer aangename tocht.

Enkele bemerkingen

Als je een tripje naar de Filipijnen doet en je houd van zon, zee en strand  mag een bezoekje aan Palawan zeker niet ontbreken. Puerto Princessa als eventuele startplaats om het eiland te ontdekken. El Nido de uitvalsbasis voor geweldig eilandhoppen naar prachtige lagoons, secret beaches en hidden beaches. Richting het zuiden, momenteel nog quasi onontdekt maar met de exploitatie van de streek die op gang komt is het nu de tijd om te bezoeken.

Featured

Filipijnen – Makati van 19 tot 23 januari

Informatie over Makati

Voor informatie over Makati zie vroeger ergens in mijn blog

Eigen ervaring

Na enkele maanden zeer intens rond te reizen vond ik het tijd om even te gaan rusten in de Filipijnen. Of van dat rusten veel van in huis gaat komen weet ik niet maar dat zien we dan wel. Mijn plan was eigenlijk niet echt om 4 dagen hier te vertoeven. Ik wou naar het Taal meer gaan om te relaxen maar de Taal vulkaan dacht er anders over. Door de uitbarsting van de vulkaan kon ik daar helaas niet heen. Om verdere busreizen te maken had ik niet veel zin dus bleef ik maar in Makati. Veel actiefs is er niet gebeurd. Een bezoekje aan Ayala, een winkelcentrum, een lunch met vrienden, bij iemand thuis gaan eten. Wat rondwandelen aan de rivier.. eigenlijk het vermelden allemaal niet waard. Maar het is dan ook zowat alles wat ik hier deed. Oh ja een belangrijk ding wat ik wel deed was mijn visum verlengen. Hier besteedde ik toch ook een halve dag aan.

Enkele bemerkingen

Makati is nog steeds het administratieve deel van de stad. Waarschijnlijk een va de propere delen maar da nog…. Ook heb je er een dagelijks verkeersinfarct wat het er allemaal niet gezelliger op maakt. Maar een hotel met zwembad maakt veel goed

Featured

Phnom Penh (2) – 17 en 18 januari

Informatie over Phnom Penh

Voor informatie over Phnom Penh zie vroeger in de blog.

Eigen ervaring

Mijn laatste dagen in Cambodja bracht ik in Phnom Penh door. Mijn vlucht naar de volgende bestemming vertrok van hier. Daarom verbleef ik hier wederom 2 nachten. Wel had ik een ander hostel gekozen en ik moet zeggen het was veel beter dan het vorige waar ik verbleven had. Had ik dat geweten?  Hier was tenminste wat volk, ze waren hier socialer en het was veel beter gelegen. Over het verblijf in de stad zelf kan ik vrij kort zijn. Veel speciaals heb ik niet gezien wegens al hier geweest en nog steeds niet mijn favoriete stad.

Enkele bevindingen

Cambodja is veel meer dan Siem Reap en de gruwelijke Rode Khmer. Er zijn de tempels, het meer,  het oorlogsverleden. Je kan hiken in de jungle, relaxen op de eilanden…. Voor elks wat wils. Maar een goede tip, ik zou indien mogelijk niet in Sihanoukville verblijven. Momenteel is het daar een puinhoop. En eens deze opgelost vrees ik dat het een rijke Chinese enclave wordt. Jaja ook dit hebben ze ook al ingepalmd.

Featured

Koh Kong 14 en 15 januari

Informatie over Koh Kong

Koh Kong is de hoofdstad van de provincie Koh Kong en dit is gelegen in het zuidwesten van Cambodja.  Het telt ongeveer 124000 inwoners. Koh kong heeft een onontwikkelde kustlijn en een bergachtig, bebost en grotendeels ontoegankelijk binnenland met een deel van het Cardamomgebergte, het grootste nationale park van Cambodja. Koh Kong is erkend als opkomende bestemming voor het ecotoerisme in Azië. Deze ongerepte provincie herbergt een schat aan natuurlijke schoonheid en buitenavontuur. Trek door de jungle, spring op een mountainbike, zwem in de zoetwaterrivieren, beklim prachtige watervallen… kortom alles voor het avontuurlijke. Tevens kan je de lokale vriendelijke gemeenschappen bezoeken

Eigen ervaring

Na het oerlelijke Sihanoukville was Koh Kong een ware verademing. Een rustig klein stadje aan de rivier vlakbij de Thaise grens. Wegens een gebrek aan tijd had ik niet veel tijd om er te verblijven. In de ene volledige dag dat ik er was ging ik op jungletrekking naar een waterval met nadien een blitzbezoekje aan een vissersdorpje op een eilandje. Na een boottocht van een kleine 2 uur bereikten we het eiland waar we gingen hiken. Het was al een tijdje droog, het eerste deel van het pad ging zeer vlot. Eens we tussen de rotsen moesten klimmen was het al een grotere uitdaging. Zonder kleerscheuren bereikten we de waterval. Door de droogte was het maar een klein watervalletje maar de setting was magnifiek.

In het regenseizoen moet het hier enorm zijn. Na een heerlijke lunch en wat zwemmen in de natuurlijke poel daalden we via een andere doch even moeilijke weg terug af. Veel wildlife zagen we niet, je kan gerust zeggen geen. Maar desalniettemin was het een aangename wandeling. Volgende stop was een bezoekje aan een klein vissers dorpje. De bevolking was super vriendelijk maar helaas het was er een puinhoop. En een tweede nogal negatief punt was dat ze op een ander eiland hele stukken jungle aan het platbranden waren. Voor het overige kan je van een geslaagde trip spreken.

Enkele bevindingen

Koh Kong is de ideale plek om de natuur in te gaan. Het stadje op zich is klein en vrij rustig. Perfect als uitvalsbasis. Voorzie voldoende tijd.

Featured

Sihanoukville 12 en 13 januari

Informatie over Sihanoukville

Sihanoukville is een kuststad  in Cambodja en de hoofdstad van de provincie Sihanoukville. De badplaats is vooral bekend als toegangspoort tot de Koh Rong eilanden. Vroeger was dit een echt backpackers paradijs maar sinds de komst van de Chinezen is dit volledig veranderd.

Eigen ervaring

Na een paar heerlijke dagen op het eiland meerde ik terug aan op het vaste land. Het verschil tussen het eiland en de stad kon haast niet groter zijn. Na het prachtige eiland kwam ik hier terecht in een immense bouwput, overal afval, geen enkele straat afgewerkt, een paradijs voor ratten,…. Voor mij was het iets minder het paradijs. Ik wou vanaf hier naar Koh Kong en de bus vertrok hier ’s morgens vroeg, gevolg ik moest hier al een nachtje blijven. En door problemen met het vinden van de busmaatschappij, deze was van locatie veranderd, mocht ik nog een dagje langer in dit rathol blijven. Plezant was anders maar ja niks aan te doen.

Tijdens mijn poging tot stadsverkenning, was er niks maar dan ook niks interessants te zien. Een heleboel Chinese casino’s en dat zal het ver zijn. De mooie stranden van weleer zijn allemaal vervuild of hoe kan het ook anders ingenomen door Chinese resorts. Niet echt gezellig dus. Het enige onaangetaste was de tempel. Die ging ik dan maar eens bezoeken. Na een stevig klimmetje bereikte ik de tempel op de heuvel. De 7 honden boven bij de tempel vonden het blijkbaar niet zo een goed idee dat ik er was. Met als gevolg dat ik niet veel van de tempel heb gezien.

Enkele bemerkingen

Als je naar de eilanden gaat of terug komt probeer je tijd in Sihanoukville te beperken tot het minimum. Gezellig zal het hier waarschijnlijk niet meer worden maar wie weet binnen afzienbare tijd dat de bouwwoede is weggeëbd en de wegen ok zijn is het mss wel de moeite. Moest je door omstandigheden toch in Sihanoukville stranden probeer dan in Otres te verblijven. Dat is nog het meeste Cambodja dat je hier beleefd. Mijn advies vermijdt de stad indien mogelijk.

Featured

Koh Rong Samloen 9, 10 en 11 januari

Informatie over Koh Rong Sanbloen

Koh Rong Sanbloen is een eiland voor de kust van Sihanoukville. Het ligt 4km ten zuiden van het eiland Koh Rong. Het is ongeveer 9km lang en 4km breed. Op het smalste punt is het 1km breed. De afstand tot de haven van Sihanoukville bedraagt een 25km.

Eigen ervaring

Na een boottocht van een dik half uurtje meerden we aan aan het hagelwitte strand van Saracenbay. Het strand was veruit het witste dat ik tot nu toe in Azië ben tegen gekomen. Niet dat ik al veel stranden heb gezien hier maar toch. Ze waren oogverblindend wit. Het enige nadeel dat je hier hebt is dat het al tamelijk vol met resorts staat. Daardoor is het net geen bounty eiland gevoel. Op het eiland was het zalig relaxen. Er waren enkele hikes naar andere stranden door de jungle, zoals de hike naar Huba Huba en Robinson resort. Dit was best een piittige wandeling. Maar eens op het strand vergat je de geleverde inspanningen onmiddellijk.

Het strand had iets magisch maar bij de resorts moest ik spontaan aan overjaarse hippies denken. Waarschijnlijk is het zo wel niet maar ik had dat gevoel. Verder waren er nog wandelingen mogelijk naar lazy bay, de tocht was niet zo mooi, maar het strand had je quasi voor jezelf. Om op military beach te geraken moest je het pad naar de vuurtoren volgen en dan tijdig afslagen. De vuurtoren op zich stelt niet zoveel voor maar blijkbaar was dit ooit een strategisch punt. Het afweergeschut stond er nog evenals op military beach. We zullen maar denken dat we goed beschermd waren zeker. Verder kon je ’s avonds een planktontoer doen. Dan zie je blijkbaar hoe het strand een blauwe gloed krijgt. Dit heb ik helaas niet kunnen doen. Koh Rong Sanbloen is een rustig eilandje zonder echte party plaatsen. ’s Avonds was het wel gezellig maar tijdig gedaan. Alleen de laatste avond was het een klein plezant feestje met enkele Finnen, een Franse en een Ganees. Net nu het de laatste dag zo gezellig was, had ik geboekt om terug naar het vaste land te gaan. Jammer maar niks aan te doen. Na het ontbijt nam ik afscheid en ging het richting ferry.

Enkele bemerkingen

De Koh Rong eilanden zijn de perfecte plaats om te relaxen, goeie resorts, prachtig strand, leuke restaurants… om te feesten moet je echter op Koh Rong zijn. Hier ben ik echter niet geweest dus kan ik er weinig over zeggen. Al bij al zijn deze eilanden een echte aanrader. Ik zou ze zeker bezoeken als je in Cambodja bent.

Featured

Kampot van 5 tot 8 januari

Informatie over Kampot

Kampot is een stad in Cambodja en is de hoofdstad van de provincie Kampot. De stad is gelegen langs de Kampor rivier op enkele km van de Golf van Thailand. Voor de oorlog stond Kampot vooral bekend om haar beroemde zwarte peper. Deze is nog steeds wijd verspreid in Cambodja. Kampot is de uitvalsbasis voor dagtrips naar het Damrei gebergte met name naar de berg Bokor met zijn vervallen casino. In de stad op zich valt niet zoveel te beleven. Enkele gebouwen in Franse koloniale stijl, een private dierentuin en wat verder enkele grotten en watervallen.

Eigen ervaring

Na een lange rit, normaal gezien duurt het 6u., nu was het een rit van 10u bereikten we tegen de avond Kampot. Veel stond er dus nimmer op het programma buiten een hapje eten in één van de vele restaurantjes. Het eten was lekker wat meteen weeral en meevaller werd. Bij het verkennen van de stad vielen enkele dingen op. Het is een klein plaatsje wat je inderdaad te voet makkelijk kan doorkruisen. Er bevinden zich een hoop oudere westerlingen die zich volgens mij gesetteld hebben voor de oude dag, zeker ben ik er echter niet van. Maar zo lijkt het toch. Maar de blikvanger in de stad met Franse koloniale gebouwen is toch wel het rondpunt met standbeeld van een enorme Durian. Almaar goed geeft het standbeeld geen geur af. Verder is het aangenaam toeven aan de rivier.

De volgende dag stond een bezoekje aan het Bokor park met zijn verlaten gebouwen op het programma. De blikvangers waren het zomerpaleis, de oude kerk vol met kogel inslagen van de oorlog, met achter de kerk de killing hills, hier werden de lijken naar beneden gegooid. De andere blikvanger, het casino, is reeds gerestaureerd en doet dienst als hotel. Maar wat de omgeving helemaal een surrealistisch geheel gaf,  was dat er een heel nieuw gigantisch Casino en hotel was gebouwd. overdag zijn er blijkbaar geen bezoekers want de parking was leeg. Verder zijn de Chinezen het aan het volbouwen met appartementen. Of er iemand gaat wonen in de middle of nowhere weet ik niet. Er stonden reeds recente appartementen, die bewoond waren geweest, maar ondertussen weer allemaal verlaten. Reden? Dat geeft dus twee verlaten steden. Best mysterieus.

Om het mysterie te laten bezinken zetten we koers naar een waterval. Dit zal in het regenseizoen ongetwijfeld een indrukwekkende waterval zijn maar nu in de droge periode was het maar een petieterig ding. De setting maakte echter veel goed. Kampot ligt aan een rivier en om de stad grondig te verkennen moest ik ook naar de andere oever natuurlijk. Echt indrukwekkende zaken bevonden zich hier echter ook niet. Een tempel buiten beschouwing gelaten. Via de oever waar de boten voor zonsondergang lagen ging het over de oude brug terug richting stadscentrum. Op mijn app op de telefoon vond ik nog enkele bezienswaardigheden. In het echt bleken deze onvindbaar een zoek- en wandeltocht ten spijt.

Enkele bevindingen

Kampot is een rustig stadje aan de rivier. Huur een fiets of motor zodat je de omgeving kan verkennen en een bezoekje kan brengen aan een peperplantage, grotten, waterval.

Featured

Kampong Cham 4 en 5 januari

Informatie over Kampong Cham

Kampong Cham is een stad in Cambodja en het is de hoofdstad van de provincie Kampong Cham. Er wonen een 900.000 inwoners. Kampong Cham is voornamelijk laagland en bevindt zich aan de rivier de Mekong. Je hebt hier een ochtend markt, kan er fietsen door het groen. Prachtige gebouwen om te fotograferen en het niet te versmaden streetfood.

Eigen ervaring

Kampong Cham is een rustig stadje, ver weg van het massatoerisme. Hier kan je nog rustig door de straten dwalen zonder je echt druk te moeten maken over het verkeer. Ik verbleef er maar 1 volledige dag. Ik opteerde voor een serieuze wandeling. Aan de oevers van de Mekong bevindt zich een leuk plaatsje met enkele beelden. Vanaf hier ging het eerst naar de bamboebrug. Indrukwekkend staaltje van bamboebouwkunst zie je hier.

Dan stak ik al wandelend de grote brug over om de Franse uitkijktoren te bezoeken. Het trapje naar boven zag er niet echt betrouwbaar meer uit, waarop ik besloot om toch maar met mijn beide voeten op de grond te blijven. Eens terug aan de andere kant van de Mekong bracht ik een bezoekje aan de ruïnes van een tempel. Binnen de omwallingsmuur is er een nieuwe tempel gezet zodat oud en nieuw broederlijk naast elkaar staat. Natuurlijk zijn er mooiere ruïnes maar met het kerkhof ernaast was het best de moeite waard om te bezoeken.

Enkele bevindingen

Kampong Cham is een rustig stadje aan de rivier. Echt heel veel is er niet te beleven maar het kan een mooie tussenstop zijn tussen Siem Reap en Phnom Penh.

Featured

Siem Reap (2) – 29 december tot 3 januari

Informatie over Sem Reap

Voor informatie over Siem Reap zie vroeger in de blog.

Eigen ervaring

Daar Siem Reap bekend staat om zijn tempels kon een bezoekje daaraan natuurlijk niet ontbreken. Ik had met een Zuid Afrikaanse, die ik eerder in Thailand was tegengekomen, afgesproken om de tempels samen te bezichtigen. Zo konden we de prijs van de tuktuk en gids delen. Dit schol toch al een beetje want recentelijk hebben ze de inkomprijzen vandeeg verhoogd. Een ticket voor 1 dag kost nu 37 dollar en een 3 dagen kaart, dit kan je gebruiken gedurende een week, 62 dollar. Op de eerste dag stonden de bekendste tempels op het programma. Na de aankoop van ons 3 daags ticket gingen we op weg naar de tempels. De gids die we voor 1 dag hadden gehuurd was goed maar had 1 probleempje. Hij begon met zijn uitleg en 8uur later was hij nog bezig. Gevolg ik weet er allemaal niks meer van.

We besloten bij de 2de tempel nl. Angkor Thom. Deze is vooral bekend om de hoofden die op de torens zijn gedecoreerd. De volgende stop was mss wel de iinteressanste van allemaal nl. Het Ta Prohm tempelcomplex. Ook wel gekend als Lara Crofts Tomb Raider. Hier waande je je als een Indiana Jones in de tempels. En kon je op zoek naar enkele geheimen. Het werd een ware ontdekkingstocht. De laatste stop was de stop bij de tempels der tempels nl. Angkor Wat. De majestueuze tempel omgeven door een gigantische gracht deed zijn naam alle eer aan. Het was indrukwekkend hier door de tempel te dwalen en alle verdiepen te verkennen. De volgende dag moesten we al vroeg uit de veren want we zouden de zonsopkomst aan Angkor Wat aanschouwen. Blijkbaar hadden meerdere mensen dit idee opgevat want je kon over de koppen lopen. Toch slaagden we erin perfecte plek te vinden. Eens de zon op was en we de nodige foto’s hadden, namen we een ontbijtje aan de tempel en vertrokken voor de grote toer.

De eerste tempel op het programma was Wat Phnom Bok. Dit was een ruïne boven op een heuvel. Om hier te geraken moesten we eerst een stuk klimmen, dan volgden een 450 treden om daarna nog een stukje te klimmen. Maar de beloning, een geweldig uitzicht, de tempel helemaal verlaten. Ongestoord kon je de tempel hier verkennen. De volgende tempel was Banteay Samré, een tempel met gigantisch veel gangen. De volgende tempel was Banteay Srei, een tempel die in de 10de eeuw gebouwd werd, en zoveel betekent als tempel van de vrouwen. Deze tempel is één van de best bewaarde en meest gedetailleerde tempels binnen het Angkor tempelcomplex. De tempel is prachtig. Doordat het wat afgelegen ligt van de bekendste tempels is het er niet zo druk wat maakt dat het daar aangenaam vertoeven is. Na het bezoek aan deze tempel liep het wegens de taalbarrière iets wat fout. Normaal zouden we nog enkele tempels bezoeken maar dit gebeurde niet. Echt heel erg vonden we dat niet. Nu waren we op tijd terug in Siem Reap. Zodat we nog wat konden rusten om ’s avonds oudjaar te vieren.

