Batu 6 tot en met 8 september

Informatie over Batu

Batu is een bergstadje in Oost-Java Indonesië. Het ligt noordwestelijk van Malang. Er wonen ongeveer 200000 inwoners. Al sinds de 10de eeuw is Batu en omgeving gekend als rustplaats voor de koninklijke familie, dit vanwege de bergen en de gezonde lucht. Batu betekent rots.

Eigen ervaring

• De treinrit naar Malang verliep vlekkeloos. Een stuk of 13(?) haltes denk ik, soms wat mooie natuur maar niet onvergetelijk. Het voornaamste was dat het vrij snel en veilig was. 2 keer moet ik bevestigend antwoorden dus missie geslaagd. Om naar Batu te rijden moest ik 2 minibusjes nemen en dan nog een eindje te voet. Ik had me goed geïnformeerd over welke busjes ik moest nemen en hoeveel het kostte. En net daar wrong het schoentje. Normaal is het ritje 5000 rupiah, maar de snoodaard van een chauffeur wou me eventjes geld aftroggelen en vroeg 60000 rupiah. Dat vond ik er lichtjes over en maakte dat ook duidelijk. Om te bewijzen dat hij gelijk had riep de chauffeur er een collega afzetter bij. Natuurlijk zei hij ook 60000. Hierop heb ik eens goed gelachen . Ben 500m verder gestapt en heb daar een ander busje tegen gehouden. De kostprijs eens ter plaatse was 5000 rupiah. Rikkie terug tevreden dus. Het tweede busje leverde geen probleem op. Als eerste stond er een stadsverkenning op het programma. Batu heeft een leuk en levendig stadsplein met een massa streetfood. Heel gezellig om te vertoeven en dat deed ik de eerste dag ook.

Op dag 2 sloeg alles wat tegen ’s morgens, één of andere local had er niet beter op gevonden om mijn ontbijt op te eten, ik kreeg wel een ander maar toch. Ik had via mail wat info gevraagd om sommige plaatsen te bezoeken maar niemand had geantwoord. Improviseren dus. En als klap op de vuurpijl duurde het meer dan een uur om een stom vluchtje vast te leggen. Onnodig te zeggen dat het zonnetje buiten harder scheen dan binnen. Eens dat in orde kon ik eindelijk op pad. Ik zou een waterval bezoeken, maar hoe geraakte ik er? Vlug Grab geïnstalleerd en een ritje geboekt. Achterop de brommer waren we in geen tijd aan de waterval de Coban Ronda. Deze waterval op zich viel mee, maar toeristisch!!!. Het volk werd bij wijze van spreken met de bus tot op 10m van de waterval gedropt en dan terug weg. Op het domein waar de waterval zich bevindt kon je nog vanalles anders doen, zipline, boogschieten, een doolhof…

Tijdens het rondwandelen zag ik echter nog een bordje voor een andere waterval nl Coban Tengah. Om deze te bereiken moest je al een eindje wandelen, 6 keer de rivier oversteken en dan eindelijk de waterval, het was een kleinere versie van de andere maar eens zo belangrijk, er was niemand. Zalig gewoon! Na een half uurtje relaxen vatte ik de terugtocht aan. Opnieuw 6 keer de rivier oversteken, nog een eindje gaan en ik was terug op mijn vertrekpunt. Het was nog vroeg dus besloot ik om richting hostel te wandelen en onderweg zou ik wel zien of ik een Grab nodig had of niet. Die had ik niet nodig, maar wat eten kon geen kwaad. Zo gezegd zo gedaan, over het eten geen slecht woord dat was super. Maar ik vraag me af wie er happy werd van de happy cola. Mijn cola zag er ni happy uit, ik werd er niet echt happy van en mijn buik zei achteraf ook nee. Een goede raad, drink het niet. Ik vermoed dat het cola met gecondenseerde melk is. Echt geen aanrader. Maar zoals je kan lezen heb ik ook dit overwonnen dus no problemo. De volgende dag bekeek ik eerst mijn opties voor in Malanga alvorens op pad te trekken. Ik wou naar een warmwaterbron gaan. Daarvoor contacteerde ik eerst een Grab. Deze zette mij een half uurtje later veilig in een bergdorpje af. Vanaf hier begon mijn wandeling. De weg was een pad tussen de velden, best wel mooi eigenlijk, alleen vond ik nergens waar ik heen moest en het pad had verschillende aftakkingen. Na een 2u wandelen vond ik eindelijk een padje richting bergen. Het ging serieus berg op. Ook nu was ik praktisch helemaal alleen. De enige mensen die ik tegenkwam waren Indonesiers die terugkwamen van een nachtje kamperen. Hoe het er uit ziet of dat er iets te beleven valt weet ik niet. Ik ben er helaas niet geraakt wegens tijdgebrek. Ik moest terug keren wou ik op een schappelijk uur in Batu zijn. Het kan dat ik op 50m van de bronnen was maar voor hetzelfde geld was het 2000m verder. De bronnen heb ik dus niet gezien maar de wandeling was leuk.

Eens in het dorpje probeerde ik een Grab te versieren, hier had ik echter geen bereik dus dat lukte niet. Dan maar verder wandelen en onderweg nog enkele malen proberen. Lukken deed het echter niet. Maar opeens had ik geluk. Een oranje minibusje nam me mee tot het centrum. Na een wandelingetje van 22km had ik wel een pintje verdiend vond ik. Er was 1 winkel die alcohol verkocht en hier wou ik een paar flessen kopen om rustig op te drinken op de rooftopbar in mijn hostel. Er mocht wel alcohol gedronken worden maar de locals mochten het niet zien hehe. Maar zover was ik nog niet. Na nog een paar honderd meter kwam ik bij de winkel en stond ik voor gesloten deuren. Grrrr, nu had ik me er op verheugd, dus wou ik wel een pintje, na wat zoeken vond ik een hypermarkt, daar zouden ze wel wat godendrank hebben zeker? Na een wandeling van 1,5km was ik ineens een ontgoocheling rijker. In supermarkten in Java verkopen ze geen alcohol, geen bier, geen wijn, niks. Het zag er naar uit dat het een triestig avondje ging worden. Zo rap gaf ik me echter niet gewonnen. Na vlug een hapje onderweg ging ik nog eens vlug kijken of de winkel mss nu open was. En ja hoor, ik zag licht in de duisternis. De gelegenheid om gauw enkele flessen kopen. Met men aankoop opzak ging het terug richting hostel.

Enkele bemerkingen

Het grondgebied van Batu blijkt zeer groot te zijn. Het is handig dat je over eigen vervoer beschikt anders kan je wel eens voor verrassingen staan. En ik raad aan de plekjes te zoeken waar je een beetje inspanningen voor moet leveren. Dan heb je de plek voor je alleen wat de beleving enkel sterker maakt. Blijkbaar wandelen Indonesiers niet graag. ( woorden van een Indonesier zelf). En voor de liefhebbers van een slaapmutsje, geduld de winkel is blijkbaar elke dag open.

Gepubliceerd door waarisrikkienu

Na een rondreis van 1.5 jaar in Zuid-Amerika heb ik even de tijd genomen om de batterijen thuis terug op te laden. Nu ben ik er helemaal klaar voor om enkele landen in Azië met een bezoekje te vereren. Mijn vorige avonturen kon je volgen op waarisrikkie. Mijn nieuwe avonturen kan je volgen op waarisrikkienu

Plaats een reactie