Informatie over Mandalay
Mandalay is de op één na grootste stad van Myanmar. Het is de hoofdstad van de gelijknamige provincie en ligt ongeveer 716km ten noorden van Yangon en telt ong. 1000000 inwoners. Mandalay is als een geplande stad ontstaan op een open plek aan de voet van de 236m hoge Mandalayheuvel. Deze locatie werd gekozen vanwege een voorspelling die zou zijn gedaan door Boeddha. Hierin werd aangegeven dat op die plek een grote stad, een boeddhistische metropool, zou ontstaan en wel op het 2400 jarige jubileum. Op 13 januari 1857 besloot koning Mindon de profetie in vervulling te laten komen en vaardigde toen een koninklijk decreet uit om een nieuw koninkrijk te stichten. In juli 1858 werd een ceremonie gehouden. De vroegere hoofdstad Amarapura werd ontmanteld en door olifanten werd deze verplaatst naar de nieuwe locatie aan de voet van de Mandalayheuvel. Op 23mei 1859 werd de stad als voltooid beschouwd. Deze datum wordt daarom ook wel gezien als stichtings datum. In 1861 werd het de hoofdstad van het onafhankelijke Birmese rijk tot het geannexeerd werd door de Britten. In de tweede wereldoorlog werd Mandalay zwaar beschadigd en brandde het paleis volledig af. Eind 20ste eeuw werd een getrouwe replica gebouwd van het paleis. Na de onafhankelijkheid van Birma werd Mandalay het bestuurlijk centrum van de Mandalay provincie. De bezienswaardigheden zijn de Mandalayheuvel, het koninklijk paleis, honderden boeddhistische bouwwerken, de kuthodowpagode, ook wel grootste boek ter wereld.
Eigen beleving
De rit van Bagan naar Mandalay was goed geregeld. Ik werd met een soort jeepney opgepikt in mijn hotel en deze bracht me naar de busterminal. De busrit was ok. Prachtige uitzichten, rustige chauffeur, een goei ritje dus eigenlijk. Eens in Mandalay moesten we terug in een jeepney en deze zette me aan het hotel af. Van een goede service gesproken. Het was nog namiddag en mijn plan was het paleis te bezoeken. Zo ver van de ommuurde stad was ik niet, dus dat moest nog lukken. Blijkbaar dachten ze er anders over want de vreemdeling mocht er niet in. Locale mensen wel, er zat niks anders op dan om te draaien en nog maar wat te wandelen. Niet echt een productieve dag.
Geen probleem echter, de volgede dag zou ik tijdig erin vliegen en de verloren tijd inhalen. Mijn plan was ok, ik was ook paraat maar bij het ontbijt liep het mis. Vanaf 6.30u kan je ontbijten. Ik was er om 6.45u en rustig ontbijten zat er nimmer in. Een bus, naar ik vermoed Chinezen, hadden alles opgeëist en er was geen doorkomen aan. Een nieuwe schaal noedels, als vliegen op een stront vlogen ze er op af, gelukkig had ik mijn koffietje al zodat ik het rustig kon observeren. Tegen 7.30u kon ik dan eindelijk aan mijn ontbijt beginnen. Eens ontbeten vertrok ik naar het paleis. Er zijn 4 poorten maar de mensen met een vreemd velleke mogen enkel via de oostkant binnen. Aangezien ik toch al aan het wandelen was kon dat stukje er nog wel bij. Zonder problemen geraakte ik binnen. Aan het paleis begon de miserie. Waar is uw ticket? Ik mocht zo binnen dus ik heb er geen. Na veel vijven en zessen zou het madammeke met de brommer het ticket gaan halen. Weliswaar moest ik 1000 bijbetalen. Maar allé ik was toch binnen. Van mijn sokken werd ik er in ieder geval niet van geblazen. Het is groot, veel gebouwen maar ik miste een beetje een wauw gevoel.
Na dit bezoekje ging het richting Mandalay hill. Hier bevinden zich enkele tempels en pagoda’s. Hoe hoger je gaat hoe mooier ze worden. Dit vond ik dan weer wel de moeite. Het enige nadeel hier was dat je vanaf de voet van de heuvel tot boven op blote voeten moest gaan. Dat vond ik toch wat ver. Voor de rest geweldige uitzichten en prachtige tempels. Maar hetgene waarvoor ik naar Mandalay was gekomen bevond zich 10km uit het centrum, nl de beroemde U bein bridge. Dit is een voetgangersbrug bij Amarapura. Met een lengte van ruim 1.2km is het de langste teakhouten brug ter wereld. De brug werd omstreeks 1870 gebouwd. Het hout was van het verlaten paleis in Ava. Het paleis was overbodig geworden na het verhuizen van de hoofdstad. Deze brug wou ik gezien hebben. Is ze dan zo speciaal? Nee maar van de zonsondergang zijn er al zoveel prachtige foto’s dat ik dat met mijn eigen ogen wou zien. Hoe geraakte ik daar? Simpel huur een fiets en hup er naar toe. Na wat opzoekingswerk bleek dat er enkele verhuurders in de buurt waren. Hoge scores hadden ze. Maar de fietsen??? Ik kreeg a very good bike with light. Laten we very good met een korreltje zout nemen, en met light laten we zeggen enkel voorlicht. Maar ik kon op pad in de stadsjungle richting brug. Op de heenweg was het vrij druk maar kon ik zonder al te veel moeite overal tussendoor slalommen. Eens aan de brug wandelde ik deze over en terug. Wel is de moeite. Ik nestelde me op het terras en wachtte zoals een heleboel mensen op de zonsondergang. Dit is echt wel de moeite om te zien. Ik heb echter ni lang gebleven wegens nog een tochtje terug in het donker zonder achterlicht. Hier moet ik eerlijk zeggen, op sommige plekken had ik het er niet mee. Nergens licht, een slechte weg en Rikkie die hier rondrijdt op een voertuig met 2 wielen. Maar ook dit verliep zonder problemen. Na nog een heerlijk noedelsoepje hield ik het voor bekeken en ging het terug hotel.
Enkele bevindingen
Mandalay is een grote ongezellige stad, niet echt mijn ding. De stadsmuur rond het paleis is 2.1km lang. Elke zijde, dus als je rond de muur wil wandelen bereid je al maar voor. Buiten rond de stadsmuur is dit wederom niet echt een stad voor de zwakke weggebruiker. Als je Niet veel tijd hebt zou ik Mandalay van mijn lijstje schrappen.
waarisrikkienu 