In Pubstreet was het gigantisch druk maar toch slaagden we er nog in om een tafeltje te bemachtigen en rustig wat te eten en drinken. De perfecte plek om het nieuwe jaar te starten. Na een relax dagje op nieuwjaarsdag volgde een laatste dag Siem Reap. In de voormiddag startten we met een Khmer kookcursus. Dit was bij een familie thuis. Plezant was het wel maar veel heb ik er ni van opgestoken. Ik heb geen menu’s of ingrediëntenlijst gekregen dus met een Khmer keuken ga ik niet beginnen. De springrolls en het slaatje wat we gemaakt hadden smaakten subliem. De curry en de amok bereidt zoals ze het zegden was voor mij te zoet en er ontbrak wat aan, maar dat is de Cambodjaanse keuken blijkbaar. Ook aan het nagerecht mankeerde iets.

Achteraf ging het via een blitsbezoekje naar Tonlé Sap dit is het grootste zoetwater meer van Zuidoost Azië. Het meer staat in verbinding met de Mekongrivier. Wat deze plek zo uniek maakt is dat in het regenseizoen de Mekong rivier van stroomrichting veranderd. Hierdoor wordt de oppervlakte van het meer tot 5 maal zo groot. Heel indrukwekkend. Op het meer bevinden zich verschillende drijvende dorpjes. De paalwoningen waar de bevolking in woont zijn zeer hoog. In het regenseizoen kan het meer met wel 12m stijgen. Ongelooflijk hoe de bewoners zich haast probleemloos aanpassen aan de getijden van de natuur.

Enkele bevindingen

Bij een bezoekje aan Cambodja mag Siem Reap zeker niet ontbreken. Naargelang je tijd hebt zou ik zeker voor een 3dagenpas gaan. Dit komt in verhouding veel beterkoop uit en er is veel meer te zien dan Angkor Wat. Ik zou zeggen ga alleen op verkenning en ontdek tempels waar niemand is. Verder is Tonlé Sap zeker meer dan een bezoekje waard. Maw voor Siem Reap zou ik zeker 3 a 4 dagen uittrekken het is het meer dan waard.

Featured

Battambang 26, 27 en 28 december

Informatie over Battambang

Battambang is de derde stad van Cambodja qua inwoners en het is de hoofdstad van de gelijknamige provincie Battambang. Het werd in de 11de eeuw opgericht door het Khmer-rijk. Het is de toonaangevende rijstproducerende provincie van het land. De stad ligt aan de rivier Sangkae die zich schilderachtig een weg baant door de provincie Battambang. De stad wordt verder gekenmerkt door de Franse architectuur. Battambang werd opgericht als een belangrijke handelsstad met ongeveer 2500 inwoners in de 18de eeuw. Na de kolonisatie door de Fransen werd een stedelijke indeling ontwikkeld. Drie parallelle straten met de rivier en zijstraten in rasterpatroon. Bij verdere ontwikkelingen volgde de bouw van bruggen en de spoorlijn. De bezienswaardigheden in de stad zijn de tempels, de killingcave en de batcave, het circus.

Eigen ervaring

Na een eerste aangename verkenning van het stadje, het is een gezellige rustige stad met vele oude Franse gebouwen volgde de volgende dag een tuktuk toertje naar de highlights van de omgeving. De eerste stop was een rijstnoedels fabriekje. Nooit geweten dat dit zo arbeidsintensief was. Hierna volgde een heerlijke Khmer lunch. Voor de kenners het heeft naar het schijnt veel gelijkenissen met Vietnamees eten. Maar dat weet ik nog niet want ik ben er nog niet geweest. Na de innerlijke mens versterkt te hebben ging het naar de bamboetrein. Hier zagen we een onuitgegeven staaltje van de Khmerinventiviteit. De spoorlijn die nooit echt gerendeerd had lag er maar te liggen. En om snel van de ene naar de andere plaats te geraken werd de bamboetrein in leven geroepen.

Aangedreven door een grasmachine motortje rijdt het treintje van het ene naar het andere station. Momenteel vooral een toeristische trekpleister maar toch heel leuk. Enig probleem als er een tegenligger aankwam moest er een treintje ontmanteld worden en van het spoor gehaald tot de tegenligger voorbij was en dan kon de andere trein terug gemonteerd worden en konden we weer verder. Best amusant eigenlijk. Na dit geweldig avontuur volgde een tuktukrit richting de grotten. Het grotten complex bestond uit enkele mooie normale grotten waar je een avontuurlijk pad moest volgen om de uitgang te bereiken, nl de natuurgrot en de bloemen grot, natuurlijk voorzien van de nodige boedha’s. En verder was er nog de macabere grot de killingcave. Ten tijde van de guerillia oorlog werden levende mensen van boven in de grot gesmeten. Uit de grot geraken was onmogelijk. Hoeveel mensen er de dood vonden weet ik niet maar ook hier liepen de koude rillingen over mijn rug. Om de tour toch nog nog wat luchtig te eindigen volgde de vleermuizen grot. Bij zonsondergang komen de vleermuizen buiten en gaan ze op jacht naar insecten. Het schouwspel was ongelooflijk, vanaf dat de zon onderging volgde een onophoudelijke stroom van vleermuizen tot de naar schatting 7 miljoen vleermuizen de grot hadden verlaten. Eens de zwerm buiten de grot waren tekenden zich ongelooflijke patronen in de lucht af net een levend kunstwerk.

Mijn laatste dag Battambang wou ik de regio met de fiets verkennen . Maar met de laatste fietstoer in gedachten opteerde ik toch maar voor een wandeling. Dit ging waarschijnlijk even snel. Één tempel wou ik nog bezoeken nl. Wat Samroung Knong. Deze tempel draagt ook een zwart verleden met zich mee. Ten tijde van de Rode Khmer werd de tempel gebruikt als gevangenis. Dit ging zoals overal in het land gepaard met de nodige martelingen en moorden. Ook hier zie je de schedels in een stoepa ingemetseld zodat deze tijd nooit vergeten wordt. Na dit wederom heftige bezoekje mocht het wat luchtiger. In de buurt zou een lotusboerderij zijn maar helaas was deze nergens te bespeuren. Jammer maar helaas , er zat niks anders op dan rustig terug te wandelen en de omgeving in me op te nemen. ’s Avonds in het hostel was er nog een jamsessie zodat het nog gezellig werd aan de bar samen met een schot en een Griekse.

Enkele bemerkingen

Battambang is een leuk stadje tussen Siem Reap en Phnom Penh. Je kan er enkele interessante plekken bezoeken. Er heerst een gezapig sfeertje, er bevinden zich nog prachtige oude Franse gebouwen en er zijn leuke eettentjes en barretjes zonder dat er nachtbrakerij is. Kortom de perfecte tussenstop.

Featured

Phnom Penh 21 tot 26 december

Informatie over Phnom Penh

Phnom Penh is de hoofdstad van Cambodja. De stad ligt in het zuidoosten van het land bij de samenvloeiing van de Mekong rivier en de Tonlé Saprivier. De rivier de Bassac splitst zich hier van de Mekong af. Er wonen meer dan 2 miljoen mensen. De stad werd opgericht in 1372. Na de val van Angkor werd het de hoofdstad in 1434. Het duurde tot 1866 voordat de regering zich hier permanent kwam vestigen. In 1866 werd gestart met de bouw van het Koninklijk Paleis, later gevolgd door de zilveren pagode.

Tegen de jaren 20 van de 20ste eeuw stond de stad gekend als de Parel van Azië. In 1975 was de bevolking opgelopen tot meer dan 2000000 inwoners. Op 17 april van dat jaar viel de stad en werd bezet door de Rode Khmer. Later werd de stad hardhandig ontruimt. De Tuol Svay Prey hogeschool werd veranderd in de gevangenis Tuol Sleng (S21) dit is nu het Tuol Sleng museum en is net als Choeung Ek, dat 15km buiten het centrum ligt een herinnering aan diegenen die vermoord zijn door de Rode Khmer. In 1979 werd de Rode Kmer verdreven en begon langzaam de wederopbouw. Bezienswaardigheden in de stad zijn het paleis, de zilveren pagode, enkele tempels, musea en net buiten de stad de killingfields.

Eigen ervaring

Na een rustig busritje bleek al snel dat mijn slaapplaats niet zo bekend was. De tuktuk rijder kon het niet vinden zodat ik zelf maar op onderzoek uitging. Na een poosje had ik het gevonden. De plaats op zich was ok maar veel te beleven was er niet. Er was bijna geen volk en degene die er waren, tja… Ik had voor enkele dagen geboekt dus zat er niks anders op dan er het beste van te maken he. Het was niet mijn ding. Mijn lievelingsstad zal het niet worden denk ik.

De dagen dat ik er ronddwaalde kwam ik langs enkele grote pleinen, wat parkjes, langs de rivier oever maar echt gezellig was dat niet. Het paleis en de pagode waren dan weer wel een bezoekje waard, dit voor de luchtige bezoekjes. Waar de meesten echter voor naar hier komen zijn de beruchte voormalige gevangenis S21 en de killingfields. Zoals de naam het al doet vermoeden is een bezoekje hieraan geen luchtige zondagswandeling. De aangrijpende foto’s van hoe de mensen hier binnen kwamen en hoe ze weer buiten kwamen, de Khmer documenteerde alles, de foltertuigen, de cellen…het greep echt naar de keel.

Na gevangenis S21 ging het naar de killingfields. De verhalen en gebeurtenissen waren zo mogelijk nog aangrijpender. Niemand die hier binnenkwam verliet het terrein. Allen werden vermoord en in massagraven gedumpt. Hartverscheurend, aangrijpend, onbegrijpelijk, zo onmenselijk, zelfs bij 35°C liepen de rillingen nog over mijn rug. Om de verdere omgeving te verkennen boekte ik een fietstoer. Ik wilde een tochtje van een 60tal km doen maar hiervoor moest je met tenminste 2 deelnemers zijn. Ik was maar alleen dus dit ging niet door. Dan maar een klein tochtje op 2 eilanden. Het tochtje op zich was maar een 20tal km. Het zou op zich best een leuk tochtje geweest zijn ware het niet dat de helft blijkbaar nog nooit een fiets van dichtbij gezien had. Zelfs stapvoets konden ze niet volgen. Eens overgezet met de veerboot waande je je ineens in een andere wereld. Weg drukte, als iedereen zou kunnen fietsen, zou het hier aangenaam fietsen zijn.

Op het eerste eiland brachten we een bezoekje aan een zijde weverij. De zijde werd gewonnen van de coconnen van de zijderups. Best interessant állemaal. Daarna bezochten we nog een eilandje. Veel speciaal valt er niet over te zeggen. De leuze same same but different verklaard alles. De tempel is hetzelfde als de andere maar anders. Eens terug in het stadscentrum volgde nog een lunch alvorens de tocht af te sluiten.

Enkele bevindingen

Phnom Penh is helemaal niet voetganger vriendelijk. Auto’s worden op voetpad geparkeerd zodat je gedwongen wordt om op de straat te gaan. Het is er zeer druk en in de stad op zich is niet veel te beleven. Ik zou er niet te lang blijven.

Featured

CAMBODJA – Siem Reap 19 en 20 december

Informatie over Siem Reap

Siem Reap is een stad in Cambodja en is de hoofdstad van de provincie Siem Reap. De stad telt ongeveer 150000 inwoners en is daarmee de derde grootste stad van Cambodja. Siem Reap is de uitvalsbasis om de tempels van Angkor te verkennen. Dit tempelcomplex is het grootste ter wereld en is wereldberoemd geworden door de tempel Angkor Wat. Echte bezienswaardigheden ontbreken in de stad, maar de marktjes, eetkraampjes en winkels zorgen ervoor dat het aangenaam vertoeven is. Verder is er een nightmarket, circusvoorstellingen en de niet de versmaden Pub street die ’s avonds veranderd in het walhalla voor feestbeesten.

Eigen ervaring

Vanuit Pakse nam ik het vliegtuig naar Siem Reap. Na een klein uurtje landden we op de internationale luchthaven. De vlucht was voortreffelijk verlopen en zelfs de service aan boord was onberispelijk. Na eerst mijn Visa on arrival te hebben geregeld ging het richting douane. Dit leverde geen problemen op. Mijn bagage was ondertussen ook al vrolijk aan het rondcirkelen op de bagageband. Ik had het enkel te pakken en kon verder. Van het hotel kwam iemand mij oppikken maar ze waren er nog niet. Dus kon ik nog rustig een nieuwe SIMcard aanschaffen. Eens dit in orde begon het wachten. Na iets wat leek op een eeuwigheid, al de rest was al opgepikt, arriveerde mijn tuktuk. Een kleine 20 minuten later was ik in mijn hotel. Mijn kamer was enorm, de helft kleiner en het zou nog een grote kamer zijn. Maar voor op mijn kamer te zitten was ik hier niet.

Bij de eerste verkenning had ik al snel het gevoel dat het toch een drukke stad was. Blijkbaar weten ze ook niet echt goed hoe ze riolering en wegen moeten aanpakken. Het was één en al bouwwerf. De lpcals gaan er wel relaxter mee om dan in België had ik de indruk. Daar ik over een dikke week terug naar Siem Reap kom om de tempels van Angkor te bezoeken bleef ik nu in de stad. Veel speciaals valt er niet over te zeggen maar het was wel een aangenaam dagje.

Enkele bevindingen

De stad is een perfecte uitvalsbasis voor de tempels van Angkor. Na een dagje tempelspotten kan je heerlijk relaxen. Ideaal.

Featured

Pakse (2) 17 en 18 december

Informatie over Pakse

Zie vroeger

Eigen ervaring

Het gene wat ik nog niet bezocht had was het Bolaven Plateau. Deze zwarte vlek werkte ik nog vlug weg alvorens Laos te verlaten. In het hostel had ik een toer geboekt en ’s morgens rond 8u werden we opgepikt. Van dit hostel waren we met 5 en in het totaal was het een groep van 13. Op het Bolaven Plateau bezochten we enkele watervallen, zoals Tad Fan, Tad Yuang en Tha Teang. De ene waterval al spectaculairder dan de andere. Een bezoekje aan een koffie- en theeplantage stond ook op het programma. Hier had ik wel een kleine uitleg verwacht maar het thee proeven maakte veel goed. Natuurlijk kon zo een georganiseerd tochtje niet anders dan ook langs een weverij dorpje gaan. Het voordeel was dat je je benen nog eens kon strekken. En nog een positief punt. Ze waren niet opdringerig, je kon rustig rondwandelen zonder dat je lastig gevallen werd.

Mijn laatste avond in Laos verliep in stijl , na eerst te beginnen met een aperitief in het hostel dan lekker wat gaan eten en achteraf nog enkele drankjes met wat mensen van het hostel werd het nog een gezellige avond.

Enkele bevindingen over Laos

Laos is een prachtig land, schitterende natuur, vriendelijke bevolking, een indrukwekkende geschiedenis en enkele niet niet missen plaatsen om te bezoeken. Laos is voor mij één van de verrassende landen in Azië. Ik zou zeggen het is zeker een bezoekje waard.

Featured

Don Det one of the 4000 islands 13 till 17 december

Informatie over Don Det

Don Det is een eiland in het midden van de rivier de Mekong in Si Phan Don in Laos. Tot voor 5 a 10 jaar geleden was Don Det een buiten de voorgekauwde paden bestemming. Maar sinds de ingrijpende maatregelen in Vang Vieng is dit het backpackers paradise van Laos geworden. Veel goedkope guesthouses en veel barretjes. De enige manier om hier te geraken is met kleine bootjes. Vanaf hier kan je ook trips boeken richting Cambodia. Veel tempels of cultureel belangrijke bezienswaardigheden vind je hier niet. Maar je kan hier zwemmen in de Mekong, tubing (dobber een paar uur in een band op de Mekong), je hebt de watervallen, bekijk de Mekong dolfijn (hier moet je wel snel voor zijn want er schijnen er nog maar 3 te zijn), ga op avontuur naar afgelegen eilanden, kajakken, het eiland rondwandelen (het pad rond het eiland is 7.2km), huur een fiets en verken het grotere eiland Don Khon, of relax met een geweldige zonsondergang…

Eigen ervaring

Na een kort saai ritje met een oude aftandse bus bereikten we Ban Nakasang. De laatste plaats waar we geld konden afhalen. Alvorens met een bootje richting Don Det te varen. Na een klein kwartiertje bereikten we het eiland. Het guesthouse dat ik gekozen had was dik in orde. Geweldig uitzicht, ontbijt op het water en dicht bij de pier. Ideaal. Hier ging ik 4 dagen relaxen. Hoewel het het backpackers mekka van Laos is lag mijn guesthouse ver genoeg van de drukte zodat je er geen last van had. Het eiland was geweldig, bij mijn verkenningstocht te voet werd je overal begroet door de inwoners, genoot ik van de rust en het prachtige uitzicht. Prachtig gewoon. De zonsondergang gezien vanuit mijn hangmat maakte het helemaal kompleet. Met de fiets verkende ik het grotere eiland Don Khong, dit eiland is via een brug verbonden met Don Det. Het was de bedoeling dat deze brug dienst zou doen als spoorwegbrug maar zo ver is het nooit gekomen.

Als eerste stop was er een bezoekje aan de Lhi Phi falls. Dit zijn enkele watervallen in de Mekong rivier. Ze hebben er een waterpark van gemaakt waar je ook kan ziplinen en zwemmen. Op het eiland zelf zouden ook enkele watervallen zijn en deze wou ik bezoeken. Via kleine padjes, door dichte bossen ging ik op pad. De eerste watervalletjes waren het woord waterval niet waardig maar verderop zou een indrukwekkende waterval zijn. Klein probleempje echter met de beste wil van de wereld geraakte ik er niet. Ik moest langs 2 defecte bruggen. De eerste was niet echt een probleem, de tweede geraakte ik niet over. Terug keren was de enige optie. En de waterval heb ik helaas niet meer gevonden. Het blijkt dat ik hier vlakbij de grootste watervallen van Azië ben en dat je hier ook Mekong dolfijnen kan spotten. Dit wou ik natuurlijk wel eens zien. Maar zoals al wel meer is voorgevallen in dit tripje was het weer een duur grapje aangezien ik alleen was. Niemand had de trip geboekt.

De enige manier om dit betaalbaar te doen was kajakken. Alhoewel kajakken niet mijn ding was heb ik die tocht dan maar gekozen. En nu kan ik zeggen kajakken is nog altijd ni mijn ding. Het tochtje naar de dolfijnen duurt niet te lang en je ziet ze. Maar voor hoelang nog? De watervallen zijn best indrukwekkend alleen heb je maar een paar viewpoints.

Enkele bevindingen

Don Det of Don Khong zijn de ideale plaats om rustig te relaxen. Midden van de Mekong weg van al het drukke verkeer. De rust wordt soms enkel wat verstoord door verkeer op de rivier. Het is kortom de perfecte plaats om tot rust te komen. Wil je de Mekong dolfijn spotten dan raad ik je aan zeer snel te zijn. Er blijken er nog maar 3 te zijn.

