Baguio 25 en 26 juni

Info over Baguio

Baguio… is een bergstad in de provincie Benguet, in het noorden van Luzon. Het staat bekend als de zomer hoofdstad van de Filippijnen. Dit door het koele klimaat wegens de hoge ligging nl. 1.540 m. boven zeeniveau. Dit in de tropische, ecologische dennenbos regio. Dit bevordert ook de groei van mossen en orchideeën. Baguio was de provincie hoofdstad van 1901 tot 1916. De stad is hoog geürbaniseerd. Het is het hoofdcenter van werk, zaken en opleiding. Het staat vol met universiteiten. Eveneens ligt het in de administratieve regio. Baguio heeft een inwonersaantal van ongeveer 350.000 inwoners. Baguio was vroeger een bergzone met hoogland bossen. Het had verschillende wilde dieren zoals het inlands hert, cloud rats, Filipijnse adelaars, Filipijnse wratten zwijnen en verschillende soorten flora. De regio werd bejaagd door inheemse stammen zoals Ibalois en Igorot. Gedurende de 14de en 15de eeuw behoorde het tot het koninkrijk van Tondo. Bij de Spaanse invasie viel het niet volledig in Spaanse handen door het weerwerk van de inheemse bevolking. Na de Spaans Amerikaanse oorlog werd Baguio geselecteerd als zomer hoofdstad van de Filippijnen. Het waren de Amerikanen die voor de nu toeristische trekpleisters zorgden zoals de Mansion, Burham park, camp John Hay. Verder is er nog het wright park, de botanische tuinen, de cathedral, mines view park, de leeuwenkop…

Eigen ervaring

Na een vrij lange busrit van Pagudpud arriveerden we toen het reeds donker aan het worden was. Goesting om veel te zoeken naar een slaapplaats hadden we niet echt. Dan maar naar men oude aftandse hotel van altijd. De beste tijd heeft het al wel gehad en echt nauw moet je niet kijken, maar het broodnodige is aanwezig en slapen doe ik er altijd goed. Volgende stap was eten. Wat en waar zouden we gaan eten. Ook daar had ik een geweldige ingeving. Laten we naar mijn stamcafé hier gaan, nl.de Rumours, en ja hoor, ook dit was er nog en na 2 jaar werd Mister E nog steeds met open armen ontvangen. Hoe zou dat komen? De volgende morgen trokken we al vroeg op pad. Eerst richting kathedraal, dat was het centraalste gelegen vandaar. Dan gingen we te voet richting botanische tuinen. Hier werd ik aangenaam verrast. Wegens continue veranderingen zag het park er echt goed uit. Er bevinden zich enkele gedeelten welke de samenwerking tussen Baguio en andere regio’s of landen worden benadrukt. Best de moeite eigenlijk. Volgende stop de Mansion, dit is het plaatselijke witte huis. Verder dan de poort kom je niet, dus zo speciaal was het niet. Dan de baan overgestoken om zo in het Wright park te raken. Hier kan je wat paardrijden, rondwandelen … en wat je nog allemaal in een park doet. Na een verkwikkend maal bezochten we dan eerst nog de SM mall wegens dreigende regenbuien. Na een uurtje rondgestruind te hebben brachten we tot slot nog een bezoekje aan het Burham park. Hier kan je met een bootje varen, fietsen, wandelen, relaxen. Best wel gezellig bij mooi weer. Maar zoals eerder gemeld, was het niet het beste weer, dus trokken we tijdig naar het hotel. Dit bereikten we overigens maar net op tijd voor er een stevige onweersbui losbarste.

Enkele bevindingen

Er bestaan nog zekerheden. Het Baden Powell Inn hotel. De houdbaarheidsdatum nadert met rasse schreden maar het is er nog steeds heerlijk vertoeven. Is vlak bij een busterminal en bij het hart van de stad Session road. Makkelijker kan dus niet. En oh ja, ook hier werd ik nog herkend, of was het mijn rugzak? Uitsluitsel kan ik er niet over geven. En vervolgens het niet te versmaden Rumours, een gezellig bruin café waar je heerlijk aan de toog kan hangen en zeveren, lekker eten, en als je er alleen komt leer je er geheid wat volk kennen. Een tof bruin cafeetje, een naam om te onthouden voor wie er passeerd.