Informatie over Inle lake
Het Inle lake is een meer in Myanmar. Het is bekend vanwege de paalwoningen, de drijvende boomgaarden en de beenroeiers. Het meer is ruim 20km lang en op zijn breedst ruim 5km. Het bevindt zich ongeveer 400km ten noorden van de voormalige hoofdstad Yangon. Rondom en op het meer woont de Inthaminderheid. Vaak in dorpen met paalwoningen. Het bekendste dorp is Ywama. Dit is een dorp in het meer. Eveneens in het meer bevinden zich drijvende boomgaarden. De Intha’s creëren ze door een laag aarde vast te binden met moerasplanten. Daardoor blijft de aarde drijven. Er worden verschillende groenten op geteeld. Verder bevinden zich op en rond het meer nog verschillende werkplaatsen zoals weverijen, zilversmeden en sigaren fabrieken. De Intha’s hebben een eigen manier van roeien. De roeier gaat op de boot staan maar in plaats van met twee handen klemt hij de roeispaan tussen één hand en één been.
Eigen ervaring
Om 8.30u had ik een minibus richting Inle lake. Na een 1.5u werden we met 4 man op een splitsing gedropt. Vanaf hier was het nog een 12tal km tot Inle lake. Natuurlijk stonden hier enkele taxichauffeurs klaar die ons tegen plaatselijke woekerprijzen wel even tot daar wilden brengen. Maar zoals tegenwoordig gebruikelijk is, had ik weer enorm veel tijd om wat op te zoeken. De taxichauffeurs blijkbaar niet zoveel en de prijs zakte al vrij snel tot normale normen. Eén van ons vieren had een tuktuk genomen, wij de overige 3 namen een taxi. Eens alles gedropt in mijn hotel bracht ik de eerste dag in het stadje door. Tijdens het ronddwalen in de omgeving stuitte ik op een overwoekerde tempel. Best interessant om hier zo te zien. De tand de tijds had hier ook goed toegeslagen. Boomwortels die door de muren kwamen, tempels gebarsten,… ik waande me net Indiana Jones. Voor de tweede dag had ik een boottocht op het meer geboekt. Ik had dit via het hotel geboekt en had voor een 8tal uurtjes gekozen. Blijkbaar was ik de enige die deze toer deed want ik had de hele boot voor mij alleen. Eens we de kanaaltjes door waren kwamen we op het gigantische meer. Het was prachtig. Al vrij vlug zag ik enkele van de vissers hun kunstjes uitvoeren. Het waren net acrobaten. Het boottochtje op zich was zalig. Ik bezocht enkele tempels, pagodes, een klooster, dit werd het klooster van de springende kat genaamd, het was helemaal in hout, zeer indrukwekkend. Maar de enige katten die ik daar gezien heb waren slapende katten. Springen deden ze precies niet meer. Ook was het natuurlijk een promo tochtje waar een bezoek aan de zilversmid, sigarenfabriek, bootmakerij en weverij niet mocht ontbreken. Ik weet niet hoe lang het zo nog gaat zijn maar de mensen die probeerden te verkopen waren helemaal niet opdringerig. Wat het bezoekje op zich nog aangenaam maakte. Als afsluiter volgde een zonsondergang op het meer. Nu verschenen er opeens een heleboel vissers die hun kunstjes kwamen opvoeren. Dit voor een fooi uiteraard. Ondanks de promotour was dit een zeer aangenaam en afwisselend dagje. Hier heb ik echt met volle teugen van genoten.
De volgende dag had ik een fiets/cano toerke op het programma staan. Het canoën zag ik wel ni zo zitten maar zat in het pakket. Ik zou wel zien wat het werd. Bij aankomst bleek dat ik de enige deelnemer was. Hoe slaag ik er toch altijd in om dat klaar te krijgen? Na het checken van de fiets konden we op pad. De tocht was zalig, via allemaal kleine paadjes, singletracks, over smalle bruggetjes,… passeerden we verschillende dorpjes waar je anders niet zou komen. Zalig gewoon. Na een uurtje fietsen was er een eetstop. Heerlijke noodles en plaatselijke thee. Best wel lekker. Het bleek dat ik blijkbaar best wel goed doorreed want we moesten nog een tijd op onze boot wachten om ons over het water te zetten. Om het wachten wat aangenamer te maken had mijn gids er niks anders op gevonden om nog wat rijstwijn te proeven. Dit smaakte verrassend goed. Eens de fles leeg fietsten we naar onze boot. Na een uurtje varen konden we al fietsend de streek verder verkennen. Voor we weer de boot op moesten passeerden we een tempel, hier waren enkele ceremonies aan de gang. Enkele kinderen werden geëerd. Wat er juist gevierd werd weet ik niet maar de boten waar zij in terechtkwamen waren mooi versierd en hadden een geluidsinstallatie bij. En de installatie werkte zeer goed. Wij werden met de boot bij een restaurant op het water afgezet alwaar we de lunch tot ons namen. Allemaal heerlijke Myanmarese gerechten. Dit smaakte uitstekend. Nu volgde het canoën. Tegen alle verwachtingen in werd dit een mooi aangenaam tochtje langs verschillende rivierdorpen. We passeerden zelfs het ouderlijk huis van mijn gids. Tijdens het peddelen gaf hij ook nog uitleg over het leven op en langs het meer, over het hoe overleven, over de huizen… toch wel aangrijpend. Na nog een overstap op onze andere boot werden we terug ergens aan de oevers van het meer gedropt. Blijkbaar veel verder dan normaal, ik reed snel (haha) weet je nog. Een tweetal uren later via glooiende wegen, pittige klimmetjes, een rivier bereikten we de bestemming. Wederom een geweldige dag.
Mijn laatste dag in Inle was een rustige dag. ’s Avonds nam ik de nachtbus naar Yangon en dan nog een bus naar Naypyidaw. Dit was niet gepland maar wegens enkele probleempjes ga ik eerst naar daar alvorens verder richting zuiden te reizen.
Enkele bemerkingen
Inle lake is een must see voor elke Myanmar bezoeker. Het stadje Naung Shwe is geweldig. Goede atmosfeer, niet te druk. Het meer is prachtig, de dorpjes op het meer fascinerend, lekker eten… De fietstoer die ik gedaan heb met Grashoppers was af. Zeker voor herhaling vatbaar. Kortom Inle lake moet je zeker bezoeken.
waarisrikkienu 