Featured

Champassak 11 en 12 december

Informatie over Champassak

Champassak is een stad in de Laotiaanse provincie Champasak. De stad was vroeger de hoofdstad van het koninkrijk Champassak. De koningen van dit koninkrijk hadden hun paleis hier. Alleen de laatste koning regeerde vanuit Pakse. Het koninkrijk werd in 1945 door de Fransen opgeheven en opgenomen in het koninkrijk Laos. De stad ligt aan de oever van de Mekong. De regio is één van de belangrijkste koffieproducerende gebieden in Laos. De stad wordt vooral gebruikt als uitvalsbasis voor een bezoekje aan Wat Phou. Wat Phou betekent letterlijk tempel van de berg. Oorspronkelijk was het complex hindoeïstisch. Maar in de 13de eeuw heeft het hindoeïsme plaats gemaakt voor het boeddhisme. De tempel is een Khmer ruïne

Eigen ervaring 

Omdat er via Pakse geen dagtours werden gemaakt naar Champassak besloot ik er zelf maar heen te gaan en er een paar nachten door te brengen. De afstand was niet ver doch had ik 3 verschillende voertuigen nodig voor ik er was. Een bus pikte me op aan het hostel. Dat was handig. Ik bereidde me al voor op een comfortabel ritje maar dat was buiten de chauffeur gerekend. Na een half uurtje werd ik ergens gedropt. Hier zou 10minuten later een bus me oppikken. Een bus zag ik niet maar de eerste de beste tuktuk nam me mee tot de Mekong. Om overgezet te worden moest ik dan nog wachten tot we met 6 waren en dan pas ging het naar de overkant. Hoewel het een zalig rustig plaatsje is was ook hier het gebruikelijke gezever met de tuktuk. Ik zat nog in de boot of het begon al.

Het stadje op zich heeft eigenlijk maar 2 straten, ik dacht dat ik wel ni verkeerd zou gaan en vatte te voet de tocht aan. En na een half uurtje bereikte ik mijn guesthouse. Een bezoek aan Wat Phou stond voor de volgende dag gepland. In plaats daarvan volgde een wandeling van 12km door de rijstvelden, kleine dorpjes, langs enkele tempels… rustgevend en prachtig. Natuurlijk moest ik ook nog verschillende keren een goede dag zeggen en wuiven. Heel plezant allemaal. De Wat Phou tempel ligt op een 8.5km van het stadcentrum, om daar te geraken huurde ik een fiets. Het merendeel van de route ging over geasfalteerde weg. Zelfs met het vehicel dat ze fiets noemen mocht dit geen probleem zijn. Op een gezapig tempo, met wat wuiven en goede dag zeggen bereikte ik na een 40tal minuten de site.

had ik mijn smartphone op zak. Mr. Google weet toch alles? Blijkbaar toch niet. In het midden van het grote niets zette google een blauw punt van waar ik was. En om bij de ruïne te geraken gaf hij een route aan 6km over weg en zandweg en dan een padje. Zo gezegd zo gedaan. Alles liep gesmeerd totdat ik het padje moest zoeken. Dat vond ik niet. Uiteindelijk met behulp van enkele locals. Ze brachten me door de rijstvelden van de ene na de andere. Bereikte ik na 3 gidsen de ruïne. Deze ruïne was interessanter dan de vorige maar vooral de zoektocht naar de ruïne maakte het af. Zonder de hulp van de locale rijstboeren had ik het nooit gevonden. En was ik niet zonder kleerscheuren terug geraakt denk ik. Want na 2 rijstvelden te hebben overgestoken was ik mijn oriëntatie al kwijt.

Enkele bevindingen

Champassak is een rustig klein stadje in Laos. Prachtige uitzichten, belangrijke ruïnes, vriendelijke bevolking. Als je net van Cambodia komt valt het misschien wat tegen maar als je wat avontuurlijk bent aangelegd raad ik je zeker de 3de ruïne aan. De tocht erheen is een heuse ontdekkingstocht.

Featured

Pakse 9 en 10 december

Informatie over Pakse

Pakse is de hoofdstad van de provincie Champasak en het gelijknamige district Pakse. Met ongeveer 100000 inwoners is het de tweede stad van Laos. Pakse ligt in het zuiden van Laos aan de Mekong en de kleinere Se Don rivier. Pakse is in het begin van de 20ste eeuw ontstaan als administratief centrum in de unie van Indochina. De laatste koning van het koninkrijk Champasak woonde in Pakse. Hij liet het Cjampasak Palace bouwen maar ontvluchtte het land in 1974 nog voor het volledig afgewerkt was. Hij ontvluchtte het land vanwege zijn rol in de Laotiaanse oorlog. In 1975 viel het in handen van de communistische troepen van de Pathet Lao en brak een nieuw tijdperk aan voor de stad. Pakse heeft niet veel bezienswaardigheden maar is desondanks een aangename plaats voor een bezoek en verblijf. De stad wordt dikwijls gebruikt als uitvalsbasis voor een bezoek aan het Bolaven Plateau. Dit staat bekend voor zijn koffieplantages en indrukwekkende watervallen. Verder zijn er in de stad nog wat tempels en een museum.

Eigen ervaring

De bus zette ons af aan een terminal vrij ver van de stad gelegen. Te voet was geen optie, met de tuktuk chauffeurs viel hierdoor weinig te onderhandelen mede doordat de helft toeristen waren. Eens gesetteld in mijn hostel kon de kleine stadsverkenning beginnen. Veel speciaals was er niet te beleven. Wel kwam ik een kerkje tegen en eens binnen viel het me op dat de herders en de apostelen op de schilderijen een Laotiaans uiterlijk en Laotiaanse klederdracht droegen. Ergens anders was me dat nooit opgevallen, vandaar. Verder waren er nog wat tempels maar niet echt iets speciaals. Ik wou met een toer naar de ruïnes gaan maar wegens geen gegadigden ging dat niet door. Dan maar een trektocht naar de boeddha op een heuvel.

Om aan de heuvel te geraken moest ik eerst de Mekong over. Dit kon te voet over de brug. En dan begon het avontuur, het eerste stukje waren nog trappen, dan volgde een klein padje en dan niks meer. Door de jungle moest ik me een weg naar boven banen. Verscheidene keren moest ik onverrichter zake terugkeren maar na een hele tijd zoeken vond ik terug iets dat kon doorgaan als padje. En door dit te volgen kwam ik bij de boeddha en de tempel. Vanaf de heuvel had je een prachtig zicht over de rivier en de stad. Ideaal om even te bekomen. De afdaling verliep van een leien dakje en in de oude stad kon ik nog enkele oude Franse gebouwen aanschouwen.

Enkele bevindingen

Hoewel Pakse de tweede drukste stad in Laos zou zijn heb je helemaal geen opeen gepakt gevoel. In de stad op zich is inderdaad niet veel te beleven maar er heerst een gezapig sfeertje. Best wel aangenaam. Vanaf hier vertrekken de meesten naar het Bolaven Plateau of de 4000 eilanden. Aan jullie de keuze.

Featured

Thakhek 7 en 8 december

Informatie over Thakhek

Thakhek is een stad in Laos en is de hoofdstad van de provincie Khammprijs. De Mekong rivier scheidt de stad van Thailand. Het telt ongeveer 85000 inwoners. De stad heeft vele gebouwen in Franse koloniale stijl. Verder zijn er overblijfselen te zien van de mislukte Thakhek en Tan Ap spoorlijn. De stad is vooral bekend om de loop, een tocht van 450km door de wildernis van Laos.

Eigen ervaring

Een stop in Thakhek was eigenlijk niet de bedoeling maar de eigenaar van het vorige guesthouse vertelde me dat als ik een rechtstreekse bus naar Pakse zou nemen ik daar pas na middernacht zou aankomen. Dit klonk me niet echt geweldig in mijn oren. En zeker niet als ik dacht aan de plaatselijke bussen en de staat van de weg. Een tussenstop was de beste optie en Thakhek werd de plaats. Na 2 bussen te hebben gepakt, ergens halverwege werd ik afgezet, daar moest ik een andere bus nemen, bereikte ik Thakhek. Het was al donker toen we de terminal bereikten. Dit wou natuurlijk weer zeggen dat de tuktuk rijders weer hoge prijzen uit hun duim zogen. Maar met mijn beproefde strategie met wat rondkijken en doen alsof ik alle tijd had viel het op het einde qua prijs toch nog mee.

Ik wist eerlijk gezegd niet dat hier de rondrit startte, maar om alleen de 450km op een scooter af te leggen had ik geen zin en laten we zeggen bij diegene die in het hostel verbleven zag ik me niet echt aansluiten. De loop zal dus voor een andere keer zijn.

Mijn zondag bestond er uit om rustig de mooie oude stad te verkennen en aan de oevers van de Mekong rivier te genieten van het zonnetje en van het uitzicht. De eerste avond had de eigenaar van het hostel me al uitgenodigd om de volgende dag, vandaag dus, samen wat bier te drinken. Zo gezegd zo gedaan, hij troonde me mee naar zijn familie alwaar ik mee rond de tafel, lees op de mat, mee mocht eten en drinken. Onder het genot van een Laobier keken we nog naar de finale van het vrouwen voetbal op de SEA games. Hier versloeg Vietnam Thailand met 1-0. De familie waar ik was, was er precies tevreden mee. Zij tevreden dus ik ook tevreden.

Enkele bevindingen

Thakhek is een klein stadje met een mooie oude stadskern. De plek om de loop te starten. Vanaf hier kan je met de overzetboot naar Thailand. Ik weet niet of de grens hier open is voor toeristen. Het is een ideaal plaatsje voor een rustige dag.

Featured

Phonsavan 5, en 6 december

Informatie over Phonsavan

Phonsavan is sinds 1975 de hoofdstad van de provincie Xhieng Khuang in Laos. De stad telt ongeveer 60000 inwoners. De 60000 inwoners bestaan vooral uit etnische groepen, zoals de Phuan, Hmong, Khmu en Tai Dam. De stad werd in 1970 opgericht en staat bekend om zijn heuvels en bossen met pijnbomen. Ze leven vooral van veeteelt en rijstbouw. Een van de beste dingen om te bezoeken zijn de vlaktes van de kruiken. Deze vlakte heeft duizenden zandstenen potten die dateren uit de Ijzertijd. De plain of Jars werd tijdens de Indochinese oorlog de Plain of Scars genoemd omdat het direct in de weg van het conflict stond. Deze site kende uitgebreide bombardementen en werden ook gebruikt als afzetpunt voor ongebruikte artillerie na de oorlog. Er zijn verschillende oorlogsmonumenten voor soldaten die omgekomen zijn in de oorlog in Indochina. Zo is er de Tham Piu grot waar 374 mensen stierven nadat een raket de grot raakte tijdens de “geheime” oorlog in november 1969.

Eigen ervaring

Na een stussenstopje in Luang Prabang en de morgend erop een minibus, kwam ik in de namiddag aan in Phonsavan. De bushalte, een deel van de oude Amerikaanse luchthaven, was vlak bij mijn guesthouse. Het stadje op zich voelt aan als een provinciestadje. Niet zo groot, niet overdreven druk, geen grote appartementen. Als de temperatuur wat hoger zou zijn zou het best een aangenaam stadje zijn. Bij en bezoek aan een tempel geraakte ik in gesprek met een monnik die zijn engels wou oefenen. Niet dat ik er veel van verstond maar hij deed zijn best en gaf me nog een rondleiding terwijl hij een uitleg over boeddha gaf.

’s Avonds warmden we ons gezellig op aan het kampvuur in het guesthouse. Dit was wel nodig ook want de temperatuur zakte na zonsondergang tot het vriespunt en van verwarming in de challets hadden ze nog niet gehoord. Maar de reden om naar Phonsavan te komen zijn de “plain of jars” of in het Nederlands “vlakte van de kruiken”. Een bezoekje hieraan stond dan ook op het programma. Met nog een Zwitserse deed ik deze toer. De eigenaar van het guesthouse was de gids en verzorgde de toer. Alvorens naar de vlakte van de kruiken te gaan brachten we een bezoek aan het informatiecentrum. Hier kregen we de geschiedenis van Laos en meer bepaald die van de omgeving rond Phonsavan te zien. Best interessant en ook wel confronterend.

Laos blijkt het meest gebombardeerde land in de wereld te zijn. Terwijl er over Vietnam zoveel geschreven is was Laos op dat gebied een zwart gat. Van alle bommen wordt geschat dat 30% niet ontploft is. Wat er voor zorgt dat er zich nog regelmatig ongelukken voordoen. Na nog uitleg over de verschillende soorten bommen die er allemaal gedropt werden ging het naar de eerste site van de Plain of jars. Over het hoe, waarom deze kruiken er liggen bestaat tot op de dag van vandaag veel onduidelijkheid. Er zijn archeologische missies geweest maar niet iedereen is het over de besluiten eens. Wat wel een feit is dat het voor een uniek landschap zorgt. Zoals eerder gezegd lag het zwaar onder vuur tijdens de geheime oorlog. De krater inslagen en verschillende gebroken kruiken zijn er de stille getuigen van. Om op de site te geraken moesten we om de afgebakende plaatsen blijven. Deze waren reeds bomvrij gemaakt door de UXO. Om heel Phonsavan en omgeving bomvrij te maken wordt naarstig gewerkt.

Met de nodige uitleg en humor bezochten we nog 2 andere sites en trachten we ondertussen het misterie van de vazen zelf op te lossen. Helaas zijn we er niet in geslaagd maar het bezoek aan de plain of jars was geweldig. Ook nu verwarmden we ons ’s avonds aan het vuur en maakten het gezellig. Aangezien het hier in de oorlog nogal heftig was geweest besloot ik enkele oorlogsmonumenten te bezichtigen. Als eerste op het programma een Vietnamees monument, eens daar bleek er een omheining langs het monument te staan. Deze was helaas gesloten dus enkel vanop afstand kon ik het bekijken. Niet getreurd echter, een beetje verder stond het oorlogsmonument van Laos. Doch ander monument, zelfde verhaal. Ook hier geraakte ik niet bij. Bij het verder ronddwalen kwam ik voorbij een museum, hoewel er wel een keer of 4 open stond was ook dit museum gesloten.

Na een verwarmend koffietje besloot ik een Chinees kerkhof te bezoeken. Dit was best een interessant kerkhof, onderhouden was het wel niet goed, maar graven zoals bij ons stonden kriskras door elkaar met stoepa’s van hier. Het kerkhof lag boven op een heuvel. Daar was een gebouw (een soort kerk?) en ook een gedenkzuil. Dat denk ik dan toch. Maar u raadt het wellicht al, ook dit was afgesloten. Van een productieve dag gesproken. Bij het terug wandelen naar het guesthouse passeerde ik nog langs een informatie centrum. Dit was open dus hier ging ik dan maar binnen. Hier werd het verhaal van de geheime oorlog uit de doeken gedaan. Best aangrijpend allemaal. Evenals de acties die ondernomen worden om de gebieden hier terug veilig te maken. Dat was echt iets om even bij stil te staan.

Enkele bevindingen

Phonsavan is een kleine provincie plaats in het noorden van Laos. Het ligt op vrij grote hoogte. Met als gevolg temperaturen tegen het vriespunt ’s nachts. De mysterieuze kruiken zijn een bezoekje meer dan waard evanals de grotten waar velen in gingen schuilen. Een scooter of auto huren is zoals overal op eigen risico maar denk eraan 55% van de chauffeurs rijdt hier zonder rijbewijs. Het is maar dat je het weet. Een gewaarschuwd man….

Featured

Nong Khiaw 30 november tot 2 december

Informatie over Nong Khiaw

Nong Khiaw is een prachtig rustiek stadje aan de oever van de rivier de Ou in Laos. Het is geperst tussen enkele van de meest fantastische kalksteen bergen ten noorden van Vieng Vang. Het ligt op de weg naar het meer geïsoleerde Muang Ngoi. Maar Nong Khiaw heeft veel charme en tegenwoordig een atm, 24u elektriciteit en veel slaapmogelijkheden. Nong Khiaw is klein genoeg om te voet te verkennen. De omgeving kan je met de fiets doen maar onthoud, het is bergachtig. De bezienswaardigheden zijn de Pha Tok grotten en Pha Kuang grot. Verder zijn er in de buurt nog interessante watervallen.

Eigen ervaring

De trip van Luang Prabang naar Nong Khiaw was een mooie maar heel hobbelige rit, zoals het merendeel in Laos denk ik. Na een 4tal uur kwamen we dooreengeschud in de terminal aan. Mijn guesthouse was niet zo ver en een verkwikkende wandeling deed me goed. Zoals eerder gezegd, het stadje is niet zo groot, dus dat had ik vlug gezien. Dan maar richting de Pha Tok grot. Om er te geraken moest je over een bamboebrug. De bamboebrug is al een belevenis op zich. Deze beweegt mee met je stappen. Best een rare gewaarwording eigenlijk. Om in de grot te geraken moet je eerst een steil trapje beklimmen en dan ben je er. In deze grot schuilden de inwoners tijdens de oorlog. Liever zij dan ik. In de grot op zich is niet zo veel te beleven, je ziet een wapenopslagplaats, een plaats waar de commandopost was maar voor de rest niks spectaculairs. Tegen dat ik terug in het stadje was was de zonsondergang al bezig. Het ideale moment voor een aperitiefje en wat eten. Wat hier wel opvalt is dat de stad na 7u dood is, geen gefuif tot vroeg in de ochtend. Dit kwam zeer goed uit daar ik sommige plaatsen wou bezoeken waarvoor ik vroeg uit bed moest.

Vandaag stond een bezoekje aan Muang Ngoi op het programma met daarna nog een trektochtje naar een waterval. Om in Muang Ngoi te geraken namen we de slowboot. Deze trip zou normaal een uur in beslag nemen. Wegens een te lage waterstand van de Mekong rivier, de Chinezen hebben stroomopwaarts een dam gebouwd, geraakten we er niet met de boot. We werden een dorpje eerder afgezet. Vanaf hier werden we met een soort tractor taxi naar Muang Ngoi gebracht. Dit was best een leuke ervaring. In het dorpje leek de tijd te zijn stilgestaan, buiten de guesthouses en restaurants dan toch. Heerlijk rustig, bijna geen auto’s, zanderige wegen, alles heel relaxed. Eens het dorpje door, was er een kleine trektocht naar een grot en een uitkijkpunt. Om de grot te bereiken moesten we al serieus wat trappen beklimmen. Dit was ook een grot waar de mensen in geschuild hadden. Deze was dieper. Met 2 waren we op verkenning getrokken en net toen we via een trapje in een andere hal wilden gaan kwam de gids ons terug halen.

