
Informatie over Cagayan de Oro.
Cagayan de Oro, ook wel stad van de gouden vriendschap genoemd, is de hoofdstad van de Filipijnse provincie Misamis Oriental. Dit ligt op het eiland Mindanao. Het heeft ong. 700.000 inwoners. De aantrekkingspolen hier zijn enkele musea, een hagelwit strand in Opol, het seven seas waterpark, Mapawa naturepark, enkele watervallen, Dahilayan adventure park.

Eigen ervaring.
Na een zwaar tripje, een nachtvlucht van Seoul naar Manila, een transfer met de bus van terminal 3 naar 4, 5u wachten en nog een vluchtje van enkele uren arriveerde ik in Cagayan de Oro. Vlug even de beste optie gezocht en dan met een mini busje richting stad. Van het goed georganiseerd openbaar vervoer kwam ik terug in de algemene verkeerschaos terecht, weer even aanpassen dus. Eens aangekomen in mijn hotel bleek dat ik niet echt het beste hotel gekozen had. Het lag vrij ver uit de stad en het vervoer was ook niet echt wauw. Maar voor de eerste dag was het geen probleem daar ik nog een beetje slaap in te halen had.



Dag 2 kondigde zich zeer hoopvol aan. Een heerlijk zonnetje, niet te warm en ik ging op verkenning in de stad. In de stad zelf is niet echt zeer veel te beleven, het goud museum, een klein museum in de watertoren, wat pleintjes en parkjes. De hotspots buiten de stad bereiken is een hele opgave als jezelf geen vervoer hebt. Of het is duur als je een taxi neemt, of het is een heel gepuzzel om er te geraken. Daar had ik ni echt veel zin in dus ik besloot maar 1 dagje op pad te gaan. Met Haze, iemand van daar, besloten we naar Dahilayan adventure park te gaan. Met een minibusje geraakten we daar zonder problemen. Eens binnen in het park bleek dat je na de inkom voor alles moest bijbetalen. Dat was niet echt het plan en na hier wat vertoefd te hebben besloten we rap even te voet naar het stadje te gaan en vanaf daar terug naar Cdo te keren.



Enig probleempje was dat het stadje een beetje verder lag dan we dachten, na 3u wandelen, jaja je leest het goed. Waren we er nog steeds aan het wandelen. Dan maar een Habal habal tegengehouden zodat we het laatste stukje, nog een 2km, hiermee konden meerijden. Aan de ananas, Cdo blijkt de ananasregio te zijn, hebben we vlug nog enkele foto’s getrokken alvorens met een jeepney naar Cugman te rijden. Normaal is een jeepney ritje een gezapig ritje, maar deze chauffeur dacht dat hij in een F1 wagen zat. Het was niet te doen. Halverwege besloten we dan maar om een andere jeepney te nemen. Deze was wel wat voorzichtiger. In Cugman gingen we nog vlug met 3 op een motor, naar een parkje boven op een berg. Vanaf hier had je een mooi uitzicht over de baai. Het terug naar beneden komen moesten we te voet doen want de motor kwam niet opdagen om ons op te pikken. Maar ach vandaag waren we dat al gewoon he. Na nog een jeepney bereikten we dan eindelijk Cdo.
Enkele bevindingen.

Als je hier verblijft en buiten de stad iets wil bezoeken kan je best over eigen vervoer beschikken. Best een hotel in de stad nemen. Dan kan je ’s avonds nog wat gaan drinken. Het is zeker niet zo gevaarlijk als ze doen uitschijnen. Voor het eventuele gevaar zou ik zeker niet wegblijven.


