Busan 9 – 13 juli (1)

Informatie over Busan.

Busan of Poesan is een stad in het zuidoosten van Zuid-Korea. Busan ligt in de provincie Zuid-Gyeongsang, maar is een onafhankelijk bestuurd gebied. Het heeft een oppervlakte van 436 km2 en een inwonersaantal van ong 3.700.000 inwoners. Busan is de op 2 na grootste stad in Zuid-Korea en ligt aan de Japanse zee. Het ontstaan van de stad gaat tot de prehistorie. Van 3 eeuwen voor Christus zijn er relieken gevonden. Tijdens de 2de tot 4de eeuw na Christus was de Geochil berg bekend als de rijkdom van de Jinhane confederatie. Het was een complexe heerschappij geregeerd door sterke individuen. Archeologen vonden meer dan 250 ton ijzeren wapens en (ingots?) In graf nr 38. Een houten kamer tombe in Bokcheon-dong. Van het begin van de 15de eeuw werd Busan een handelshaven met Japan. Dit duurde tot de Japanners Korea binnenvielen in 1592. Na de oorlog, eens de diplomatieke relaties terug waren gestabiliseerd werd de haven terug geconstrueerd. In 1876 werd Busan de eerste internationale haven van Korea onder het verdrag van Ganghwa. Tijdens de Koreaanse oorlog was Busan 1 van de 2 steden die niet onder Noord-Koreaans bewind kwamen binnen de 3 maanden. Gevolg was dat het vluchtelingenkampen werden gedurende de oorlog. Busan staat bekend als de zomer hoofdstad van Korea, met zijn 6 stranden. Het heeft cafés, bars, restaurants langs het strand. In het westen is de Geumjeongsan de hikingspot bij uitstek. Het noorden waar de universiteit zich bevind staat dan weer gekend om zijn theaters, cafés, bars en restaurants. Vlakbij is de hoofdtempel van de Koreaanse boedhisten. Verder zijn er nog Gamcheon cultural village, Huinneyeoul culture village, enkele parken… kortom voor elks wat wil.

Eigen ervaring.