Wegens tijdsgebrek moesten we door. Spijtig want he leek wel interessant. Eens terug uit de grot volgde een spectaculair viewpoint vanop de rotsen. Ik zou zeggen je had een zicht op de impressionante Mekong rivier maar door de dam is het op deze plek nog maar een miezerig stroompje. In de namiddag gingen we eerst naar een ander dorpje waar we de lunch tot ons namen alvorens naar de watervallen te gaan. In het dorpje was het echter feest, geboorte van een kind, en we werden allemaal uitgenodigd om mee te dansen en te drinken. Dat lieten we ons geen 2 keer zeggen. Beetje socializen met de locals geweldig gewoon. Na een tijdje trokken we naar de waterval. Het was er 1  met 2 vervallen, na het eerste verval was een poel waar je in kon zwemmen. Wel leuk maar deze kon toch niet tippen aan de waterval in Luang Prabang. De tocht terug ging via rijstterrassen. De rijst was eind oktober geoogst. Het uitzicht was hierdoor iets minder. Geen mooie groene velden maar wel velden met verdorde resten die ze aan het proper zetten waren.

Eens terug in het dorpje ging het richting slowboat. Enkelen kajakten het laatste stukje tot aan de finish maar daar bedankte ik feestelijk voor. Na een heerlijk maal kuierde ik richting guesthouse. Hier was blijkbaar ook een klein feestje aan de gang. Ik werd uitgenodigd om mee te drinken en te eten. Daar ik goed opgevoed ben kon ik niet weigeren. Wat spicy stuff eten, wat meedrinken, wat proberen Lao taal te spreken en wat meezingen. Echt iets uniek. Wederom een unieke ervaring.

En alsof er op mijn lichaam geschreven staat nodig een eenzame uit, werd ik de volgende dag, ’s morgens vroeg uitgenodigd door de gast waar ik de dag van te voren mijn tripje had geboekt, om mee te komen drinken en eten. Ik vond het nog wel wat vroeg, 10u ’s morgens, maar beleefd als ik ben deed ik ook nu vrolijk mee. Ze begonnen al maar met feesten omdat het bijna nieuwjaar is. En inderdaad je kan niet vroeg genoeg beginnen feesten. Het eten was wel veel te straf maar geproefd heb ik wel. Na een 2tal uurtjes heb ik toch maar wijslijk besloten om door te gaan. Niet voordat ik ze uiteraard eerst uitvoerig bedankt had. Nu kon ik eindelijk mijn fietstochtje gaan doen. Ik huurde een mountainbike en trok op avontuur. Eerst volgde ik de gewone weg. Deze ging langs mooie uitzichten en in elk dorpje stonden de kinderen te wuiven, heel plezant allemaal. Eens opgewarmd, ik was al wel doodop, besloot ik via een zandweg naar andere dorpjes te rijden. Hier zagen ze nog minder toeristen, des te enthousiaster waren de kinderen., ongelooflijk gewoon.

Enkele bevindingen

Nong Khiaw is een klein gezellig stadje aan de Mekong rivier. De inwoners zijn vriendelijk, prachtige natuur, van alles te beleven, heerlijk eten, vele guesthouses. Voor mij één van de hoogtepunten van Laos tot nu toe. Bij een bezoek aan Laos mag je dit zeker niet overslagen.

Featured

Luang Prabang 27 tot 30 november

Informatie over Luang Prabang

Luang Prabang is een stad met 56000 inwoners in centraal Laos aan de rivier de Mekong. Het is een stad met veel historie. Eerst heette de stad Meuang Sawa de naam voor Java. Waarschijnlijk kreeg de stad deze naam na de Javaanse invasie van het koninkrijk Chenla. Nadien kreeg de stad nog verschillende namen tot het de naam Luang Pha Bang kreeg. In de loop der tijd werd dit verbasterd tot Luang Prabang. Tot 1545 was Luang Prabang de hoofdstad.

Vientiane werd de nieuwe hoofdstad doch men bleef Luang Prabang nog lang als voornaamste stad beschouwen. Luang Prabang staat bekend om zijn vele boeddhistische tempels en kloosters. Elke ochtend lopen honderden monniken op straat om een aalmoes te vergaren. Een van de belangrijkste bezienswaardigheden is Mount Phou Si. Een grote steile heuvel van 150m hoog. Hierboven staat het heiligdom Wat Chom Si. Luang Prabang heeft zowel natuurlijke als historische bezienswaardigheden. Onder de natuurlijke behoren de Kuang Si watervallen, Tat Sae-watervallen en Pak Ou grotten. Verder is er het Royal Palace museum en de Wat Xieng Thongtempel.

Eigen ervaring

Na een helse 12u durende rit bereikte ik Luang Prabang. Het begon al bij het vertrek. Om 18.30u zouden we vertrekken maar het was al na 20u voordat de VIPbus vertrok. De zetels, of allé halve bedden waren verdeeld in 3 rijen. En boven en onder. De zetel kon bijna volledig horizontaal maar voor je benen had je geen plaats. Deze bussen zijn duidelijk niet op maat van grote westerlingen gemaakt. Het beloofde een lange nacht te worden en dat werd het ook. Wegen vol met gaten uit de jaren stillekes, te kleine slaapplaats. Maar hé wat kan ik zeggen het was een VIP bus. Met de VIPbus kwamen we tegen 8u in de morgen op onze plaats van bestemming aan. Geslapen had ik praktisch niet. Ik donderde bijna twee maal uit mijn bed maar dankzij de veiligheidsgordel bleef ik hangen. Voor de rest verliep de rit probleemloos.

Eens in Luang Prabang wandelde ik naar mijn guesthouse. De kamer was natuurlijk nog niet vrij waarop ik besloot het gezellige stadje te verkennen. Groot is het niet, en omgeven door 2 rivieren is het de ideale plaats om te verblijven. Om een prachtig uitzicht over de stad te verkrijgen stond Mount Phousi op het programma. Na een heel aantal treden kom je boven op de heuvel. Hier kan je een tempel bezoeken en tevens genieten van het uitzicht . De zonsondergang is er geweldig. Luang Prabang staat echter vooral bekend om zijn watervallen. De Kuang Si waterval is de bekendste en de mooiste en inderdaad ze stelde niet teleur. Op een 30tal km van de stad ligt de waterval. Je kan er naartoe met de scooter, minivan, fiets… ik opteerde voor de minivan. Na een klein uurtje ben je er en kan de ontdekkingstocht beginnen. Eerst passeer je opvangplaats voor beren. Een beetje verder kom je dan bij de majestueuze waterval terecht prachtig gewoon. De waterval bestaat uit verschillende etages. Deze kan je allemaal bereiken . Er is zelfs een stuk waar het water via de trap naar beneden komt. Heel avontuurlijk allemaal. Verder kan je eens je boven aan de waterval bent via een andere weg terug. Je kan ook nog naar de bron en een grot wat verder. Dit is 3km verderop via een zandweg. Ik vond het de moeite niet. Je kan beter genieten van de prachtige waterval ipv naar deze grot te gaan.

Een ander hoogtepunt bleek de Pak Ou cave te zijn, met een slowboat was het een 1.5u varen tot de grot. Voor je bij de grot komt maak je nog wel een tussenstop. Dit was in een klein dorpje waar ze je vanalles te koop aanboden. Hier brouwden ze ook hun eigen wishkey. Dat is ni mijn ding dus ben ik er maar wijslijk afgebleven. Na een halfuurtje ging het verder richting grot. Buiten dat de 2 grotten aan een mooie setting aan de rivier liggen en vol staan met boeddhabeelden was er niet zo veel te beleven. Toch was het een heel aangename trip. Het uitzicht is buitengewoon, de tocht met de slowboat is zalig.

Enkele bevindingen

Luang Prabang is een geweldige plek om te bezoeken. Het is een rustige stad met alle voorzieningen. Het is wel wat toeristisch maar toen ik er was niet te overdreven. De topbezienswaardigheden zijn zeer de moeite waard. In de buurt bevinden zich nog andere watervallen die je nog kan bezoeken. Doordat het wat in de bergen ligt koelt het ’ s nachts goed af. Je kan er gezellige terrasjes doen. Ik raad iedereen een bezoekje aan Luang Prabang aan.

Featured

Vang Vieng 22 en 23 november

Informatie over Vang Vieng

Vang Vieng is een stad aan de rivier in centraal Laos. Het telt een 25000tal inwoners. De stad staat al jaren bekend als feestbestemming. Doch zijn er momenteel verschillende activiteiten beschikbaar zoals mountainbiken, wandelen, kajakken, speologie, zwemmen, rotsklimmen, ballonvaarten… Het ligt op een 4u van Vientiane. In Vang Vieng is er vanalles te zien zoals grotten, blue lagoons, je kan er aan tubing doen, kajakken, een Laos achtige stoomsauna nemen, rotsklimmen, ballonvaarten, zipline, mountainbiken

Eigen ervaring

De wegen in Laos zijn een ware uitdaging. In de bus bodderde je van hier naar daar maar na een 5 a 6u waren we in Vang Vieng. De tuktuk rijders waren al aan het roepen tuktuk voordat de bus stilstond maar deze kleine afstand kon ik wel te voet doen. Pech voor de tuktuk rijders dus. Vang Vieng bleek een leuk klein stadje te zijn. Het backpackers paradijs van Laos. Voor mijn doen was het al te druk maar eerlijk gezegd was het nog rustig. Je kon er nog zalig genieten. Mooie uitzichten, gezellige barretjes, aangename temperatuur, wat wil je nog meer?

De ballonvaart in Bagan was ver boven mijn budget maar hier wilde ik er toch 1 meemaken. Deze was betaalbaar maar ook zo vroeg. Om 5.30u pikten ze me op om Vang Vieng vanuit de lucht te zien. De eerste plaats waar we wilden opstijgen was blijkbaar niet goed. Alles terug inpakken en dan hop naar een volgende spot. Hier lukte het wel. Na het indrukwekkende zicht van hoe een ballon op te blazen konden we na een tijdje opstijgen. De vlucht was indrukwekkend, buiten af en toe de gas open voor het vuur was het oorverdovend stil. Prachtige uitzichten, een zon die opkomt, een gezapig briesje… machtig gewoon. Veel te vroeg landde we weer. Maar dit was zo zachtjes dat je nauwelijks voelde dat je landde. De perfecte vlucht was dit.

In de namiddag stonden er enkele grotten en een blue lagoon op het programma. De eerste grot was de “ angel “ cave. Een stalacmiet zou op een engel gelijken. Ik zag het niet echt maar dat zal voor iedereen verschillen zeker. De grot was niet zo groot maar best wel is interessant om te zien. Bij de tweede grot werd het gezellig , we moesten in een band gaan liggen om zo in de grot te geraken. Best avontuurlijk eigenlijk en daarna volgde nog een klauterpartij door krappe holen. Het hoogtepunt van deze grotten. Na de grotten volgde de blue lagoon. Dit geleek meer op een toeristenval maar ja dat hoort er bij zeker. Gezwommen heb ik hier niet. Enkel wat gerelaxt aan de waterkant. ’ s Avonds at ik nog heerlijk in een lokaal restaurantje.

Enkele bemerkingen

Vang Vieng is nog steeds backpackers mekka van weleer. Het us er wel gestructureerdrr en gecontroleerder op geworden maar nog steeds voel je de vrijheid. Hoewel het vol liep met toeristen was het toch geen overrompeling. Nu was het nog gezellig druk. In het echte hoogseizoen weet ik het natuurlijk niet. De omgeving is prachtig, ideaal om te wandelen, fietsen, met de scooter of met een buggy rond te toeren, te kajakken, tuben,… grotten te verkennen. Een ballonvaart te doen. Kortom de ideale plaats voor een actieve dag.

Featured

Laos – Vientiane 20 en 21 november

Informatie over Vientiane

Vientiane is de hoofdstad van de republiek Laos. De stad ligt aan de oevers van de Mekong rivier, nabij de grens met Thailand. Vientiane werd de hoofdstad in 1573 vanwege de vrees voor een Birmese invasie. Maar in 1827 werd ze met de grond gelijk gemaakt en geplunderd door de Siamesen (Thai). Vientiane was het administratieve centrum tijdens de overheersing van de Fransen en is door de recente economische groei nu het economisch centrum van Laos. De stad heeft een bevolkingsaantal van ongeveer 850000 inwoners. De bezienswaardigheden in de stad zijn enkele boeddistische tempels zoals er zijn: That Luang, Haw Phra Kaew,.., verder nog het herdenkingsmonument geïnspireerd door de Arc de Triomphe in Parijs, en een heus boeddhapark.

Eigen ervaring

Eens alle formaliteiten aan immigratie voldaan volgde het gebruikelijke stramien. Geld afhalen, een SIMcard voor mijn smartphone, de zoektocht naar een taxi… en dan op weg naar het hotel. Al vlug bleek dat Vientiane best een aangenaam stadje is. Niet te druk, leuke vibe. Het hotel was ook best in orde. Een statig oud gebouw met prachtige trap. Eens iets anders dan gebruikelijke hotelletjes. Vientiane geeft geen opeengepakt gevoel al valt het hier wel op dat er al een pak meer toeristen zijn. Niet echt mijn ding maar het valt nog mee. Blijkbaar heb ik een oog om het avontuur op te zoeken. Nadat ik de eerste nacht in Myanmar in een hotelbrand zat had ik nu te maken met een aardbeving. Het episch centrum lag wel wat verwijdert van Vientiane. Van de beving van 6.1 werd je enkel een lichte trilling gewaar. Niks om je zorgen over te maken of beter gezegd de eerste beving rond 4u ’s nachts is volledig aan me voorbij gegaan. Die van 7u voelde ik dan weer wel, maar zoals gezegd buiten wat trillingen stelde het ni veel voor.

Eens bekomen van de emoties haha begon mijn verkenningstocht. Eerste stop het herdenkingsmonument, een prachtig gebouw, toegangspoort in een leuk parkje. Daar ik vermoedde dat ik nog wel enkele tempels zou zien in Laos opteerde ik voor een bezoek aan het boeddha park. Een ritje met de tuktuk en een burit van een klein uurtje later was ik er. Zoals de naam het al deed vermoeden stond het park vol met boeddha beelden. Er stonden best wel prachtige beelden. ’s Avonds bij mijn verkenningstocht naar de nightmarket botste ik toevallig op een Belgisch biercafe. Dit kon ik niet laten liggen. Na 5 maanden snakte ik nog wel eens naar een Belgisch biertje en Belgisch eten. Het stoofvlees smaakte geweldig evanals mijn blauwe Chimay en Duvel. De perfecte afsluiter van mijn Vientiane bezoek. 

Enkele bemerkingen

Vientiane is een prachtig stadje aan de Mekong rivier. Niet te druk, ideaal om gewoon te worden aan Laos. Voldoende dingen om te bezoeken dus waarschijnlijk passeer ik hier nog wel een paar keer.

Featured

Myeik 17 en 18 november

Informatie over Myeik

Myeik is een stad in de regio Tanintharyi in Myanmar. Het is gelegen in het uiterste zuiden van het land aan de kust van een eiland aan de Andaman zee. Er wonen ongeveer 225000 mensen. Het binnenland van de stad is een belangrijke smokkelgang naar Thailand. Tussen de 11de en 13de eeuw was Myeik het meest zuidelijke deel van he Pagan rijk. Later tot de 18de eeuw was het van verschillende thaise koninkrijken. Myeik was een belangrijke haven en handelscentrum met de Europeanen. In 1765 veroverden de Birmesen Myeik. Myeik heeft een zeehaven en is een zeer belangrijke stad in Myanmar. De werkende bevolking bestaat vooral uit zakenmannen, traders, en vissers. De bezienswaardigheden zijn Pagodes, een Chinese tempel, de eilanden… Myeik is vooral bekend om zijn parels, rubber, zwaluwnesten, gedroogde vis, gedroogde garnalen en garnalen pasta.

Eigen ervaring

Na een tochtje van een 7tal uur met de minibus werd ik voor de deur van mijn hotel afgezet. Veel verkennen zat er niet meer in, buiten een blitsbezoekje aan de kloktoren. Na mijn ontbijt begon de echte verkenning. En Mayeik is echt nog een beetje in de tijd blijven stilstaan. Voor een belangrijke havenstad deed het verdacht veel van een groot dorp aan. Alles verliep hier heel gezapig. Dat je normaal van hier naar de eilanden kon gaan bleek uit de vele reisbureaus die er waren. Wegens tijdgebrek, je mag hier maximum 28 dagen blijven, bleef ik hier maar 2 nachten. Het belangrijkste wat ik hier deed was een bezoek brengen aan de plaatselijke kapper. Zoals al altijd hier in de buurt het geval was , was ook dit weer een geweldige belevenis. En trouwens van het resultaat was ik zeer tevreden. Voor de prijs kon ik het niet laten trouwens, omgerekend was het de volledige 1,2 euro. Met een fris kopje deed ik de historische gebouwen tocht. Er waren prachtige gebouwen bij. Of ik ze allemaal gezien heb durf ik te betwijfelen maar het was de moeite. Verdere uitschieters moet ik helaas schuldig blijven. De eilanden weet je wel. Maar als gezapig stadje was dit voor mij de ideale afsluiter van Myanmar.

Enkele bevindingen

Al is Myeik de haven naar de eilanden,is het toch best aangenaam om er te verblijven voor 1 of 2 nachten. Gezapige sfeer, lekker eten, mooie uitzichten. Best een bezoekje waard.

Myanmar de indrukken

Myanmar is een land dat iedereen gezien moet hebben. Het is nog niet overrompeld/verdorven door het toerisme. Het is nog puur zoals het moet zijn. Vooral het zuiden dan toch, Dawei en Myeik. Voor de strandliefhebber zeker een bezoekje waard. In Yangon zou ik persoonlijk niet te lang blijven. Drukke ongezellige stad. Wat zeker niet mag ontbreken op je lijstje, Bagan en Inle lake, prachtig gewoon. Wil je ergens heen waar dat echt niks te zien is. Ik weet het klinkt niet aantrekkelijk maar moest je er passeren moet je er zeker langs gaan. Naypyidaw de hoofdstad met de lege 8 baanswegen. Surrealistisch gewoon. Verder heb je nog enkele must sees die ik helaas niet heb kunnen doen wegens tijdgebrek. Zoals daar zijn De gouden rots en Hpa-An. Verplaatsen gaat het best met bus of minibus. Voor lange ritten zou ik een nachtbus nemen. Het best een VIP bus. Door de slechte staat van de weg zal je niet veel slapen maar je hebt tenminste genoeg beenruimte en zit ruim.

Tot slot nog enkele zaken. Zoals eerder ooit gezegd. Ze rijden rechts maar het stuur staat in 80% nog steeds aan de rechtse kant. Handig is anders. Het enige wat zeker moet werken aan scooter, auto of welk vervoermiddel dan ook is de claxon. Deze weten ze goed staan. Het eten in Myanmar is geweldig goed en niet duur. Het knauwen op een blad en daarna het uitspuwen moet je er bij nemen. En als ze kunnen geven ze je goede raad. Kom je aan via de luchthaven zou ik zeggen breng een bezoekje aan het toilet en aanschouw de goede raad. Nl. “Gelieve je voeten niet te wassen in het toilet”. Myanmar een verrassend veelzijdig land.

