Santo Tomas van 2 tot 6 augustus

Informatie over Santo Tomas

Santo Tomas is een gemeente in de Filipijnse provincie Pampanga op het eiland Luzon. Het telt ongeveer 40.000 inwoners. Hier wordt vooral aan landbouw en vissen gedaan. De plaats zelf heeft niet echt toeristische trekpleisters. In de buurt heb je wel mount Arayat, een vulkaan die je kan beklimmen en Porac een stadje dat in 1991 tijdens de vulkaanuitbarsting van de Pinatubo deels bedolven raakte onder de lava

Eigen ervaring

Na een vluchtje Cagayan de Oro naar Clark kwam ik 2u later dan gepland aan. Hier werd ik opgewacht door mijn ex collega Sally. Bij haar en haar familie zou ik enkele dagen doorbrengen alvorens terug verder naar het noorden te reizen om te proberen de rijstterassen van Banaue te bereiken. Met de nadruk op proberen want ik weet niet of ik er door het slechte weer kan geraken. Na een dagje wat kennismaken en nog rustig naar een shoppingmall kreeg ik ‘s avonds nog een heerlijk maal voorgeschoteld. De volgende dag was, een voor mij toch, vrij speciale dag. Aangezien ik blijf logeren had ik gezegd dat ik de gebruiken van de familie zou volgen. En zo gebeurde het dat ik op zaterdag vanaf de namiddag in een Filipijnse kerkdienst terecht kwam. Ik moet zeggen dit is echt een ervaring. Deze dienst wordt over de hele wereld uitgezonden. Overal waar een plaatselijk kerkgemeenschap is, wordt tegelijkertijd de viering gedaan en gefilmd. Zo zie je regelmatig de mensen van de andere kant van de wereld bezig. De dienst begint overal op hetzelfde uur. Dus op sommige plaatsen is het midden in de nacht als de dienst begint. Wel wat raar vind ik. Maar de plaats waar ik was bleek de grootste dienst te hebben, en of deze groot was. 10.000 mensen waren aanwezig om de dienst bij te wonen. En ik als bezoeker had de eer om vooraan te mogen(moeten) zitten. Wat ik toen nog niet wist was dat heel de viering tot bijna middernacht duurde. Wel een beetje lang. Maar ondertussen is er een paar keer pauze zodat je wat kan eten. Voor velen lijkt het wel een familiepicnic. Over het algemeen was het wel is interessant om mee te maken maar ik denk dat het bij deze ene keer gaat blijven. Maar deze gemeenschap is met een spectaculaire groei bezig. En naar ik vernomen heb zijn de ambities enorm. Kortelings wordt er begonnen met de bouw van een nieuwe kerk met plaats voor maar liefst 75.000 mensen. Eens deze kerk af is wil ik er wel is een bezoekje aan brengen. Dit moet een enorm gebouw zijn.

Na een goede nachtrust stond een zwemdagje op het programma. Hier in de Filippijnen blijkt dit een heel familie gebeuren te zijn. Al van 7u ’s morgens stroomden de familieleden toe. Ik denk dat we met een 22tal personen in totaal waren. Met een minibusje en een paar tricycles geraakten we er. Een gezellig dagje aan de zwembaden, de schuifaffen, heerlijke bbq, meer moet dat niet zijn. De volgende dag was het voor Sally en haar familie de laatste dag in de Filipijnen, en stond er nogmaals een zwemdagje op het programma. Nu was het een zwembad vlakbij, bij de buren eigenlijk. Dit was op een prachtig domein. Er stonden verschillende huisjes op en elk huis had zijn eigen zwembad. Prachtig gemaakt. Vandaag was het blijkbaar ook 3j geleden dat Sally en Pietro voor de kerk getrouwd waren. Dit moest natuurlijk gevierd worden. Wederom met een hele hoop lekker eten, zalig zwemmen, … Een geslaagde dag. Vandaag was de dag om afscheid te nemen. Sally, haar man en kinderen keerden terug naar België en ik ging richting Baguio om van daaruit later naar Banaue en Sagada te trekken. Maar natuurlijk niet voordat ik iedereen uitgebreid bedankt had voor het zeer aangename verblijf en de zeer goede zorgen. Normaal zou ik in de vroege namiddag naar de busterminal gebracht worden maar er was een kleine wijziging in de plannen. Op het zwemfeestje had ik nog afgesproken om eerst nog mee te gaan eten voordat ik de bus nam. Het etentje liep lichtelijk iets uit. Eens aan de busterminal bleek dat de volgende bus om 1u ’ s nachts kwam. Dus eerst nog enkele uurtjes wachten. He etentje was gezellig dus dat wachten pakte ik er dan maar met de glimlach bij.

Enkele bevindingen

In Santo Tomas vat niet echt veel te zien. Enkel het zwembad denk ik. Maar doordat ik bij vrienden thuis mocht verblijven was dit een onvergetelijke ervaring . Ik heb er geweldig goed gegeten, toffe mensen. Het was zalig. Ken je er echter niemand dan is dit meer dan waarschijnlijk zeker niet het hoogtepunt van je reis, dan zou ik deze plaats overslagen.