Na eerst wat gekeken te hebben wat er allemaal te zien is besloot ik eerst naar Gamcheon culture village te gaan. Er zijn 2 verhalen over hoe de plaats aan zijn naam komt. Het eerste verhaal gaat dat de naam verwijst naar Gods plaats, terwijl volgens het andere het te maken heeft met de uitstekende kwaliteit van het water. Taegeukdo is een religie volgens het idee van Jeungsan. Meer dan 1000 volgers vestigden zich rond 1918 hier. En dat was het ontstaan van dit dorp. Of de verhalen waar zijn weet ik niet, ik heb geen water uit de rivier geproefd en ik dacht dat God overal was, dus hij zal ook wel hier zijn. Wat de volgelingen van Jeungsan betreft weet ik niet of ze er nog zitten. Waarschijnlijk wel want het was er vandeeg druk. Wat direct opvalt is dat de huizen tegen een bergwand gebouwd zijn. Vroeger waren dit rijstterrassen, het is daardoor dat elk huis van het prachtige uitzicht kan genieten. Doorheen de omgeving heeft de gemeenschap de woningen verfraaid met kunst en sculpturen. Best mooi en gezellig eigenlijk. Hier heeft de toeristische dienst wel goed werk geleverd door een soort van interactieve kaart te maken. Op verschillende plaatsen kon je stempels zetten. Zo kwam je nog iets te weten, genoot je van het uitzicht en wist je dat je nog goed zat. Ik weet dat ik aan de uitgang terecht kwam maar heb toch enkele stempels gemist. Waarschijnlijk doordat ik overweldigd was door het geheel. Een beetje verder bergop net buiten het dorp was er nog een weg met onderweg wat historische foto’s, wat kunst,… .Buiten dat dit langs een vrij drukke baan was, was het wel de moeite en jammer genoeg doet bijna niemand de moeite om het te bezoeken, zonde eigenlijk. Na dit gezien te hebben nam ik de metro richting vismarkt. Dit is een zeer levendige plaats waar de vissen verkocht worden. Beneden is de markt. Het volgende verdiep zijn restaurants. Je kan ook een vis beneden kopen en boven laten klaarmaken en heerlijk verorberen. Dit heb ik maar niet gedaan. Ik ben na men verkenningstocht door de markt boven in één van de restaurantjes rustig een vissoepje gaan eten. Het was overheerlijk. Een echte aanrader. Na het eten waren mijn batterijen weer volledig opgeladen. Ik kon nog wel iets gaan doen. Een vlugge blik op de kaart leerde me dat de Jeoryeong coastel trail op een steenworp afstand begon. Allé 1.5km verder of iets. Dat kreeg ik vandaag nog makkelijk gedaan. Na de brug te hebben overgestoken en nog wat langs drukke wegen te hebben gegaan kwam ik aan de trail. Eerst via een steile trap langs een rotswand naar beneden en dan kwam ik op een mooie wandelboulevard. Het was niet te warm, niet te druk, prachtige uitzichten en een fris zeebriesje. Perfect om te wandelen…. Totdat plots de mooie boulevard ergens halverwege het pad stopte, en je over keien en rotsen moest. Dit maakte het er niet minder plezant om, maar alleen een beetje intenser. Helemaal tot het einde ben ik niet geraakt wegens een beetje moe. Bij het terugkeren ging ik nog langs op een uitkijkdek. Dit viel wel een beetje tegen, maar niet alles kan meezitten natuurlijk. Na een nachtrust volgende een nieuwe dag met nieuwe mogelijkheden , maar eerst nog proberen een vlucht of een ferry te boeken naar een eilandje. De ferry die ik geboekt had was volzet en de optie die ze me gaven was niet naar mijn zin. ’s Avonds laat aankomen en de volgende dag vroeg vertrekken, ik dacht het niet. Dan mijn vlucht, ik boek een vlucht en de volgende dag meldden ze me dat het 3 keer zo duur zou zijn, dus annuleren maar. Na lang zoeken en kloten heb ik een optie voor een ferry. Als dit niet lukt dan zal mijn neus me wel ergens anders brengen. Ondertussen was het al 12u geworden en de weergoden waren me niet zo goed gezind. Regen, regen, regen. Naar plaatsen voor een mooi uitzicht moest ik niet gaan. Een museum??? Pffff. Een café? Hehe dat heb ik ook maar niet gedaan. Een eindje vanwaar ik verbleef was een boeddhistisch klooster. Een van de grootste in Korea. Dat ging ik eens vlug bezichtigen en dan zou ik nog wel zien. Het was simpel, de metro in, 20 haltes verder uitstappen  en een kleine km gaan en ik was er. En wie weet daar regende het mss niet. Maar dat was ijdele hoop. In het begin was het nog maar wat aan het miezeren, maar jammer genoeg veranderde het miezeren in regen en hevige regenval. Na nog wat geschuild te hebben besloot ik toch om verder rond te kijken. Ik was er nu toch. Rond de tempel bleek een hele omwalling te zijn met in elke windrichting een poort. De noordelijke ingang was vlakbij. Deze zou ik nog wel willen zien. Dus Rikkie op pad, achteraf gezien had ik dat mss beter niet gedaan. Het pad liep quasi volledig over rotsblokken langsheen een rivier, de regen viel ineens met bakken uit de hemel, de rotsen waren spekglad en het pad werd làngzaam aan herschapen in een rivier. Maar het doel was de noordelijke poort, dus ik zette voort. Was het de moeite? Het bleek de minst mooie van de 4 te zijn. De mist stak op, de regen maakte me niet vrolijker, maar al bij al toch blij dat ik er geweest ben. Mijn ambities om de andere poorten te bezoeken waren al gefnuikt, dus de terugtocht werd ingezet. Door de opkomende mist zag ik door de rotsen mij rotspad niet meer. Maar zonder al te veel kleerscheuren bereikte ik toch het begin punt. Na nog een koffietje ging het richting metro. Voor terug naar mijn hostel te gaan ging ik nog een hapje eten. Na enkele dagen vis wou ik wel wat anders. Ik had reclame voor een indisch restaurant gezien. Little India, hier ging ik mijn chicken tandoori eten. Het restaurant oogde mooi, de naam was geweldig maar de chicken tandoori was aan de droge kant en de smaak was navenant. Ik heb al beter gegeten. Ik vrees dat Little India nog niet moet uitbreiden.