Featured

Dawei van 11 tot 16 november’

Informatie over Dawei

Dawei is een stad in het zuidoosten van Myanmar en is de hoofdstad van de Tanintharyi provincie. Het ligt ongeveer 614,3km ten zuiden van Yangon. Het ligt op de noordelijke bank van de Dawei rivier. Er leven ongeveer 156000 inwoners. Van de 11de tot 13de eeuw maakte Dawei deel uit van het Pagan rijk daarna van het Sukothai koninkrijk. Van 1564 tot 1594 was het een deel van het Toungoo koninkrijk. Siam veroverde de stad ook enkele malen. In 1760 veroverde Birma de stad opnieuw . Na de onafhankelijkheid in 1948 werd het een deel van de Tenasserim of Tanintharyi provincie. Buiten de gebruikelijke pagoda’s en tempels vind je hier vooral enkele moeilijk bereikbare stranden, eilanden, een waterval, warmwaterbronnen…

Eigen ervaring

Na een vermoeiend busritje, de bus was een VIPbus dus meer dan ok, maar de weg was een ramp. Met als gevolg dat er van slapen niet veel terecht kwam. We arriveerden om 6u in de busterminal, vanaf hier ging het met een taxi naar het hotel. Natuurlijk was mijn kamer nog niet klaar. Ontbijten mocht ik al wel. Het ontbijt smaakte verrukkelijk. Na het ontbijt moest ik nog wachten tot mijn kamer vrijkwam. Dat was niet zo erg, een jong ventje(8 jaar), kwam een heel gesprek met me voeren. Dit was best gezellig eigenlijk. Eens zijn familie uitgecheckt en mijn kamer gekuist kon ik een doucheke nemen en een eerste verkenning doen.

Dawei is een klein gezapig stadje, interessante gebouwen, vriendelijke mensen en niet te druk. De mooie stranden liggen allemaal op verre afstand van Dawei, deze zag ik de eerste dag niet wegens te voet. Verder dan enkele mooie gebouwen en een tempel kwam ik niet. Het museum was gesloten wegens ook hier een feestdag. De welke het was weet ik niet maar er was niet veel open.

Op mijn 2de dag wou ik wel eens naar een strand rijden. Eén van de verborgen stranden stond de komende dagen op het programma. Mijn plan was dan ook een fiets te huren en naar het dichtstbijzijnde strand te fietsen. Na lang zoeken vond ik eindelijk een plaats waar ze degelijk fietsen verhuurden. De 4de fiets bleek de goede te zijn. Al snel bleek echter dat deze fiets ook niet zo een goede was, een los stuur, een kapot zadel, haperende versnellingen., maar voor de rest was deze fiets perfect in orde. Wat me deed besluiten om mijn tocht verder te zetten. Het strand was op 17km en ik moest een berg over. Na veel puffen geraakte ik boven. De duik naar beneden naar het strand was door het losse stuur en zadel niet zo een pretje zoals ik hoopte. Ik moest vandeeg op mijn hoede zijn maar zonder kleerscheuren geraakte ik er. Maungmagan beach is het bekendste, grootste en makkelijkst te bereiken strand. Met zijn vele restaurantjes was dit een zeer gezellige plaats om te vertoeven. Ik hoopte de pagode op de rotsen in de zee te zien maar daar ben ik helaas niet geraakt. Misschien de laatste dag nog is proberen? Mijn terugweg was een ware calvarie tocht. Met zeer veel moeite geraakte ik wederom over de berg en na nog een lange afdaling geraakte ik heelhuids met de fiets in het stadje. Na 5 maanden wou ik eindelijk eens aan een strand verblijven voor een paar dagen. Niet de algemene toeristische eilandjes maar 1 waar je volledig van de wereld afgesloten was.

En laat nu net in de buurt van waar ik zat zo enkele stranden waren. Makkelijk was de weg er heen niet, maar ja voor een beetje een exclusieve plaats te bereiken moet je iets voor over hebben natuurlijk. Je kan vanuit Dawei met een brommertje naar hier komen, de rit duurt een 2.5u en gaat over een zeer geaccidenteerd parcours. Iets of wat ervaring is gewenst. Goed dat ik geen scooter had gehuurd want onderweg werden ze allemaal aan de kant gezet en gecontroleerd . Ik zonder rijbewijs had er wsl goed aangehangen. Ik had een dure taxi. Jammer maar helaas niks aan te doen. Met de auto duurt het ongeveer 2u voor je bijna ter plaatse bent. Vooral het laatste stuk is een uitdaging. Maar als je denkt dat je er bent, begint het avontuur pas echt. Naargelang de stand van het water moet je een heel eind door mangrovebossen waden. Daarna volgt nog een stuk door wat mul los duinenzand alvorens je je in het paradijs waant. Een prachtig strand in een baai. Een 10tal bungalows, geen telefoon, geen wifi… zalig gewoon. Een maagdelijk wit strand, zalig zeebriesje, zon zee wat wil je nog meer? Alle bungalows stonden tegen het strand je kon als het ware vanuit je bed in de zee springen. Ideaal gewoon.

Op deze plek zou ik 2 dagen zalig niks doen. Na de inspectie van mijn kleine gezellige bungalow volgde een strandwandeling op mijn prachtige privé strand. Van al dat wandelen had ik toch wat honger gekregen. Tijd om de innerlijke mens te versterken. Gelukkig serveerde het restaurant lekker vers eten. Mijn maaltijd was subliem, alleen spijtig dat het bier zo duur was. Zo goed de lunch en avondmaal waren zo pietluttig was het ontbijt. Hier maakten ze me ni echt blij mee. Eens mijn ontbijt wat gezakt, haha ging ik op zoek naar een zo mogelijk nog verlatener strand. Via een smal paadje door de jungle, klauteren over enkele rotsen en dan nog een 100tal m waden  bereikte ik dit strand. Dit strand was mogelijk nog ongerepter. Na een uurtje hier vertoefd te hebben vatte ik de terugweg aan. Hier stuitte ik echter op een klein probleempje. Ik had geen rekening gehouden met de getijden en het water stond al wat hoog. Maar met het nodige klauterwerk over de rotsen geraakte ik veilig terug in de jungle. Dit weggetje was nog goed begaanbaar en zonder noemenswaardige problemen arriveerde ik terug aan mijn bungalow.

Een heerlijke lunch en bijbehorend middag dutje later ging het de andere kant uit. Via de rotsen aan het einde van het strand geraakte ik niet verder. Aan de ene zijde de Andaman zee, de andere rotsen gevolgd door een jungle en een steile helling. Zou dit mijn avontuur zijn voor vandaag? Ik dacht het niet, na mijn ogen hun werk te hebben laten doen vond ik een volgens mij klein weggetje. Langs hier zou ik misschien nog wel enkele interessante dingen ontdekken. Mijn wandeling was plezant maar het ontdekkingsgehalte viel wat tegen.

Na een poosje kwam ik op een dreef uit. Ik besloot deze te volgen. Veel verbluffend was er niet te zien, enkele vogels en vlinders, beiden wilden niet op foto, maar het was een aangename wandeling. Ik werd zelfs 2 keer spontaan een lift aangeboden door mensen op een scooter. Eerst door 3 dames nadien door 3 mannen. Beide weigerde ik beleefd. Rustig voort wandelend bereikte ik het dorpje. Hier moest ik een steil padje naar beneden volgen. Nu had ik geluk, de weg was niet overspoeld, met wat geploeter door het slijk bereikte ik zonder kleerscheuren de bungalows. ’s Avonds na het eten was er op het strand nog een kampvuur. Met nog enkele pintjes erbij werd het nog best gezellig. Na 2 dagen afgesloten van de wereld te zijn geweest, was het tijd om terug te keren naar Dawei city. Echter niet zonder eerst nog een deugddoende strandwandeling en nog een laatste heerlijke mangoshake. Eens de shake verorbert was konden we vertrekken. Aan de mangrove waadden we tot aan het bootje en dit zette ons veilig af aan wal. Nadien volgde een autorit van een 2tal uren alvorens we Dawei city bereikten.

Enkele bevindingen

Dawei is een leuk stadje dat je zeker een bezoekje waard is. Met zijn prachtige stranden. De makkelijk bereikbare waar het gezellig druk is met de nodige barretjes. En de verborgen Parels van stranden waar je je afgesloten van de wereld waant.

Featured

Naypyidaw 8 en 9 november

Informatie over Naypyidaw

Naypyidaw is sinds 6 november 2005 hoofdstad van Myanmar. Ze ligt 320km ten noorden van de oude hoofdstad Yangon. Veel van Naypyidaw is nog steeds in opbouw. Hoewel deze door de overheid geplande stad al in 2012 klaar had moeten zijn. Bezienswaardigheden zijn er niet echt. Het parlementsgebouw is een groot indrukwekkend gebouw. Verder heb je nog de Uppatasanti Pagode, deze is een exacte copie van de Shwedagon Pagode in Yangon. Verder zijn er nog de nodige parken en musea.

Eigen ervaring

Het eerste wat je opvalt als je Naypyidaw nadert is de grote leegte. De stad is gebouwd voor miljoenen inwoners, zoveel wonen er echter helemaal niet. Nadat de Militaire junta de macht opgaf, verdween de druk om mensen te verhuizen naar de hoofdstad. Toeristen vindt je hier nauwelijks. Dit resulteert in eindeloze lege straten en wegen. Dit geeft wel een fascinerend gevoel. Het eerste wat ik dacht was dat diegene die in de hoofdstad werken niet in de file staan om naar het werk te rijden. Dat moet zalig zijn. Maar zoals gezegd er is niks te beleven of allé ik vond toch niks. Alles ligt ver uit elkaar. Om je te verplaatsen heb je eigen vervoer nodig. Dan kan je nog iets zien misschien. Openbaar vervoer is er nauwelijks. Bij mijn eerste verkenning bleek dat mijn hotel gelegen in de zuidelijke hotelzone ver van alles gelegen is. Maar aangezien alles toch zo leeg is was de wandeling op de autostrade nog een gezonde wandeling ook. Daar ga ik toch van uit.

Op dag 2 verkende ik de geweldige stad wat meer. Ik bezocht een museum, Het parel museum. Het museum was ni echt mijn ding maar een grappige situatie leverde het wel op. Ik was de enige bezoeker en werd gevolgd door 10 opzichters van de zaal. Bij elk object dat ik gezien had doofden ze de lichten (ledlampjes). Zouden ze ze vlug aangedaan hebben toen ik aankwam? Is de elektriciteit zo duur in Myanmar?… Na deze toch wel rare ervaring vervolgde ik mijn weg. Het fonteinpark was het volgende. Een groot, prachtig, leeg park. Wederom waren er bijna geen mensen. Het park was best interessant, veel verschillende vijvers met fonteinen. Ongetwijfeld zal dit prachtig geweest zijn maar geen van de fonteinen werkte. Misschien staan ze alleen ’s avonds op, ik weet het niet en heb het dus ook niet gezien.

Bij mijn verdere verkenning werd ik aan een poort plots tegen gehouden. Ik vond het maar raar want mensen op een brommertje mochten allemaal door. Ik zou moeten terug keren, maar nadat ik met hand en tand had uitgelegd dat ik te voet was. Kreeg ik een lift achterop het brommertje en werd aan de andere kant van het domein afgezet. Welk domein het was weet ik niet. Maar het was groot en ik ben er toch maar door geraakt. Niet dat het op zich veel opbracht want ik kan wel zeggen iets interessants was er niet te vinden.

Enkele bevindingen

Naypyidaw is de hoofdstad van Myanmar daar is alles mee gezegd. Alles ligt gigantisch ver uiteen en ik vond niks interessants. Als je over eigen vervoer beschikt zou ik als je er langs komt wel een bezoekje brengen. Maar speciaal voor omrijden zou ik zeker niet doen.

Featured

Inle Lake (Naung Shwe) 4, 5 en 6 november

Informatie over Inle lake

Het Inle lake is een meer in Myanmar. Het is bekend vanwege de paalwoningen, de drijvende boomgaarden en de beenroeiers. Het meer is ruim 20km lang en op zijn breedst ruim 5km. Het bevindt zich ongeveer 400km ten noorden van de voormalige hoofdstad Yangon. Rondom en op het meer woont de Inthaminderheid. Vaak in dorpen met paalwoningen. Het bekendste dorp is Ywama. Dit is een dorp in het meer. Eveneens in het meer bevinden zich drijvende boomgaarden. De Intha’s creëren ze door een laag aarde vast te binden met moerasplanten. Daardoor blijft de aarde drijven. Er worden verschillende groenten op geteeld. Verder bevinden zich op en rond het meer nog verschillende werkplaatsen zoals weverijen, zilversmeden en sigaren fabrieken. De Intha’s hebben een eigen manier van roeien. De roeier gaat op de boot staan maar in plaats van met twee handen klemt hij de roeispaan tussen één hand en één been.

Eigen ervaring

Om 8.30u had ik een minibus richting Inle lake. Na een 1.5u werden we met 4 man op een splitsing gedropt. Vanaf hier was het nog een 12tal km tot Inle lake. Natuurlijk stonden hier enkele taxichauffeurs klaar die ons tegen plaatselijke woekerprijzen wel even tot daar wilden brengen. Maar zoals tegenwoordig gebruikelijk is, had ik weer enorm veel tijd om wat op te zoeken. De taxichauffeurs blijkbaar niet zoveel en de prijs zakte al vrij snel tot normale normen. Eén van ons vieren had een tuktuk genomen, wij de overige 3 namen een taxi. Eens alles gedropt in mijn hotel bracht ik de eerste dag in het stadje door. Tijdens het ronddwalen in de omgeving stuitte ik op een overwoekerde tempel. Best interessant om hier zo te zien. De tand de tijds had hier ook goed toegeslagen. Boomwortels die door de muren kwamen, tempels gebarsten,… ik waande me net Indiana Jones. Voor de tweede dag had ik een boottocht op het meer geboekt. Ik had dit via het hotel geboekt en had voor een 8tal uurtjes gekozen. Blijkbaar was ik de enige die deze toer deed want ik had de hele boot voor mij alleen. Eens we de kanaaltjes door waren kwamen we op het gigantische meer. Het was prachtig. Al vrij vlug zag ik enkele van de vissers hun kunstjes uitvoeren. Het waren net acrobaten. Het boottochtje op zich was zalig. Ik bezocht enkele tempels, pagodes, een klooster, dit werd het klooster van de springende kat genaamd, het was helemaal in hout, zeer indrukwekkend. Maar de enige katten die ik daar gezien heb waren slapende katten. Springen deden ze precies niet meer. Ook was het natuurlijk een promo tochtje waar een bezoek aan de zilversmid, sigarenfabriek, bootmakerij en weverij niet mocht ontbreken. Ik weet niet hoe lang het zo nog gaat zijn maar de mensen die probeerden te verkopen waren helemaal niet opdringerig. Wat het bezoekje op zich nog aangenaam maakte. Als afsluiter volgde een zonsondergang op het meer. Nu verschenen er opeens een heleboel vissers die hun kunstjes kwamen opvoeren. Dit voor een fooi uiteraard. Ondanks de promotour was dit een zeer aangenaam en afwisselend dagje. Hier heb ik echt met volle teugen van genoten.

De volgende dag had ik een fiets/cano toerke op het programma staan. Het canoën zag ik wel ni zo zitten maar zat in het pakket. Ik zou wel zien wat het werd. Bij aankomst bleek dat ik de enige deelnemer was. Hoe slaag ik er toch altijd in om dat klaar te krijgen? Na het checken van de fiets konden we op pad. De tocht was zalig, via allemaal kleine paadjes, singletracks, over smalle bruggetjes,… passeerden we verschillende dorpjes waar je anders niet zou komen. Zalig gewoon. Na een uurtje fietsen was er een eetstop. Heerlijke noodles en plaatselijke thee. Best wel lekker. Het bleek dat ik blijkbaar best wel goed doorreed want we moesten nog een tijd op onze boot wachten om ons over het water te zetten. Om het wachten wat aangenamer te maken had mijn gids er niks anders op gevonden om nog wat rijstwijn te proeven. Dit smaakte verrassend goed. Eens de fles leeg fietsten we naar onze boot. Na een uurtje varen konden we al fietsend de streek verder verkennen. Voor we weer de boot op moesten passeerden we een tempel, hier waren enkele ceremonies aan de gang. Enkele kinderen werden geëerd. Wat er juist gevierd werd weet ik niet maar de boten waar zij in terechtkwamen waren mooi versierd en hadden een geluidsinstallatie bij. En de installatie werkte zeer goed. Wij werden met de boot bij een restaurant op het water afgezet alwaar we de lunch tot ons namen. Allemaal heerlijke Myanmarese gerechten. Dit smaakte uitstekend. Nu volgde het canoën. Tegen alle verwachtingen in werd dit een mooi aangenaam tochtje langs verschillende rivierdorpen. We passeerden zelfs het ouderlijk huis van mijn gids. Tijdens het peddelen gaf hij ook nog uitleg over het leven op en langs het meer, over het hoe overleven, over de huizen… toch wel aangrijpend. Na nog een overstap op onze andere boot werden we terug ergens aan de oevers van het meer gedropt. Blijkbaar veel verder dan normaal, ik reed snel (haha) weet je nog. Een tweetal uren later via glooiende wegen, pittige klimmetjes, een rivier bereikten we de bestemming. Wederom een geweldige dag.

Mijn laatste dag in Inle was een rustige dag. ’s Avonds nam ik de nachtbus naar Yangon en dan nog een bus naar Naypyidaw. Dit was niet gepland maar wegens enkele probleempjes ga ik eerst naar daar alvorens verder richting zuiden te reizen.

Enkele bemerkingen

Inle lake is een must see voor elke Myanmar bezoeker. Het stadje Naung Shwe is geweldig. Goede atmosfeer, niet te druk. Het meer is prachtig, de dorpjes op het meer fascinerend, lekker eten… De fietstoer die ik gedaan heb met Grashoppers was af. Zeker voor herhaling vatbaar. Kortom Inle lake moet je zeker bezoeken.

Featured

Kalaw 2 en 3 november

Informatie over Kalaw

Kalaw is een heuveldorp in de Shan staat in Myanmar. Het is gelegen in Kalaw Township in het district Taunggyi. Tijdens het koloniale bewind was deze plek populair bij de Britten. Hel ligt op 1310m hoogte. En de plek voelt nog steeds aan als een vakantieoord op grote hoogte. Het is vrij koel, de sfeer is rustig. Her en der ontwaar je nog steeds koloniale architectuur. En in de omliggende heuvels kan je relatief makkelijke trektochten doen. Buiten de tempelgrot vol met boeddha beelden is er in het plaatsje weinig te zien.

Eigen ervaring

Na een rustig busritje van Mandalay arriveerde ik na een 6tal uur in Kalaw. Dit was een echte verademing. Relatief koel, rustig, gezapig… noem maar op. Na me wat opgefrist te hebben stond een kleine verkenning op het programma, de fleurrijke tempel, de statige kloktoren, het idyllische station… Na nog een heerlijke maaltijd hield ik het voor bekeken. Normaal staat Kalaw bekend om zijn trektochten maar omdat blijkbaar het toeristische seizoen maar moeizaam op gang trekt, het moest blijkbaar al druk zijn vanaf begin oktober, en ik wat in de knoei zat met een boeking kon ik geen trektocht doen. Jammer maar helaas. Mss in Inle nog is proberen.

