Informatie over Yogyakarta
Yogyakarta is een stad in Indonesië, midden op het eiland Java. Het is de hoofdstad van de provincie Yogyakarta. De stad is gelegen aan de voet van de Gunung Merapi en heeft ongeveer 512000 inwoners. Het is een populaire toeristische bestemming in Java dank zij de tempels van Borobudur en Prambanan. De stad is het center voor kunst en opleiding. De ligging van Yogya is in één van de meest seismologische actieve gebieden in Java. Hierdoor is de stad regelmatig getroffen door aardbevingen en vulkaanuitbarstingen. De ergste in de recente geschiedenis was de aardbeving van 27 mei 2007. 6000 mensen overleden en meer dan 300000 huizen verwoest waren de harde cijfers. Enkele jaren later volgde een vulkaanuitbarsting van de Mount Merapi. De vulkaan spuwde lava over verschillende dorpen en hierbij stierven 353 mensen. De lokale bevolking werd geëvacueerd en onder gebracht in veiligere gebieden. Het verwoeste gebied is nu een toeristische trekpleister.
Eigen ervaring
Na een lange nacht op de luchthaven arriveerde ik ’s morgens vroeg in Yogyakarta. Eerst een nieuwe Simkaart gekocht en dan met de bus richting centrum. Natuurlijk kon ik nog niet inchecken, maar na me wat verfrist te hebben kon ik er weer tegenaan. Na wat geïnformeerd te hebben bleek dat er in de buurt meer te beleven was dan gedacht. Om toch iets daarvan gezien te hebben was het eerste wat ik deed 2 nachten extra bijboeken. Met enkele dagen meer kon ik het wat rustig aandoen. De eerste en enige plaats die ik vandaag ging bezoeken was Fort Vredebug. Het fort werd door de Nederlanders gebouwd om de Nederlandse gouverneur te beschermen. Het complex is nog steeds omgeven door een loopgraaf. In het fort bevindt zich een museum en in enkele gebouwen bevinden zich diorama’s over de onafhankelijkheidsstrijd in Indonesië. Het was wel is interessant om te zien alleen spijtig dat veel teksten enkel in het Indonesisch waren. Bij het terug naar mijn hostel wandelen werd ik verschillende keren aangeklampt door batik verkopers maar deze heb ik allemaal vriendelijk maar kordaat afgewimpeld. Eten was er in overvloed te vinden dankzij allerhande eetstalletjes langs de straat. ’s Avonds in het hostel werd het nog wat gezellig met een groepje Filipijnen.
Op dag twee stond een bezoekje aan Prambanan op het programma. Hiervoor moest ik bus 1A nemen. De busbegeleider zei op tijd waar ik moest afstappen dus dat was geen probleem. Hierna moest ik nog een eindje gaan alvorens bij de tempels te komen. Op het terrein staan verschillende groepen tempels. De belangrijkste is Candi Prambanan. De tempels verenigen de belangrijkste hindoeïstische godheden. Op één lijn liggen Candi Shiva, Candi Vishnu en Candi Brahma tegenover deze tempels staan 3 kleinere. Deze zijn opgedragen aan de rijdieren van de goden. Candi Nandi, Candi Naruda en Candi Angsa. De belangrijkste tempels worden momenteel gerestaureerd. Verder op het terrein staan nog 3 groepen tempels. Deze zijn kleiner, wegens geldgebrek zijn een deel ervan nog nauwelijks hersteld. Maar doordat deze kleiner zijn en nog nauwelijks hersteld, is er minder volk en kan je de tempels rustig bekijken. Het hele complex is zeker een bezoekje waard. Echt de moeite. Eens terug in Yogya bracht ik nog een bezoekje aan het paleis van de Sultan. Op een grote binnenplaats werden enkele traditionele dansen opgevoerd, verder zijn er enkele kleine musea, uitleg merendeels in Indonesisch, je vindt er een uitleg over batik, de geschiedenis en de technieken die gebruikt worden. Verder nog een zilversmeedkunst museum en een museum gewijdt aan Sultan IX. Ik vond het wel is interessant om te zien maar ik zou toch eerder voor de tempels dan voor het paleis gaan. ’s Avonds had ik nog een interessante ontmoeting met een beroemde Javaanse, allé telg van een blijkbaar beroemde famile. De vader was een bekende artiest en de zoon is een bekende Javaanse MMA vechter. En het leuke van al was dat ze nog wat Nederlands kon.
De volgende morgend was het een beetje minder gezellig. Ik ging naar de zonsopgang in Borobudur. Om 3.45u werd ik opgehaald, na nog 5 andere opgepikt te hebben reden we een klein uurtje tot aan de tempel. Dan volgde een klein tochtje te voet tot aan de tempel en kon het wachten beginnen. We hadden geluk. Het was niet te bewolkt. Hierdoor konden we genieten van de kleurverschillen tijdens de zonsopgang. Jammer genoeg mochten we op het einde niet meer overal komen en werden vroeger dan gepland naar de uitgang geleid. Blijkbaar kwam de president op bezoek. Om dat te compenseren heb ik dan maar een extra groot ontbijt genomen( zat in de prijs haha). Voor het overige was het rusten wat de klok sloeg.
Mijn eerste extra dag was een iets of wat rare dag. Om de één of andere reden kon ik het tripje dat ik wou doen niet doen. Wat zou ik dan doen? Een treinritje naar ik weet niet waar was de oplossing. Na wat rondkijken vond ik de ideale plek om te bezoeken, nl Solo, dit vond ik wel geinig omdat ik zelf ook Solo reis. Zo gezegd zo gedaan, op de trein begon er al direct iemand een gesprek met mij. Ze bleek een kunstverkoopster te zijn en ging naar een schilderij verkoop. Eens in Solo vroeg ze of ik mee naar het museum ging. Ik wist toch ni wat er te zien was, daar dus ging ik maar mee. Terwijl ze een schilderij aan het verkopen was bleef ik een praatje maken met de schilder. Ook hij bleek een bekende figuur te zijn, of dat beweerde hij toch, hij had namelijk een portret van de president geschilderd. Eens het schilderij verkocht ging het nog even naar het huis waar zij woonde. Het huis staat op een geweldige locatie vlak bij rijstvelden, met zicht op een berg, prachtig gewoon. Na nog wat gebabbeld te hebben met de rest van haar familie ging het terug richting Yogya.
Mijn laatste dag hier stond het waterkasteel op het programma. Wat ik daar van moest verwachten weet ik niet maar de foto’s die ik gezien had zagen er veelbelovend uit. Na een wandelingetje van een half uurtje was ik er. Het was wel mooi maar ik had meer verwacht. Het bleek echter dat het domein van het kasteel volgebouwd was en je door de steegjes op zoek moest naar verborgen pareltjes. Dit maakte het dan weer wel interessant. Het was leuk ronddwalen hier. Met als klap op de vuurpijl kwam ik nog terecht in een koffiehuisje waar ze Lawak koffie serveerden. Heel duur maar zeker het proeven waard. Een echte aanrader.
Enkele bemerkingen
Yogyakarta is zeker een bezoekje waard en voorzie er zeker de nodige tijd voor. Laat je enkel niet vangen door de batik verkopers en kijk eerst rond waar je eventueel zelf iets wil kopen . Moest je weinig tijd hebben zou ik na de tempels, het waterkasteel bezoeken. Persoonlijk vond ik dit met het ronddwalen door de steegjes een topper.
waarisrikkienu 