Cagayan de Oro van 14 tot 19 februari

Voor informatie over Cagayan de Oro zie vroeger in de blog.

Eigen ervaring

Omdat een stad toch een stad blijft stond een verkenning van de wijde omgeving van de stad op het programma. Hierbij mocht een bezoek aan het Tubajon Aquamarine Park zeker niet ontbreken. Het is vrij ver van de stad dus om er te geraken nam ik eerst een minibusje, dan nog een jeepney en tot slot een tricycle. Het Tubajon Aquamarine Park is een mangrove park aan de zee. Via een bamboebrug door de mangrovebossen komt men aan de kuststrook, hier kan je in de zee het lokale zeeleven verkennen. Jammer genoeg was het laag tij en kon je er nu niet zwemmen. Via een pad kon je een heel eind in de zee wandelen, het spijtige was dat buiten enkele zeesterren er niet veel te zien was. Daar het toch wel een heel gedoe was om hier te geraken wou ik nog wel wat in de zee zwemmen ook. Hiervoor ging ik en een vriend enkele km terug naar een plekje waar je heerlijk een duik kon nemen in de zee.

De volgende dag gingen we naar een andere “place of interest” nl. de Sinulom falls. Ook hier geraken is geen sinecure. Weer enkele jeepney’s en tot slot een fikse wandeling. Tijdens onze tocht naar boven naar de  waterval lazen we enkele onheilspellende berichten dat de waterval gesloten was.  Het zou toch niet….  De borden vertelden echter de waarheid. Wegens onderhouds werkzaamheden was het effectief gesloten. Maar af en toe mag je eens geluk hebben, na een hele uitleg van mijn reiscompagnon konden we toch binnen en konden we enkele foto’s nemen. Spijtig dat het gesloten was want het was best leuk om te vertoeven.

Op de terugweg bezochten we nog een kleine grot. Als je hier door kreffelt heb je aan de achterzijde een prachtig zicht over de Cagayan rivier. Na het grotavontuur toen we op een jeepney stonden te wachten hadden we weer geluk. Dankzij de vlotte babbel van mijn gids versierden we een gratis lift naar de volgende attractie nl een bezoekje  aan devine mercy shrine. Hier moest ik plots een soort van sarong broek aandoen, dit moest ik zelfs niet doen wanneer ik boedhistische tempel bezocht. Indrukwekkend kan je het niet echt noemen, maar een plaats om tot rust te komen in de stad is het zeker. Als ik nog wat langer in CDO zou blijven zou mijn gids een dagje thuisblijven van het werk en me vergezellen naar enkele watervallen.

Zo gezegd zo gedaan, ’s morgens om 6u vertrokken we vol goede moed naar Cedar park. Na een busrit van een kleine 2u stapten we uit en kon het avontuur beginnen. In het park heb je 3 watervallen welke je allemaal kan bezoeken. En tijdens de afdaling naar de Dila falls sloeg het noodlot toe. Plotseling schoof mijn voet weg en lag ik pardoes onderuit op  de grond. Buiten dat ik keihard met mijn achterste op een rots terecht kwam was er geen schade. Pijnlijk was het echter wel. En dit om dan de minst mooie waterval van de 3 te zien. De Gantungan falls zijn de interessantste, eens beneden kan je een deel door de rivier waden alvorens bij de waterval te komen. De perfecte plek voor een frisse duik. De volgende waterval “de Natigbasan falls” kan je enkel van bovenaf zien. Of allé we zagen niet direct een pad naar beneden en eerlijk gezegd na mijn val was de goesting om af te dalen niet echt groot.

Het voordeel aan vroeg vertrekken is dat je veel tijd hebt. Dus na de watervallen hadden we nog tijd voor een bezoekje aan Bukid village. Dit is een dorp vol Hobbit huizen. Het dorp is nogal ver afgelegen. Om er te geraken heb je op het einde nog een motorritje nodig. Maar met mijn pijnlijk achterste was het een ware geseling voor mijn achterste. Het idyllische karakter van de omgeving maakte echter veel goed. Verder is er hier een eco farm, kan je een jungletrekking doen, je kan er ook overnachten. Dus voor elks wat wils. Wij keerden echter terug naar CDO. Na weer een motorritje, zo mogelijk nog pijnvoller dan de heenrit, en een lange busrit arriveerden we vrij laat terug in CDO.

Enkele bevindingen

Cagayan de Oro de stad van de gouden vriendschap, het is opvallend hoeveel dakloze mensen er hier op straat leven. Dit geeft ’s avonds niet echt een veilig gevoel maar als je je erover kan stellen zonder te veel nadenken valt het wel mee.

De bezienswaardigheden in de verre omgeving zijn dan wel weer de moeite. Moest je ooit in CDO zijn dan zou ik een bezoek daaraan zeker aanraden. Pas wel op want het kan glad zijn.

Gepubliceerd door waarisrikkienu

Na een rondreis van 1.5 jaar in Zuid-Amerika heb ik even de tijd genomen om de batterijen thuis terug op te laden. Nu ben ik er helemaal klaar voor om enkele landen in Azië met een bezoekje te vereren. Mijn vorige avonturen kon je volgen op waarisrikkie. Mijn nieuwe avonturen kan je volgen op waarisrikkienu

Plaats een reactie