Wegens geen trektocht schakelde ik over op plan b. Een bezoekje aan de boeddha grot. De grot bevindt zich een kleine km uit de stad. Het is een kalksteen grot en deze is volgestouwd met boeddha beelden . Wel meer dan 1000 denk ik. Ongelooflijk om eens gezien te hebben. Nadien ging de tocht naar een uitkijkpunt boven op de top van een heuvel. Dit was best pittig. En als er boven geen 5 vervelende honden waren geweest had ik ongetwijfeld ten volle van het uitzicht kunnen genieten. Nu was het rap rap enkele foto’s en terug. Veel meer was er niet te beleven.

Na nog een zoektocht naar een ticketje naar Inle lake werd het een rustige zondag. Met een Myanmar in de hand hield ik mijn thuistraditie van 4uren club dan ook mooi in ere.

  • kalaw

Enkele bevindingen

Kalaw is een klein rustig plaatsje. Als je even op adem wil komen is dit de geschikte plek. Als je in het drukke seizoen hier komt of je bent met enkele personen is een trektocht het ding om te doen. Het schijnt enorm te zijn. Al bij al vond ik Kalaw een gezellige plek om te verblijven.

Featured

Mandalay 31 oktober en 1 november

Informatie over Mandalay

Mandalay is de op één na grootste stad van Myanmar. Het is de hoofdstad van de gelijknamige provincie en ligt ongeveer 716km ten noorden van Yangon en telt ong. 1000000 inwoners. Mandalay is als een geplande stad ontstaan op een open plek aan de voet van de 236m hoge Mandalayheuvel. Deze locatie werd gekozen vanwege een voorspelling die zou zijn gedaan door Boeddha. Hierin werd aangegeven dat op die plek een grote stad, een boeddhistische metropool, zou ontstaan en wel op het 2400 jarige jubileum. Op 13 januari 1857 besloot koning Mindon de profetie in vervulling te laten komen en vaardigde toen een koninklijk decreet uit om een nieuw koninkrijk te stichten. In juli 1858 werd een ceremonie gehouden. De vroegere hoofdstad Amarapura werd ontmanteld en door olifanten werd deze verplaatst naar de nieuwe locatie aan de voet van de Mandalayheuvel. Op 23mei 1859 werd de stad als voltooid beschouwd. Deze datum wordt daarom ook wel gezien als stichtings datum. In 1861 werd het de hoofdstad van het onafhankelijke Birmese rijk tot het geannexeerd werd door de Britten. In de tweede wereldoorlog werd Mandalay zwaar beschadigd en brandde het paleis volledig af. Eind 20ste eeuw werd een getrouwe replica gebouwd van het paleis. Na de onafhankelijkheid van Birma werd Mandalay het bestuurlijk centrum van de Mandalay provincie. De bezienswaardigheden zijn de Mandalayheuvel, het koninklijk paleis, honderden boeddhistische bouwwerken, de kuthodowpagode, ook wel grootste boek ter wereld.

Eigen beleving

De rit van Bagan naar Mandalay was goed geregeld. Ik werd met een soort jeepney opgepikt in mijn hotel en deze bracht me naar de busterminal. De busrit was ok. Prachtige uitzichten, rustige chauffeur, een goei ritje dus eigenlijk. Eens in Mandalay moesten we terug in een jeepney en deze zette me aan het hotel af. Van een goede service gesproken. Het was nog namiddag en mijn plan was het paleis te bezoeken. Zo ver van de ommuurde stad was ik niet, dus dat moest nog lukken. Blijkbaar dachten ze er anders over want de vreemdeling mocht er niet in. Locale mensen wel, er zat niks anders op dan om te draaien en nog maar wat te wandelen. Niet echt een productieve dag.

Geen probleem echter, de volgede dag zou ik tijdig erin vliegen en de verloren tijd inhalen. Mijn plan was ok, ik was ook paraat maar bij het ontbijt liep het mis. Vanaf 6.30u kan je ontbijten. Ik was er om 6.45u en rustig ontbijten zat er nimmer in. Een bus, naar ik vermoed Chinezen, hadden alles opgeëist en er was geen doorkomen aan. Een nieuwe schaal noedels, als vliegen op een stront vlogen ze er op af, gelukkig had ik mijn koffietje al zodat ik het rustig kon observeren. Tegen 7.30u kon ik dan eindelijk aan mijn ontbijt beginnen. Eens ontbeten vertrok ik naar het paleis. Er zijn 4 poorten maar de mensen met een vreemd velleke mogen enkel via de oostkant binnen. Aangezien ik toch al aan het wandelen was kon dat stukje er nog wel bij. Zonder problemen geraakte ik binnen. Aan het paleis begon de miserie. Waar is uw ticket? Ik mocht zo binnen dus ik heb er geen. Na veel vijven en zessen zou het madammeke met de brommer het ticket gaan halen. Weliswaar moest ik 1000 bijbetalen. Maar allé ik was toch binnen. Van mijn sokken werd ik er in ieder geval niet van geblazen. Het is groot, veel gebouwen maar ik miste een beetje een wauw gevoel.

Na dit bezoekje ging het richting Mandalay hill. Hier bevinden zich enkele tempels en pagoda’s. Hoe hoger je gaat hoe mooier ze worden. Dit vond ik dan weer wel de moeite. Het enige nadeel hier was dat je vanaf de voet van de heuvel tot boven op blote voeten moest gaan. Dat vond ik toch wat ver. Voor de rest geweldige uitzichten en prachtige tempels. Maar hetgene waarvoor ik naar Mandalay was gekomen bevond zich 10km uit het centrum, nl de beroemde U bein bridge. Dit is een voetgangersbrug bij Amarapura. Met een lengte van ruim 1.2km is het de langste teakhouten brug ter wereld. De brug werd omstreeks 1870 gebouwd. Het hout was van het verlaten paleis in Ava. Het paleis was overbodig geworden na het verhuizen van de hoofdstad. Deze brug wou ik gezien hebben. Is ze dan zo speciaal? Nee maar van de zonsondergang zijn er al zoveel prachtige foto’s dat ik dat met mijn eigen ogen wou zien. Hoe geraakte ik daar? Simpel huur een fiets en hup er naar toe. Na wat opzoekingswerk bleek dat er enkele verhuurders in de buurt waren. Hoge scores hadden ze. Maar de fietsen??? Ik kreeg a very good bike with light. Laten we very good met een korreltje zout nemen, en met light laten we zeggen enkel voorlicht. Maar ik kon op pad in de stadsjungle richting brug. Op de heenweg was het vrij druk maar kon ik zonder al te veel moeite overal tussendoor slalommen. Eens aan de brug wandelde ik deze over en terug. Wel is de moeite. Ik nestelde me op het terras en wachtte zoals een heleboel mensen op de zonsondergang. Dit is echt wel de moeite om te zien. Ik heb echter ni lang gebleven wegens nog een tochtje terug in het donker zonder achterlicht. Hier moet ik eerlijk zeggen, op sommige plekken had ik het er niet mee. Nergens licht, een slechte weg en Rikkie die hier rondrijdt op een voertuig met 2 wielen. Maar ook dit verliep zonder problemen. Na nog een heerlijk noedelsoepje hield ik het voor bekeken en ging het terug hotel.

Enkele bevindingen

Mandalay is een grote ongezellige stad, niet echt mijn ding. De stadsmuur rond het paleis is 2.1km lang. Elke zijde, dus als je rond de muur wil wandelen bereid je al maar voor. Buiten rond de stadsmuur is dit wederom niet echt een stad voor de zwakke weggebruiker. Als je Niet veel tijd hebt zou ik Mandalay van mijn lijstje schrappen.

Featured

Bagan 28, 29 en 30 oktober

Informatie over Bagan

Bagan Pagan of oud Bagan is één van de vroegere hoofdsteden van Myanmar en is gesticht in het jaar 849. Het was de hoofdstad van het Pagan rijk. Het Theravada-boeddhisme was het belangrijkste geloof. Tot 1975 waren er in het gebied een 4000tal tempels maar door de aardbeving is dat aantal gehalveerd. In 2015 was er wederom een ernstige aardbeving met als gevolg een 400tal verwoeste tempels. De beschadigde tempels worden nog steeds gerestaureerd. Bagan is de grootste archeologische site in de wereld. De zonsopkomst en ondergang zijn dingen die je niet mag missen. Vroeger mocht je op de tempels klimmen om een mooi plekje te vinden maar dat is tegenwoordig helaas verboden. De attractie is echter een ballonvlucht bij zonsopgang, dit is echter een vrij kostelijke zaak maar schijnt ongelooflijk te zijn.

Eigen ervaring

Op 27 oktober nam ik de nachtbus van Yangon naar Bagan. Het was een VIPbus. Ik kreeg spontaan een flashback naar mijn busreizen in Argentinië. Ook slechts 3 stoelen op een rij, een persoonlijk scherm, zetels kunnen volledig plat, een snakje en drinken op de bus. Perfect voor een 10u durend ritje. Na 2,5u op de bus verdween dat gevoel even. Iedereen werd wakker gemaakt voor een half uurtje eetstop. Ik had wel geen honger maar iedereen moest de bus uit. Na een half uurtje wat rondgedraald te hebben konden we terug starten. De rit verliep blijkbaar vrij vlotjes want al iets na 6u waren we ter plekke. De afzettaxi’s waren ook al ter plaatse en vlogen als gieren op hun prooi. Ik nam blijkbaar te veel tijd om is goed te kijken hoe het allemaal zat zodat de helft op een andere prooi sprongen. Een probeerde me wat in het zak te zetten maar na wat onderhandelen nam een andere chauffeur me voor de helft van de prijs mee. Ik gelukkig, de chauffeur blijkbaar ook, dat wil dus zeggen dat ik nog in het zak ben gezet maar allé toch nimmer zo hard.

Eens in het hotel mocht ik al direct gaan ontbijten alvorens ik op de kamer kon. Het ontbijt was heerlijk en een ontspannende douch kon ik op pad. Naast het hotel verhuurden ze E bikes. Hier gauw 1 gehuurd en ik op pad. Eens mijn voertuig gewoon, was het heerlijk cruisen opzoek naar verborgen pareltjes. Prachtig is het in elk geval maar de tempels zijn merendeel gelijkaardig en er zit praktisch overal dezelfde boeddha in. Maar over de zandpadjes racen maakt veel goed natuurlijk. Regelmatig stopte een padje of kwam ik op een werf terecht. Dan zat er niks anders op dan terug te keren. Soms moest ik eerst nog wel een gesprekje voeren met de bewoners maar gezellig was het wel. ’s Avonds werd ik aangeklampt door een jonge gast die me wel naar een paar viewpoints kon brengen voor een mooie zonsondergang. Een plaats waar niet veel toeristen zouden zíjn. Doen of niet? Ik ben dan toch maar gevolgd en ja de plaatsen waren best wel ok. En niet overdreven veel volk. Het uitzicht was vrij spectaculair. Zoals gebruikelijk wou mijn goede gids iets in de plaats. Hij wou me een schilderij verkopen. De schilderijen waren best ok maar hij vroeg te veel en ik moest er geen hebben. Ik heb hem zo maar wat gegeven en gezegd dat em zijn schilderij aan iemand anders kon verkopen. Twee keer geld dus. Dat zag hij precies wel zitten. En zo namen we afscheid. In het donker over slechte wegen geraakte ik zonder problemen bij mijn hotel.

De volgende dag verliep niet echt alles naar wens. Ik wou de zonsopgang zien. De E bike verhuurder zou om 5u open zijn. Dit was niet zo maar dank zij de receptionist van het hotel geraakte ik aan mij E bike. Op één van de punten waar we naar de zonsondergang hadden gekeken ging ik naar de zonsopgang kijken. Toen ik er aankwam was ik er nog alleen. Zalig gewoon. Ik denk dat er op het einde 8 man of zo stond, ideaal. Vanaf hier hadden we een fenomenaal zicht op de tempels en de luchtballonnen die overvlogen. Prachtig gewoon. Na nog wat tempels in de buurt ging het terug hotel waards voor een ontbijt en douche. Toen ik terug wou vertrekken bleek dat mijn E bike weg was. Blijkbaar was de verhuurder deze komen halen. Eens ik dit door had waren we alweer een kwartier verder. Ik kreeg een andere E bike en hop ik kon op weg. Ik had enkele kleine tempels gezien op de kaart. Hier komt niet veel volk naartoe dus best interessant om deze te zoeken. Langs kleine padjes, door opgedroogde rivierbeddingen, 25 keer terug moeten keren geraakte ik steeds waar ik wou zijn. De padjes waren niet steeds even goed en ja ergens halverwege no where sloeg ik bijna tegen de vlakte. Platte band van voor. Na eerst mijn tempelbezoekje ging het te voet naar een hoofdweg en belde ik de verhuurder. Na enkele foto’s te hebben doorgestuurd wist hij waar ik stond. Een half uurtje later was hij er kreeg ik mijn 3e E bike van de dag. Goed bezig zou ik zeggen. Voor de rest volgde ik de bredere paden, heb ik iedereen die me naar een viewpoint wou brengen afgewezen en probeerde ik de voor mij quasi perfecte foto te vinden. Ik heb ze niet gevonden trouwens, maar het was gezellig.

Eens terug in mijn hotel bleek dat de sleutel er niet was. Dat kon er ook nog wel bij. Ik had hem achter gelaten aan de receptie. Na lang zoeken kreeg ik een reserve. Eind goed al goed. Voor de zonsopgang was ik net te laat wakker. Rap zijn hoefde dus nimmer, rustig opstaan, douchen en ontbijten waren er een logisch gevolg van. Ik had gisteren geïnformeerd naar een trektocht die naar Inle lake zou gaan. Toen vertelden ze me dat deze tocht elke dag ging. En dat ik zowiezo meekon. Vandaag bleek echter dat om één of andere reden de tocht niet kon doorgaan. Er zat niks anders op dan eerst mijn planning te wijzigen en vanalles op te zoeken maar het lukt toch. Daarna huurde ik nog maar eens een E bike om nieuwe plaatsen te ontdekken. En ja er waren er nog. Alleen een goede plek voor zonsondergang vond ik zo niet direct. Dat was wel niet zo erg want ik had er hier al 2 meegemaakt maar toch. Ik had graag zelf een goede locatie gevonden. Eens de zon onder ging, ging het terug richting hotel. Vankeer hadden ze de sleutel nog zodat ik zonder problemen in de kamer kon.

Enkele bevindingen

Bagan is een ongelooflijk prachtige plaats om te bezoeken. De tempels zijn buitengewoon prachtig. De zonsopkomst en ondergang moet je zeker eens meegemaakt hebben vanaf een viewpoint of tempel. Er zijn genoeg jonge gastjes die je tegen een vergoeding naar een geweldige plaats brengen. De zonsopgang is het spectaculairst met de luchtballonnen. Als je budget het toelaat moet je zeker een ballonvlucht doen. Diegenen die het gedaàn hebben zegen praktisch allemaal dat dit het mooiste is wat ze ooit gezien hebben. Helaas was mijn budget te klein. Bagan moet op ieders lijstje van te bezoeken plekken in Myanmar staan. Ik zou zeggen huur een E bike verken op je eigen tempo de tempels en geniet. Maar ik denk dat 2 volledige dagen meer dan voldoende is. Door mijn trip met de nachtbus was ik er ’s morgens al, hierdoor had ik 3 dagen. De derde dag had ik het gevoel dat ik het allemaal al gezien had.

Featured

Myanmar – Yangon 24, 25 en 26 oktober

Informatie over Yangon

Yangon of Rangoon is de grootste stad van Myanmar en was tot 7 november 2005 de hoofdstad van Myanmar. Het inwonersaantal werd in 2013 op op 5210000 inwoners geschat. De stad ligt aan de Yangonrivier vlak bij de kust van de Golf van Martaban. De bezienswaardigheden in Yangon bevinden zich vooral downtown. Zo zijn er in verschillende straten prachtige Engelse koloniale gebouwen, maar veruit de meest prachtige bezienswaardigheid is de Shwedagon paya. Deze belangrijke boeddhistische tempel is de grootste in Myanmar, is bedekt met 50000kg bladgoud en duizenden edelstenen. is 98m hoog en is meer dan 2500 jaar oud. Andere mooie tempels zijn Botataung Paya en Chaukhtatgyi Paya. Verder heb je nog een park waar je leuk kan vertoeven. Nog een interessante bezigheid is de circle train. De trein maakt een toer langs 39 stations alvorens terug aan te komen in Yangon. Vanuit de trein zie je het dagelijkse leven van yangon goed.

Eigen beleving

Omdat je een Visa of E-visa nodig hebt om Myanmar binnen te komen en ze moeten weten waar je het land binnenkomt en waar je logeert (de eerste nacht dan toch) had ik geopteerd voor het vliegtuig. En in Yangon dan ook maar ineens een hotel geregeld. Ik vloog van Chiang Mai naar Bangkok en dan verder naar Yangon. De eerste vlucht verliep vlekkeloos tot bijna op het einde. We kwamen in stevige turbulentie terecht. En dat het stevig was bleek uit het feit dat er 2 stewardesjes tegen de vlakte gingen. Zonder ergs weliswaar maar dit had ik nog nooit gezien. Eens de turbulentie door verliep het vervolg vlekkeloos. Hierna volgde een rondje wachten en dan hop de volgende vlucht. Deze verliep voorspoedig. Zelfs de grenscontrole was een makkie, ze bestudeerden mijn E-visa wel wat lang maar ik mocht het land zonder problemen in.

Mijn taxichauffeur was er nog niet dus dit gaf me de mogelijkheid om wat geld te wisselen. Weliswaar onbeschadigde briefjes, anders pakken ze deze niet aan. Het wisselen deed ik omdat de bankautomaat mijn kaart niet aanpakte. En verder kocht ik nog een SIMcard zodat ik onderweg hopelijk wat bereik heb. Ondertussen was mijn taxi dan toch gearriveerd en ging het richting hotel. Het was ondertussen al avond. Veel deed ik de eerste avond nimmer buiten nog wat geld afhalen en wat inkopen doen. Ik was best moe met als gevolg dat ik vrij vroeg onder de veren kroop. Klaar voor een heerlijk lange nachtrust. Dit was buiten enkele luidruchtige gasten gerekend, of ik dacht toch dat het dat was. Het bleek echter dat er een brand in het hotel was en we allemaal naar buiten moesten. Na een 2.5 u buiten te hebben gestaan mochten we terug het hotel betreden. Zo erg zal het dus ni geweest zijn. De enige stress die ik had was dat iedereen zijn pas en reiskoffer bij zich had en dat het mijne allemaal nog boven lag. Maar zoals gezegd, zorgen om niks want 2.5u later was ik terug op de kamer.

Niet helemaal goed uitgeslapen begon de verkenning van de stad. Mijn eerste stop was de Swedagon paya. Wat hierover gezegd wordt is niet gelogen. Deze pagoda is oogverblindend. Evenals de ik weet niet hoeveel andere pagoda’s zich er rond bevinden. Indrukwekkend gewoon. Hierna volgden nog enkele tempels die waarschijnlijk ook heel prachtig zijn maar in het niets vielen in vergelijking met de Pagoda.

