Informatie over Seoel.






Seoel is de meer dan 600 jaar oude hoofdstad van Zuid-Korea tot 1945 van heel Korea. Sinds het ontstaan van Zuid-Korea in 1948 is het de hoofdstad van dit land. Seoel bevindt zich in het noordwesten van het land ten zuiden van de DMZ, aan de oevers van de Han. De stad is het sociale en economische centrum van Zuid-Korea. Met ong. 9.7 miljoen inwoners op een oppervlakte van 605,52 km2 is het één van de dichtbevolktste steden van de wereld. De hele aglomeratie telt meer dan 24,8 miljoen inwoners. Circa 48% van de bevolking woont in de regio. Nadat de Goryeodynastie omver geworpen was werd Seoel (wat trouwens hoofdstad betekend) de hoofdstad van Joseondynastie. De stad heette toen nog Hanyang. In 1394 werd begonnen aan de bouw van de nieuwe hoofdstad Seoel. Al in 1395 was het Gyeongbok paleis klaar en in 1405 het Changdeokpaleis. De nieuwe stad was nu klaar, geheel volgens de regels van Feng Shui. In de periode van de Japanse kolonisatie (1910-1945) stond de stad bekend als Keijõ. Tijdens de Koreaanse oorlog (1950-1953) wisselde het 4 maal van naam. Na de oorlog werd Seoel als moderne stad herbouwd.
Bezienswaardigheden:






Verschillende tempels, paleizen, parken, de N-Seoel Tower,musea,…
Eigen ervaring.









Na een gezapig vluchtje arriveerde ik in Seoel. Na het invullen van de nodige papieren was immigratie aan de beurt, dit verliep zonder problemen. Wat me wel opviel was dat ze geen stempel in mijn paspoort zetten. In plaats daarvan kreeg ik een papiertje, terug af te geven als ik het land verlaat. Spijtig, een stempel minder dus. Wonder boven wonder mijn bagage kwam als 1 van de eerste uit het vliegtuig. Dus mijn Korea avontuur kon beginnen. En ja het begon al direct, geld afhalen op de luchthaven, het is duidelijk niet iedereen gegeven. Luchthaven 3 Rikkie 0. Elke automaat geprobeerd maar Rikkie kreeg zijn geld niet. Dan maar wat Euro’s wisselen en voor de rest zullen we wel zien. Geld wisselen lukte wel, met mijn Zuid Koreaanse Won op zak ging ik op zoek naar een plaats waar ze de T kaart verkochten, dit is handig voor Metro en bussen. In de 7 eleven verkochten ze deze. Gauw wat geld opgezet en hop op zoek naar de airport express. Fier als een gieter probeerde ik een ticket te kopen. Hier bleek de T kaart echter niet te werken. Dank zij een Koreaanse dame kon ik toch een ticket bemachtigen. Er zijn 2 metro’s naar Seoel, de express en de stopmetro. Ik ging voor de express, en na een klein uurtje was ik in Seoel centrum. Eens buiten bleek dat ik volledig uit de richt was. En daar ik het Koreaans niet echt machtig ben, was het een hele operatie om de weg terug te vinden. Enkele plaatselijke mensen kregen me na een tijdje terug op het goede spoor. Na nog wat wandelen, een bus en nog wat zoeken kwam ik een 4 tal uur na mijn vlucht aan in mijn hostel. Het hostel ziet er wel ok uit. Wat ik ’s avonds heb gegeten weet ik nog altijd niet. Van de menu kon ik niks lezen, maar het smaakte, dus dat was ok. En o ja Cass bier, een Koreaans biertje smaakt ook wel. Na een goede nachtrust kon de verkenning van Seoel beginnen. Ik had een wandeling gevonden die ik wel eens efkes rap ging doen. Ondertussen genietend van het uitzicht. Maar zoals zo dikwijls gebeurd komen efkes rap en Rikkie niet altijd goed overeen. Na wederom een paar keer een foute metro te hebben genomen kwam ik op mijn bestemming aan. Mijn tocht kon beginnen. Het leek heel simpel, dat zal het ook wel zijn, maar al bij de eerste straatwijziging was ik al helemaal fout. Dan maar optie B. Zelf wat ronddwalen en zien waar we uitkomen. Enkele paleizen, musea, en een leuk wijkje later begon ik aan men terug tocht. En hoe het kwam weet ik niet, maar in de metro zag ik eindelijk het licht. De halte waar ik moest zijn stond niet op mij stadsplan. Maar nu ik dat weet zal het voortaan wel beter gaan zeker. Hoop doet leven(hehe) en anders steek ik het op de taal. Na een kort nachtrustje, het liep wat uit de hand gisteren, stond het DMZ toertje op het programma. Hetgeen ik wou was helaas volzet, en wanneer ik hier terugkom ook. Dus werd het de light versie. We bezochten enkele plaatsen nl. een uitkijkpost, een tunnel, een treinstation. Het was wel interessant maar we kwamen niet in de gedemilitariseerde zone. Allé boven de grond toch niet. In de tunnel kwamen we er wel maar helaas mocht je hier geen foto’s nemen. De Noord Koreanen waren al ver gevorderd met hun tunnel. De tunnel is 1650m lang en ligt ong 73 m. diep. Deze werd ontdekt doordat er een Noord-Koreaanse ingenieur overgelopen was. Deze wist over de tunnel te vertellen maar wist niet waar. Maar na enig zoekwerk werd deze dan toch gevonden. Vanaf de uitkijkpost kan je de andere kant nl. Noord Korea zien. Het weer was niet ideaal dus het zicht was wat wazig. In de DMZ zone zouden zich 2 dorpen bevinden. Eén in Noord Korea en één in Zuid-Korea. Het Zuid-Koreaanse dorp is bewoond, maar het Noord-Koreaanse is pure propaganda. Grote huizen en overal tegelijkertijd gaan de lampen aan en uit. Dus echt normaal ziet dat er niet uit. Tot slot was er dan nog het treinstation, dit is de verbinding met Noord-Korea. Momenteel komt er maar 1 trein per dag aan. Maar ze blijven dromen van een eengemaakt Korea, zodat ze in de toekomst tot in Portugal kunnen rijden met de trein. Wie weet komt het er ooit van? Op de terugweg brachten we nog een bezoekje aan een ginseng kwekerij,met het gebruikelijke verkooptrukje. Maar hier doen ze niet vervelend, dus dat was geen probleem. Eens terug in de stad bracht ik nog een bezoekje aan de vroegere stadswallen met indrukwekkende inkomstpoort. Nu ik toch al halfweg was heb ik de Seoel toren dan ook maar met de gauwte bezocht. Dat Seoel een bruisende stad is bleek ’s avonds, overal liep het vol met mensen. Op verschillende plaatsen straatartisten, heel gezellig allemaal.
Enkele bevindingen.






Sinds een paar jaar hebben ze de namen van straten en stations veranderd. Als ze de stadsplannetjes en alles zouden aanpassen, zou het mss een beetje makkelijker reizen zijn. Iedereen heeft zijn smartfoon vast maar toch staan er nog verschillende telefooncellen. Cass bier het plaatselijk merk smaakt verrassend goed.