Informatie over Jeju.










Jeju-do is de kleinste provincie van Zuid-Korea. Ze ligt in het uiterste zuiden van het land. Jeju-do omvat het eiland Jeju, het grootste eiland van Zuid-Korea en enkele omliggende eilandjes. Op het eiland leven ong. 700000 inwoners. De oudst gekende regeringsvorm is het koninkrijk van Tamna. Na de tweede wereldoorlog startte de Zuid-koreaanse leiders met een anticommunistische campagne. Dit om een poging tot opstand te onderdrukken. Dit verliep echter niet vlekkeloos. Door een rebellenopstand stierven er vele mensen en een ander groot deel vluchtte naar Japan. Jeju-do is een vulkanisch eiland en meet 73 op 41 km. Het hoogst punt is 1950m. Verder is er veel te beleven om het eiland Seongsan Ilchulbong of sunrise peak, een berg van tufsteen en een krater, Hallasan berg, het middelpunt van het eiland, enkele oude dorpjes, musea, de mysterious road, watervallen, stranden.
Eigen ervaringen










Na een tochtje van 4.5u met de ferry kwam ik eindelijk in Jeju aan. De ferry de Queen Maria is de grootste ferry in Zuid-Korea maar om zetels te voorzien in de gewone klasse hadden ze precies geen geld meer. Idd 4.5u zittend op de grond was meer dan genoeg. Eens aangemeerd volgde de zoektocht naar mijn hostel. Ik wist ongeveer waar het was dus zonder al te veel problemen geraakte ik waar ik moest zijn. Na me geïnstalleerd te hebben, trok ik om verkenning. Er is in Jeju-do een heel netwerk van wandelpaden opgericht. De Jeju olle trail genaamd. Eén van die trails begon in de stad, normaal kan je niet fout lopen maar natuurlijk slaagde Rikkie er wel in om fout te lopen. Mits wat speurwerk kwam ik dan toch terug op het pad en ging de tocht langs een vuurtoren. Spijtig genoeg mochten we deze niet bezichtigen wegens werkzaamheden. Aan de vuurturen nam ik nu bewust even een ander pad om mount Sarabong te beklimmen. Dit is een kort stijl wandelpad naar de top van een bergje, gelegen in een park in de stad Jeju si. Van hieruit had je een mooi uitzicht over baai en de stad.










om het eiland te verkennen is de bus een handige optie maar daar mijn Koreaans nog steeds nihil is zou een engelstalige busregeling wel handig zijn. Eerst gezocht waar er infokantoren waren en dan op weg. De plaatsen die informatie kantoren zouden zijn bleken er geen te zijn. Wat dan? Aan de ferry terminal misschien? Rikkie te voet naar daar want wist nog steeds niet hoe er met de bus te geraken. Hier lagen wat foldertjes maar niet echt wat ik zocht, volgende optie de luchthaven. En ja na een halve dag rondzoeken had ik eindelijk de informatie die ik zocht. De plaats die ik vandaag ging bezoeken was Jeju Stone Park. In een museum krijg je een uitleg over de vulkanen en hoe een explosie tot stand komt. Verder zie je er ook allerhande lava stenen met een uitleg erbij. Eens buiten begon het voor mij althans interessantere gedeelte. Hier ziet men de steencultuur doorheen de tijd van de Jeju inwoners, met een focus op de mythe van “Seoulmundae Halmang en Oh-baek Jang-goon” die natuurlijk al eeuwen geleden gestorven zijn. Het doel van het park is om het heden, verleden en toekomst te bundelen en je kan genieten van cultuur en natuur. De tocht doorheen het park was een ware ontdekking van het verleden. Kortom een geslaagd bezoekje. Mijn bezoek aan het Udo eiland. Dit eiland staat bekend om Seongsan Ilchul-bong. Dit is een uitgestorven vulkaan en eens boven heeft het het beeld van een bowl. De begroeide krater is omringd door rotsen. Er is hier helaas geen meer in de krater doordat de rotsen poreus zijn. De beklimming van deze vulkaan is een makkie. Na een 20tal minuten sta je boven en kan je genieten van ongelooflijke vergezichten. Verder is dit eiland ook gekend voor om de Haenyeo (dit zijn de vrouwelijke freedivers), deze heb ik ook eventjes aan het werk gezien alvorens weer heel lang onderweg te zijn richting Jeju-si. Maar dat zal wel bij de charmes van het reizen horen zeker. Voor mijn derde dag stond het Hallasan Natinal Park op het programma. Het middelpunt van het park is vulkaan de Halla-san. Hier zijn verschillende trails die je kan doen. Maar er zijn er maar 2 die helemaal tot boven gaan. Ik besloot te starten met de Yeongsil trail. Vanaf de parking tot het einde was een 5.1 km lang. Eens op de trail was het best een leuke wandeling. Soms wat zwaarder maar dat moet kunnen he. Het was vrij mooi maar in de lente moet het echt een ware pracht zijn. Spijtig genoeg is de lente al voorbij. Aan het einde van deze trail ging ik nog wat verder naar een volgende. Het weer speelde me wat parten want ik kwam volledig in de mist terecht. Het laatste stuk heb ik dan maar overgeslagen omdat je toch niks zag om dan via de Eorimok trail terug naar de bewoonde wereld te geraken. Het was nog vroeg dus kon ik nog wel iets bezoeken. Mijn oog viel op Jeju Loveland. Dit is een erotisch openlucht thema park. De beelden zijn door kunststudenten gemaakt. Dit was best wel een leuk bezoekje. Maar om er speciaal voor te rijden zou ik niet doen. Als afsluiter wou ik naar een brouwerij gaan, het is de woendag na wortel kermis nietwaar, helaas was het al een beetje te laat daarvoor. Maar aangezien ik wel weet hoe een brouwerij eruit ziet nam ik genoegen met het proeven van Magpie bieren.
Eigen beleving.





Het nr. Systeem van de bussen is veranderd en best goed ontwikkeld, je kan op een scherm aanduiden en zien waar welke bus heen gaat, doch het Engels doet het de helft van de tijd niet. Ze mogen wel zeggen vanaf welke terminal de ferry terug vertrekt. Blijkbaar is dat niet dezelfde als waar ge aankomt. Tsss. Doordat ik vliegensvlug naar een andere terminal moest heb ik mijn pet vergeten. (Mijn 2de al, tegen dees tempo ga ik een goede klant worden bij de petten fabriek) Voor de rest is Jeju zeker een bezoek waard. Er is vannalles te beleven. Zeker gaan zou ik zeggen.