Dag 2: Nog steeds was het verstikkend warm, 36°C. Dit leek me de ideale temperatuur om de circle tour met de trein te maken. Zo gezegd zo gedaan, rustig wandelde ik naar het station, door de hitte natuurlijk haha. Eens op het station kocht ik een ticketje voor de circle maar moest nog een 50 tal minuten wachten, de vorige was net weg. Dit gaf me de tijd om hier al wat rond te kijken. Tip: koop hier geen water want je wordt vandeeg in het zak gezet. Zeg dat Ekie het gezegd heeft. Om 12.15u vertrok de trein. Dit is inderdaad een geweldige belevenis. De verkopers in de trein, de bewoners naast het spoor, een volledig nieuwe wereld ging open. Gezapig reden we van station tot station tot dat op een zeker moment de trein stopte. Verder reed deze niet meer. Er zijn blijkbaar enkele treinen die maar tot ongeveer half weg gaan en dan na 2u terug keren. Ik was blijkbaar de gelukkige om in zo een trein te zitten. Er zat niks anders op dan 2u te wachten en de trein terug te nemen. Doordat er nu minder volk in zat was de sfeer wel wat minder maar desondanks toch nog de moeite.

Mijn voorlopig laatste dag in Yangon wou ik nog enkele tempels bezoeken. Na 2 tempels kwam ik echter in een stortvloed terecht. De redding lag echter vlak achter de hoek. Een gezellig cafeetje. Hier heb ik dan maar geschuild, wat gegeten en een privé 4urenclub gehouden totdat ik moest vertrekken met de nachtbus

Enkele bevindingen

Yangon is een drukke vrij ongezellige stad, de plaats waar ik verbleef toch, niet voetganger vriendelijk. Veel gaten in het voetpad. De omgeving van de pagoda is echter zeer gezellig toeven. De trein en het park zijn ook wel een bezoekje waard. Nog een puntje dat me opviel. In Myanmar rijden ze rechts met de auto. Op zich niks speciaals maar in 80% van de gevallen staat het stuur nog steeds rechts in de auto. Waarom of dat er ergens een communicatie stoornis is weet ik niet maar blijkbaar rijden ze al sinds eind jaren 70 rechts en zo oud zijn de auto’s hier toch niet. Maar voor 1 of 2 dagen is het zeker te doen een bezoekje aan Yangon

Featured

Chang Mai (2) 21, 22 en 23 oktober

Informatie over Chiang Mai

Voor informatie zie in één van de vorige blogs.

Eigen ervaring

Vanaf Chiang Rai ging het naar Chiang Mai met de bus. De reden dat ik hier terug enkele dagen verbleef was dat het best een gezellig stadje is en dat mijn vlucht naar de volgende bestemming vanaf hier vertrekt. De eerste avond was een leuke en gezellige avond. Ik ontmoette een Zuid Afrikaanse dame en daar heb ik een hele avond mee op stap geweest en heerlijk gegeten. Het toeval wil dat we ons beiden hadden ingeschreven in dezelfde kookcursus de volgende dag. En ja toen ik werd opgepikt aan mijn hotel zat ze al in het busje. Na nog wat volk te hebben opgepikt arriveerden we op de kookcursus.

Een deel deed een dag op de boerderij en voor de kookcursus die ik deed waren we met 4. Een Pools koppel, de Zuid Afrikaanse en ik. Alvorens we aan het koken begonnen mocht iedereen 4 gerechten kiezen welke je wou klaarmaken. We maakten er 5 klaar maar springrolls was voor iedereen. Alvorens we met het echte werk begonnen kregen we eerst nog een deskundige rondleiding in de kruiden tuin gevolgd door een uitstapje naar de lokale groentenmarkt. Ook dit was een hele belevenis , hier kregen we ook een interessante uitleg over vanalles en nog wat. Eens terug in de school gingen we van start. Onder deskundige begeleiding van de instructrice slaagden we er in om 5 heerlijke gerechten klaar te maken. Het was stuk voor stuk een geweldige smaakexplosie in de mond.

Voor mijn laatste dag in Thailand, allé voor nu dan toch, besloot ik nog enkele tempels te bezoeken. En ja ook hier hebben ze er enkele speciale. Na de witte, blauwe en zwarte tempel in Chiang Rai was het nu de beurt aan de zilveren tempel. Ook deze tempel is een streling voor het oog. Verblindend mooi. Blijkbaar is dit een speciale tempel want in de hoofdtempel zijn er geen vrouwen toegelaten. Reden??? Na onderweg nog langs een paar andere tempels te zijn gepasseerd ging het terug richting hotel. De namiddag moest ik nog verschillende zaken in orde brengen. Hopelijk niet te veel problemen aan de douane. Maar dat zien we daar dan wel.

Enkele bemerkingen

Een kookcursus is ten zeerste aan te raden. Heel plezant, goed uitgelegd, lekker thais eten en natuurlijk mag je alles opeten. Ik volgde de cursus bij Asia Scenic. Een echte aanrader. Mijn maand Thailand zit er op tijd om door te reizen. Ik opteerde om nu niet naar de kust of eilanden te gaan maar over land naar het noorden om enkele geschiedkundige plekken te bezoeken. Buiten Bangkok waar ik persoonlijk geen fan van ben was het zeker de moeite. Bij mijn volgende bezoekje ga ik normaal gesproken naar enkele eilanden. Maar dat hoor je dan wel.

Featured

Chiang Rai van 16 tot 20 oktober

Informatie over Chiang Rai

Chiang Rai is een stad in het noorden van Thailand. Het is tevens de hoofdstad van de provincie Chiang Rai. De stad telt ong 70000 inwoners. Op 32km van Chiang Rai ligt de gouden driehoek, het is tevens het commerciële centrum hievan, dit is het drielandenpunt met Myanmar en Laos.

De stad werd in 1262 gesticht. In 1462 werd de smaragdgroene Boeddha, thais meest geëerde Boeddhabeeld bij een aardbeving ontdekt in Chiang Rai. Het is een mengelmoes van volkeren, bergstammen en Myanmarnese vluchtelingen. Het voedsel is pikanter en ook hier zeer lekker. In Chiang Rai is er vanalles te zien en te beleven. Het zwarte huis, ook gekend als the black temple, nog enkele musea, het culturele park, de beroemde witte en blauwe tempel, nog vele andere tempels, enkele parken, rivierstranden, je kan er longtail boat cruises maken. Verder zijn er nog hotsprings, watervallen, wandelwegen….

Eigen ervaring

De rit van Pai naar Chiang Rai viel goed mee. Het was quasi een rechtstreekse tocht naar Chiang Rai zonder Chiang Mai aan te doen. Bochtig was het nog wel maar de chauffeur reed rustig en ik had de VIPplaats van voor in de minibus. Geleden heb ik dus niks. Eens in Chiang Rai nam ik de tuktuk richting hotel. Mijn hotel is best te doen enige nadeel is dat het nogal ver van het centrum ligt. Moraal van het verhaal, niet te veel de recencies over een hotel lezen. Wat een goede ligging is voor velen, ik ben nog steeds aan het zoeken waarom het zo een goede ligging is, is het niet altijd voor een andere. Maar buiten de ligging was het dus een goed hotel.

Daar Chiang Rai bekend is om zijn tempels mocht een bezoekje aan de tempels zeker niet ontbreken. Mijn eerste stop was the white temple. Een zeer prachtige tempel, om hem zo te laten schitteren is er glas in verwerkt, ik werd er gewoon stil van. Om de tempel te betreden moet je eerst over een brug. Je stapt als het ware over de hel, hier is een zee van handen die eruit willen, de architect heeft dit mooi visueel verbeeld. Spijtig genoeg mag je in de tempel geen foto’s nemen maar de muurschildering is prachtig, deze wordt regelmatig bijgewerkt. Je kon er superman, Michael Jackson, Eton Musk… en vele andere figuren en dingen in ontdekken, mooi gedaan trouwens, deze schilderingen staan op de muur als je binnenkomt, volgens mij de moraal verlaat de idoratie voor het enige echte nl Boeddha, maar zoals gezegd is dat mijn interpretatie.

Op het domein wordt nog steeds gebouwd maar het is prachtig. Verder is er ook nog een interessant museum best de moeite waard. Mijn volgende stop was de blauwe tempel en u raadt het waarschijnlijk al, ze noemen hem de blauwe tempel omdat deze blauw ziet. Blauw was hij in ieder geval. Dit is nog een vrij recente tempel en de blauwe kleur maakt deze tempel wel uniek. Zeker een bezoekje waard. En zoals het gezegde gaat geen 2 zonder 3 volgde er nu de zwarte tempel en ja ook deze naam heeft het te danken aan de kleur. Echter dit is geen tempel maar een museum. Ook wel een interessante plek om te bezoeken. Na het tempel bezoek ging het richting een Karen stam, namelijk de longnecks gekend van de giraffenekken zoals ze zeggen. Bij dit bezoek had ik toch een dubbel gevoel. Het inkom geld zou volledig naar de stam gaan om in hun levensonderhoud te voorzien, wat er dus op neer komt dat je ze helpt.

Maar het veranderde niks aan mijn gevoel dat ik precies in een dierentuin was en beesten(in dit geval girafnekken) kwam bekijken. Ik ben er naar toe geweest een goed gevoel houd ik er niet echt van over maar ja. Vroeger had het echt zijn nut, vermijden dat wilde dieren je nek door bijten, nu enkel voor de toerist ?? Theeplantages vind je hier ook in overvloed, een bezoekje met thee proeven kon dan ook niet uitblijven, echt heel speciaal was dit niet maar we hebben het toch maar gehad. Na een heerlijke lunch ging het eerst richting grens met Laos. Mooie uitzichten hier.

Daarna volgde de golden triangle, drie landenpunt met Thailand , Laos en Myanmar. De naam golden triangle komt van een product opium genaamd. Een bezoekje aan het opium museum kon natuurlijk niet missen. Hier werd de geschiedenis van de opium en de landsgrenzen uit de doeken gedaan, zeer boeiend allemaal. Na nog een bezoekje aan een gouden bamboe boedha ging het terug richting Chiang Rai. Hier genoot ik nog eventjes van het lichtspektakel blij de clock tower en een bezoekje aan the night market.

Mijn laatste dag Chiang Rai was een rustig dagje, in de voormiddag wat uitpluizen voor de komende dagen en een busticket kopen. In de namiddag stond het Singha park op het programma. Ik kreeg al spontaan dorst. De leeuw staat in het groot aan de ingang van het park, een theeplantage en wat sportvelden ook, maar waar ik op hoopte vond ik niet nl de Singha brouwerij 🤔. Het kan natuurlijk ook zijn dat ik niet goed gezocht heb. Het park is gigantisch en leuk om te vertoeven. ’s Avonds tijdens een hapje op de nightmarket was ik getuige van een echt dansfeest. Leuk om eens mee te maken hoe de mensen hier hun zaterdag doorbrengen. Op een schappelijk uur was ik terug in mijn hotel want de volgende dag was weer een busdagje.

Enkele bevindingen

Chiang Rai is als klein stadje meer dan een bezoekje waard. Vanaf hier ben je in geen tijd in Laos of Myanmar. Voor dat laatste weet ik wel niet of je met je E visa vanaf hier over land het land binnen mag. Het heeft enkele geweldige trekpleisters, voldoende natuur… Ik zou zeggen slaag deze parel in het noorden zeker niet over.

Featured

Pai van 12 tot en met 15 oktober

Informatie over Pai

Pai is een klein stadje in de provincie Mae Hong Son in het noorden van Thailand.vlakbij de grens met Myanmar. Het ligt een 146km ten noordwesten van Chiang Mai. Het stadje bestaat uit een 3000 tal inwoners en heeft meer dan 350 hotels, guesthouses, resorts,… en het aantal groeit nog steeds. Elke avond is er een markt die door de straten loopt waar je gezellige barretjes vindt. Er heerst een hippieachtige sfeer. De bezienswaardigheden in de buurt zijn warmwaterbronnen, de canyon, watervallen, tempels..

Eigen ervaring

Na een tochtje met een minibusje bereikten we na een kleine 4u en 768 bochten Pai. Daar het maar een klein stadje is ging ik te voet naar men guesthouse. Via een bamboebrug en een klein zandpad geraakte ik er. Mijn slaapplaats was een leuk bungalowtje met terras en hangmat, ideaal om te relaxen. Dat was dan ook het eerste wat ik deed voordat ik de stad ging verkennen.

In het stadje is er buiten de barretjes, bromfietsen verhuur, winkeltjes, restaurantjes, touroperators weinig te beleven maar de sfeer is er op en top relax. Er heerst een op en top hippie sfeer zoals ze zeggen. Ik zou niet weten wat een hippie sfeer is want ik was er toen nog niet. Gezellig is het er in ieder geval. Het is er wel toeristisch maar raar maar waar niet te. Het kan ook zijn omdat het nog niet volledig hoogseizoen is. Dan is de sfeer misschien helemaal anders maar, nu viel het reuze mee. Even buiten het stadje, op wandelafstand, niet te ver dus, bevond zich de tempel met de witte boeddha. Veel speciaal was er niet aan te zien buiten het feit dat hij boven op een berg zit en vanaf de stad zichtbaar is.

De volgende dag was het heerlijk warm. Een zonnetje dat scheen, bijna windstil, ideaal om een waterval te bezoeken, dit was het plan maar aangezien het feestdag was, iets met  boeddha, gingen er blijkbaar nog al veel locals naar de watervallen. Rustig genieten zat er hierdoor niet echt in. Dan maar eerst enkele tempels bezoeken alvorens naar de watervallen te gaan, dit in de hoop dat al veel mensen weg zouden zijn. De tempels leken niet zo ver weg dus vol goede moed begon ik aan mijn wandelingetje. Na een uurtje bereikte ik de tempel die ik wou zien. Maar hier was niks aan te zien dus keerde ik maar vlug terug. Almaar goed was het uitzicht onderweg wel de moeite dat compenseerde dan toch nog een beetje. Op de terugweg via enkele achteraf straatjes kwam ik nog via enkele andere tempels. Deze waren wel de moeite, alleen had ik zo ver niet moeten wandelen haha. Tijdens de terugtocht   begon de lucht te overtrekken en in de verte begon het al aardig te bliksemen. Net op tijd bereikte ik mijn bungalow. Een ware stortvloed teisterde de omgeving. De hemelsluizen werden open gezet en dit was iets van lange duur.

Een stadsbezoekje zat er niet meer in.  Een rustige avond en nachtje later was het ergste geleden. Het druilde nog een beetje maar voor de rest was alles in orde. Vergezeld van enkele regendruppels ging ik op weg naar de bamboebrug. Een brug van 850m die naar een bamboetempel leidt. De brug is een indrukwekkend bouwwerk over de rijstvelden in een prachtige setting. Aan de tempel geraakten we helaas niet want net aan de rivier was de brug ingestort. Zo sterk is de brug dan toch niet precies. De volgende stop was the landsplit. Dit is een stuk land dat na een aardbeving gescheurd is. Hierdoor is een uitzonderlijk stuk natuur ontstaan. Uniek om eens te bezoeken, na de aardbeving is het nog wat blijven groeien en nu is er een indrukwekkende kloof ontstaan. Deze kan je bezoeken, de eigenaar van de grond geeft je wat drinken en versnaperingen na het bezoek. Dit alles voor een vrijwillige gift. Ik gaf een kleine bijdrage en kreeg nog een tros bananen mee. Best de moeite waard. De waterval die op het programma stond werd om veiligheidsredenen geschrapt. Dit wegens het slechte weer van de voorbije nacht. Hierdoor ging het rechtstreeks naar de canyon. Een geweldige plaats om te vertoeven. De steile wanden, smalle paadjes, afgronden.. een prachtig geheel. Enig minpuntje was dat we hier kwamen voor de zonsondergang maar door het gemiezer was er geen te zien. Positief dan weer wel was dat door het weer er niet veel volk was en de plaats bijna verlaten was. Ideaal dus.

Mijn laatste dag hier wou ik al wandelend proberen een waterval te bereiken. Langs prachtige paden, smalle weggetjes, enkele gammele bruggetjes ging het gestaag verder. Totdat ik vast kwam te staan voor een rivier. Hier zou ik niet zonder kleerscheuren door geraken . Het water was te wild en stond te hoog. Jammer maar helaas moest ik hier onverrichter zaken terug keren. ’s Avonds deed ik me op het dagelijks avondmarktje nog te goed aan enkele lokale gerechten alvorens tijdig naar mijn bungalow terug te keren.

Enkele bemerkingen

Pai is een stadje dat op elk lijstje van de actieve bezoeker moet staan. Huur een brommer en verken de streek, pas wel op want heb hier verschillende mummies zien voorbijkomen. Geniet ’s avonds op het marktje, in de barretjes, kortom de ideale plek om te relaxen.

Featured

Chiang Mai 5, 6 en 7 oktober en jungletrekking 8 tot 10 oktober

Informatie over Chiang Mai

Chiang Mai is de hoofdstad van de provincie Chiang Mai en ligt zo een 700 km ten noorden van Bangkok tussen de hoogste bergen van het land. De stad trekt vele bezoekers vanwege de strategische ligging in het verleden in verband  met de zijderoute. Later is de stad vooral een belangrijk centrum geworden voor handwerken, paraplu’s, juwelen (vooral zilver) en houtsnijwerk. In Chiang Mai is er veel te beleven, de nachtbazaar, enkele beroemde tempels, de oude stad, de rivier, de omwalling…

Eigen ervaring

Na een busrit en een priveritje met een songkaew(een soort jeepney) arriveerde ik in mijn hostel. De ontvangst was niet alles maar het hostel was voor de rest wel ok. Het hostel was in de oude binnenstad dus alles was op wandelafstand wat wel erg handig was. ’s Avonds kwam ik in een gezellig retro cafeetje terecht, HOH genaamd. Ik voelde me net geprojecteerd naar een huiskamer van de jaren 60.

Op dag 2 stond een verkenning van de stad op de planning met natuurlijk een bezoekje aan de tempels in de buurt. Onderweg werd ik nog eens goed uitgeregend. Net op tijd bereikte ik een koffiehuisje, of ik zou volledig uitgeregend zijn. Na een paar keer de elektriciteit te zijn uitgevallen en een capuchinoke te hebben gedronken was het ergste wel over en kon ik verder.  Het bleek dat  de stortbui net op tijd over was, want eventjes later was het de wekelijkse zondagavond markt. Hier bracht ik ’s avonds dan ook nog een  bezoekje aan, en consumeerde mijn avondeten.

Op maandag had ik een mountainbike tour. Ik was de enige die deze toer deed. Het was al eventjes geleden dat ik serieus had gemountainbiked. Daarom had ik gekozen voor een vrij simpel ritje. Vooral pittig  bergaf met af en toe een venijnig hellingkje. Best een leuk toertje, het ritje eindigde aan een meer. Hier hadden ze het toeristisch goed uitgekiend. Ipv de resten van het gemaaide rijstveld te verbranden hadden ze er een interessante beeldentuin van gemaakt. Indrukwekkend gewoon. Aan het meer kreeg ik in een hutje op het water een heerlijke lunch aangeboden. Eens terug in de stad moest ik nog vlug men 3daagse trektocht gaan regelen. Het is nog laagseizoen dus het  was geen probleem. ’s Avonds ben ik dan nog met een local  ergens in een rooftopbar heerlijk gaan eten.

Voor men 3daagse trektocht was ik nog op tijd, rond 8u werd ik opgepikt. Eerst even naar het kantoor en daar bleek dat we met 8 waren, 3 Zwitsers( een koppel met hun dochter), een Fransman , een Duits/Mexicaans koppel, een Nederlandse(met Vietnamese roots) en ik. Na een bezoekje aan een plaatselijke markt, een bezoekje aan een mooie waterval waar we wat zwommen, reden we eerst naar een restaurantje waar we onze lunch hadden. Daarna volgde een trektocht in de plaatselijke bossen tot we een klein lokaal dorpje bereikten. Dit werd de slaapplaats voor onze eerste nacht. Een houten hutje zonder elektriciteit.

De 2de dag volgde een trektocht van enkele uren tot we een rivier bereikten. Vanaf hier namen we een bamboevlot en vaarden we de rivier af tot we wederom een klein dorpje bereikten. Dit was nog kleiner dan het vorige en bestond vooral uit vluchtelingen uit Myanmar. Hier woonden een 40 tal mensen. Onze slaapplaats was een hutje aan de rivier. ’s Avonds na het eten werd het nog gezellig met het aanleren van het plaatselijke olifantenlied met bijhorend dansje. Het resultaat sloeg nergens op maar plezant was het wel.

De volgende dag starteten we weer met bamboeraften, het had geregend en de rivier was nu heel wat wilder. Zalig gewoon. Na een paar uur raften met enkele zwemstops bereikten we de finish. Hier aten we onze lunch alvorens we naar het olifanten sanctuary gingen. Hier mochten we de olifanten eerst voederen alvorens we ze gingen wassen in de rivier. In het slijk waren ze nog actief met zichzelf onder de modder te spuiten met hun slurf. In de rivier waren ze heel wat tammer. Hier wilden ze bedient worden door ons. Wij mochten ze wassen. Dit was wel eens een leuke belevenis. Hierna brachten we nog een bezoekje aan een orchideeën farm alvorens terug naar Chiang te rijden. In Chiang hebben we er nog een leuke avond van gemaakt. De volgende dag ging ieder zijn eigen weg. Ik vertoefde nog een gehele dag in Chiang Mai. Veel deed ik niet buiten mijn trip voor de volgende dagen wat te plannen.

Enkele bemerkingen

Chiang Mai is een levendige stad met vanalles te beleven. Zeker een bezoek waard. Ik zou zeggen blijf er lang genoeg zodat je de stad goed kan ervaren.

De jungletoer is een belevenis op zich. Een echte aanrader. De 3daagse trektocht is leuk, lekker eten, afwisselend en verrassend. Doen zou ik zeggen.

Featured

Sukhothai 2, 3 en 4 oktober

Informatie over Sukhothai

Sukhothai is de hoofdstad van de provincie Sukhothai in Noord-Thailand. Het is een kleine stad met ong. 40.000 inwoners. De naam betekent “het begin van geluk”. Sukhothai was de Thaise hoofdstad gedurende de 13de eeuw. Het historische Sukhothai was de eerste hoofdstad van Siam ontdekt door koning Ramkhamhaeng. Over een periode van 120j was het de hoofdstad van Siam en werd geregeerd door verschillende koningen. Het is hier dat het Thais alfabet is ontstaan. De nieuwe stad ligt 12km van de oude stad. Het merendeel van de tempels is hersteld, en het historisch park is een omgeving met verschillende sites van historische waarde. Andere interessante plaatsen zijn het nationaal museum, het nationaal park, het koninklijk paleis en de Mahathat tempel.

Eigen ervaring

Over het busritje van Ayutthaya naar Sukhothai kan ik kort zijn. Het was een rustig ritje, we kregen een broodje op de bus en koffie. Ergens halverwege stopte de bus, met je ticket kon je hier een maaltijd krijgen. Zeer handig en het eten was lekker. Wat wil je nog meer? Eens in de terminal besloot ik om rustig naar men guesthouse te wandelen. Dit was helemaal niet zo ver, en als ik vanaf het begin de juiste weg had gekozen en ze de weg niet hadden afgesloten zou ik er nog veel vlugger geraakt zijn. Ik had echter tijd, en een douche later was ik weeral zoals nieuw. Sukhothai staat vooral bekend voor zijn oude stad. Een bezoekje hieraan dronĝ zich dan ook op.

Met een lokale bus, een soort van jeepney, overbrugden we de 12km naar de oude stad. Daar de afstanden tussen de tempels vrij groot zijn en er buiten de stadsmuren er zich ook nog enkele parels van tempels bevonden, huurde ik een fiets om deze afstanden te overbruggen. Momenteel is het nog steeds laagseizoen, hierdoor kon ik me rustig tussen alle tempels begeven zonder al te veel moeite. Eens de tempels binnen de stadsmuren verkend, waren die er buiten aan de beurt. Via rustige wegen ontdekte ik de één na de andere tempel. Hoe verder van het centrum, en hoe moeilijker te bereiken des te interessanter werden ze.

De tweede dag had ik een fietstoer geboekt bij een plaatselijk agentschap. De toer zou me via rijstvelden door enkele kleine lokale dorpjes leiden. Ik was de enige deelnemer dus kreeg ik mijn persoonlijke gids mee. De rit was geweldig, ik kreeg de nodige uitleg, er was voldoende drinken en versnaperingen voorzien. ’s Middags volgde een heerlijk thais maal alvorens onze weg verder te vervolgen over smalle paadjes tussen de velden, naast de rivier,…. Op het einde stopten we natuurlijk ook aan een tempel . Hier volgde nog een hele uitleg over het schoolsysteem, monniken, nonnen jaja die hebben ze ook. In de tempel lag er zelfs het lijk van een plaatselijke boedishtische monnik opgebaard die al 14j geleden gestorven was. Blijkbaar was hij heel belangrijk voor de gemeenschap. Nu is het wachten tot ze een geschikte dag vinden om hem te cremeren maar dat kan mss nog wel enkele jaren duren. Zo kreeg ik over de verschillende aspecten van het lokale leven een geweldige uitleg tijdens de interessante tocht. Ik was volledig onder de indruk.

Enkele bemerkingen

Sukhothai is een stadje dat zeker niet mag ontbreken op je lijstje van te bezichtigen plaatsen. Prachtige oude stad, je kan zelf met de fiets op verkenning gaan. Ik zat in een geweldig guesthouse, met goede ontvangst, goed ontbijt,… En een fietstochtje met goede Mountain bike, onder leiding van een lokale gids is zeker de moeite waard.

Featured

Ayutthaya 30 september en 1 oktober

Informatie over Ayutthaya

Ayutthaya is een stad in Centraal-Thailand op nog geen 100 km van Bangkok. De stad is vernoemd naar de Indiase stad Ayodhya. Ayutthaya is de hoofdstad van de provincie Ayutthaya en telt ongeveer 75.000 inwoners. De moderne stad ligt tegen de oude stad aan. Het historisch park, wat trouwens UNESCO werelderfgoed is, omvat de oude stad.

Ayutthaya is een eiland tussen 3 rivieren. En de meeste tempels bevinden zich in het Noordwesten van het eiland. De ruïnes indiceren dat Ayutthaya één van de meest welvarende steden van Zuidoost-Azië en misschien wel van de wereld waren in de 17de eeuw. Er waren 3 paleizen, het Grand Palace, Chantharakasem Palace en Wang Palace.

Voor de bezoekers waren er enkele andere paleizen buiten de stad. Daar Ayutthaya een soort van openlucht museum is kan je vele tempels bezoeken. Enkele zijn betalend, andere zijn het niet. Verder heb je er nog enkele musea. Veel van de geschiedenis van Ayutthaya gaat over handel met vreemde volkeren. Als deze zich hier wilden vestigen mochten ze niet in de stad wonen. Vandaar dat er zich nog verschillende Japanse, Nederlandse en Portugese overblijfselen bevinden buiten de stad.

Eigen ervaring

Na een kort ritje, een kleine 2u met een minibusje, werd ik in het centrum bij de ingang van de oude stad gedropt. Mijn hotel was niet zo ver, dus besloot ik maar om er op mijn dooie gemakje heen te wandelen. Het was nog vroeg en ik had tijd zat. Na het gebruikelijke patroon, inchecken, douchen, wat bekomen, ging ik op onderzoek uit. Ik huurde een fiets bij het hotel en ging op weg. Ik had besloten om de grote bekende tempels voor de volgende dag te houden en nu op zoek te gaan naar de verlaten, vergeten tempels. En ja ik vond er zo enkele. Helemaal overwoekerd, verborgen in de bossen… het had wel iets. En wat voor mij dan nog een pluspunt was, ik was er helemaal alleen, zalig gewoon.

Op dag 2 huurde ik wederom een fiets maar, nu ging het eerst naar de grote bekende paleizen en tempels. Overweldigend om dat allemaal van dichtbij te zien. De bakstenen muren die nog steeds overeind staan, de geweldige constructies…, zo ging het van site naar site, de ene al meer impressionanter dan de andere. Het was iets te warm dus was het best een gezellig dagje om rustig wat rond te fietsen in het stadje.

Enkele bemerkingen

Ayutthaya staat niet bij iedereen op het programma, maar is zeker een bezoekje waard. Je kan het ook als dagtripje vanuit Bangkok doen. Ik zou zeggen maak een stop hier en verblijf er 1 of 2 nachten, het is een verademing na de immense drukte van Bangkok.

Featured

Bangkok 27, 28 en 29 september

Informatie over Bangkok

Bangkok is de meest bevolkte stad van Thailand en tevens de hoofdstad. De hoofdstad telt meer dan 800.0000 inwoners. De bevolking van de aglomeratie wordt op meer dan 15 miljoen geschat. De stad is gevestigd op de oostelijke oever van de Menam (Chao Phraya) rivier. Dicht bij de Golf van Thailand. Bangkok kent zijn oorsprong als kleine handelspost in het Ayutthaya koninkrijk in de 15de eeuw. Deze plek groeide en werd de hoofdstad, eerst Thonburi genaamd en later Rattanakosin.

Op het einde van de 19de eeuw was Bangkok het centrum van de modernisering van Siam (het latere Thailand). De stad groeide expensioneel gedurende de jaren 60 tot 80 van vorige eeuw. En dit had een enorme impact op Thailand politiek, economie, onderwijs, media en moderne leven. De Aziatische investeringsboom in de jaren 80 en 90 leidde ertoe dat vele regionale hoofdkantoren zich vestigden in Bangkok. Het is nu het internationale centrum voor transport, gezondheid, kunst, kleding en ontspanning. De stad is gekend voor zijn straatleven en culturele herkenningspunten alsook voor zijn redlight disricten. Zo is er bv. Het grote paleis en boedhistisch tempels zoals Wat Arun en Wat Pho. Dit staat in schril contrast met andere toeristische attracties als daar zijn het nachtleven van Khaosan Road en Patpong.

Eigen ervaring

Na een gezellig bustochtje van een 2tal uurtjes werd ik in een terminal aan de buitenkant van Bangkok gedropt. Dit was vrij ver van mijn hostel dus zat er niks anders op dan een taxi of zo te nemen. Geen probleem, met men thaise SIMcard en de GRAB app bestelde ik een GRAB taxi. Men aanvraag werd aangeklikt door een chauffeur en na 10min zou hij er zijn. De chauffeur reed echter 2 maal voorbij, gaf online aan dat hij me had afgezet in mijn hotel en ik kreeg 7 punten bij op mijn GRAB totaal. Allemaal heel goed maar een half uur later stond ik er nog. Hop nog eens een taxi bestellen dus. Ook dit liep niet van een leien dakje. Na 11min. Zou deze er zijn maar na een half uurtje cancelde de chauffeur met de mededeling dat hij geen Engels kon (deze melding kwam in het engels). Ik dacht dat een taxichauffeur moest kunnen rijden met de auto en dat dat ok was, blijkbaar niet dus.

Er zat niks anders op dan maar een gewone taxi te nemen. Eerst de chauffeur duidelijk gemaakt dat hij zijn meter moest opzetten en dan konden we vertrekken . Na een ritje van iets meer dan een uur over een 6tal km werd ik afgezet in mijn hostel. Ondertussen was het reeds 5u, veel meer dan een kleine stadsverkenning en een bezoekje aan de night market zat er niet meer in. Blijkbaar had ik mijn bezoek aan Bangkok zeer goed gepland, allé dat werd me toch wijsgemaakt. Als ik een Thai was geweest zou dat mss wel kloppen want bij mijn bezoek aan het koninklijk paleis kwam ik van een kale reis terug. Dit was toevallig vandaag alleen toegankelijk voor Thaise mensen. Hoeveel pech kan je hebben? Na dan eerst nog maar de tempel met de liggende boedha bezocht te hebben, heel indrukwekkend trouwens, werd me nogmaals verteld hoeveel geluk ik had vandaag. Want alleen vandaag waren er 2 tempels(speciale natuurlijk) for free. Het was nog vroeg, de onderhandelingen van “de stroman” ten spijt, wandelde ik naar de tempel ipv met een tuktuk, met je raad het al een “special price for me” om me mee te nemen.

Via allerhande nauwe steegjes, het leek wel of ik op de set van een betere B film was beland, bereikte ik de tempel. Ik kwam blijkbaar niet via de eigenlijke ingang binnen en werd dan door 2 personen naar de officiële ingang begeleid. Hier bleek dat for free niet hetzelfde betekent als bij ons. Na het betalen van de inkom mocht ik het heiligdom betreden. Na 2 tempels had ik het wel gehad voor vandaag. Bij het terugkeren naar mijn hostel bracht ik nog een bezoekje aan de plaatselijke kapper, deed ik nog een terrasje, slenterde ik nog wat rond over de nightmarket en ging het richting hostel. Om een andere kant van Bangkok te leren kennen had ik ingeschreven voor een fiets – en boottoer. Dit was veruit de meest plezante, intressante toer die ik in Bangkok deed. Hier kwam je op plaatsen waar je normaal gezien niet zou komen. We werden goed voorzien van drank en eten. Kregen overal een goede uitleg, konden proeven van lokale specialiteiten en mochten meedoen met een plaatselijk balspel.

Eerst ging de tocht door de smalle steegjes van Chinatown met een bezoekje aan de plaatselijke tempel. Na nog enkele nauwe steegjes ging het met een longboat naar het oude Bangkok , heerlijk rustig. Smalle paadjes, vlak naast een spoorlijn, heel speciaal allemaal. Dan volgde nog een heerlijk maal alvorens we via enkele nauwe steegjes terug bij de rivier kwamen. Hier stapten we terug de longboat op en via een sluis kwamen we terug op de hoofd rivier. Een klein half uurtje later waren we terug ter plaatse en zat de toer erop. Dit was echt een aanrader.

Enkele bemerkingen

Bangkok is een gigantische metropool. Je bent ervoor of niet. Het is er dus best druk. Ik heb echter de indruk dat het minder chaotisch is dan in sommige andere steden in Azië. Op de plaatsen waar ik geweest ben was het ook niet overdreven druk met toeristen, buiten de omgeving van het paleis. Bangkok is zeker een bezoekje waard en als je daar bent zou ik zeggen doe zeker de fietstoer. Deze is best wel wat prijzig maar is zen geld meer dan waard. Fietstoer die ik deed was bij Co van Kessel. Noteer deze naam.

Featured

Thailand – Pattaya 25 en 26 september

Informatie over Pattaya

Pattaya is een stad en bekende badplaats in de provincie Chonburiin het Oosten van Thailand. De plaats ligt langs de route van Sukhumvit en telt ongeveer 1.000.000 inwoners. De naam Pattaya komt van de mars van Phraya Tak en zijn leger van Ayutthaya naar Chanthaburi. Wanneer het leger in het huidige Pattaya aankwam stonden ze lijnrecht tegenover de troepen van een locale leider nl Nai Klom. Nai Klom was zo onder de indruk van de manieren en strikte discipline van Phraya Tak zijn leger, dat hij zich zonder bloedvergieten en geweld overgaf. Hij vervoegde Phraya Taks leger. De plaats waar de troepen tegenover elkaar stonden was later gekend als Thap Phraya. Later werd dit Pattaya. De naam van de wind die waait van zuidwest naar noordoost en het begin van het regenseizoen inluid.

Pattaya was een vissersdorpje tot dat tijdens de Vietnam oorlog Amerikaanse soldaten gestationeerd bij U-Tapao(huidig internationaal vliegveld van Pattaya) Pattaya kwamen bezoeken. De soldaten hadden hier zo een goede tijd en het verhaal ging rond bij de andere soldaten. Al vlug werd dit een alternatieve bestemming voor Bangkok. De rest is geschiedenis. Toeristische trekpleisters zijn enkele themaparken, een tropische tuin, een zoo, een miljoen jaar oud steenpark, musea, enkele tempels, the sanctuary of truth….

Eigen ervaring

Om in Thailand te geraken had ik 2 vluchten nodig. Eerst Jakarta naar Kuala Lumpur en dan Bangkok. Dit nam wel wat tijd in beslag. Aan de douane mocht ik dan ook nog eens mijn bagage uitladen. Natuurlijk was alles ok😊. En dan kwam iemand me ophalen van CS. Ik dacht dat het in Bangkok was waar we moesten zijn maar het ging richting Pattaya . De plaats waar ik niet wou komen. Maar het viel mee. De plek was buiten het centrum. Het was simpel maar ok. Na buiten op de foodmarket nog wat te hebben gegeten gebeurde er niet veel meer. De volgende morgen ging het naar de Big Buddha Hill tempel, Wang Sam Sien, Wat Khao Pra bat, de vuurtoren. Het lijkt allemaal zeer veel, als ik het zo bekijk is dat ook zo. Maar om eerlijk te zijn stond het eigenlijk allemaal op dezelfde heuvel. Buiten de hitte heb ik me dan ook niet al te hard vermoeid haha. In de avond volgde nog is wat street food en dat was het. Spannende dingen heb ik hier niet meegemaakt. Altijd wijselijk op tijd naar mijn bed.

Enkele bemerkingen

Pattaya stond hoegenaamd niet op mijn planning maar blijkbaar weet je met CS niet echt waar je terecht komt. Dus best eerst vragen.😊 In het centrum is het echt zoals overal beschreven staat. En mss nog wel erger. Ik denk dat het rustig was, maar voor mij nog steeds een ramp. De tempel en zo was ok. Maar op andere plaatsen is meer te zien vermoed ik. Heb je weinig tijd en ga je voor de oude cultuur zou ik zeker Pattaya overslagen