Mount Bromo en Ijen van 2 tot 4 september

Informatie over Mount Bromo en Ijen vulkaan

Mount Bromo is een actieve vulkaan in het Tenger massief in oost Java. Met zijn 2329m is het niet de hoogste maar wel de bekendste en is één van de meest bezochte attracties in Oost Java. De naam Bromo is afgeleid van de Javanese uitspraak van Brahma, de Hindoe kreator god. Ijen is een complex van stratovulkanen in Oost Java Indonesië. Deze vulkaan is 2250m hoog en actief. De Ijen heeft een blauw meer en is één van de zuurste meren op aarde. Langs de rand van het meer wordt er constant zwavel gewonnen. De dampen stijgen constant op. ’s Nachts is het mogelijk om het blauwe vuur te zien.

Eigen ervaring

Hoog op mijn lijstje van te bezoeken plaatsen stonden Mount Bromo en Ijen. Na wat opzoekingswerk bleek dat op je eentje Mount Bromo bezoeken vrij moeilijk en een tijdrovende bezigheid zou zijn, dus ging ik op zoek naar reisbureautjes die deze trip en nog beter beide vulkanen gecombineerd aanboden. Na wat zoeken vond ik er een paar. Bij de eerste had ik niet echt een goed gevoel en zag ik me al stranden voor ik goed en wel vertrokken was. De tweede zag er al veel professioneler uit. Of dit zo was weet ik niet natuurlijk. Ik had 2 opties of ik nam de trein en het laatste stuk zou ik dan met de minibus meerijden, of de hele rit met een minibus. Hoelang de treinrit zou duren weet ik niet maar het zou recht op recht zijn. De rit met de minibus daarentegen was 11u en avontuur gegarandeerd. Het is zoals het spreekwoord zegt met de trein zou je er al zijn (als ze niet staken natuurlijk), maar reizen is ook een beetje avontuur en niks beter om een avontuur te starten dan in een minibus. Mijn besluit was dus vlug genomen, ik nam een optie op het avontuur.

Om 8.30u werd ik in mijn hostel opgepikt. Daarna pikten we nog een koppel op en konden we vertrekken. Blijkbaar reden we maar met 3 vanuit Yogyakarta naar Bromo. Des te beter voor ons. Nu we voltallig waren kon ons avontuur beginnen, en of het een avontuur werd. Een chauffeur die openingen ziet om voorbij te steken die er niet zijn. Wegen in bedenkelijke staat. Langs links en rechts voorbij steken. Wat spook rijden. Plezier gegarandeerd. Als hij kon zou hij nog op of onder de voorligger gereden zijn om toch maar 5 seconden te winnen. Voordeel was wel dat we ons niet verveelden hehe. Eens in Probolinggo moesten we overstappen in een andere minibus. Hier stond de rest van de groep ons op te wachten, 3 Duitsers en een Spaans/Pools koppel. Na nog wat formaliteiten in het bureautje van de organisatie konden we verder. Ik als soloreiziger kreeg de bedenkelijke eer om op de VIP plaats te zitten, nl. naast de chauffeur. Of ik was het al gewoon of de chauffeur had een rustige dag( het was een andere chauffeur) zonder veel problemen werd ieder in zijn hotel afgezet. Het hotel waar ik werd afgezet stelde niet veel voor maar om 3.30u. werden we opgepikt om naar de zonsopgang van Mount Bromo te gaan en het was intussen al 9.30u. Veel tijd om er van wakker te liggen had ik dus niet.

Om 3.30u haalde een jeep ons op en reden we naar het viewpoint om Mount Bromo te zien. Hoewel er honderden jeeps staan. Het is niet voor niets één van de meest toeristische trekpleisters in Java, heb je geen gekneld gevoel. Je kan de zonsopgang goed zien en genieten van het geweldige uitzicht. Eens de zon onze verkleumde gelederen al wat verwarmd had ging het met de jeep naar de voet van Mount Bromo.

Na eerst enkele pitoreske foto’s kon de klim naar de krater beginnen. Het was een makkelijk klimmetje en het zicht op de krater was machtig. De vulkaan is nog actief dus op gezette tijden stoote deze een stoomwolk uit. Indrukwekkend gewoon. Rond 8.30u werden we aan het hotel afgezet, net tijd genoeg voor een douche en ontbijt want om 9.30u ging het verder naar het volgende hotel.

Ik had nog steeds het privilege van de VIPplaats, geweldig uitzicht, alles vanop de eerste rij. De ideale plaats voor avontuurlijke reizigers, maar hartlijders zou ik deze plaats afraden, want spanning is gegarandeerd. Na dus een zeer boeiende rit arriveerden we rond 17.30 in ons hotel. Het hotel was in een mooie omgeving gelegen vlak naast een koffiefabriek. Java koffie wordt hier gebrand, en ja ook deze koffie smaakt heerlijk. Het is wel geen Luwak koffie maar je kan niet alles hebben hé. Misschien kan ik met mijn koffie scills (hehe) hier komen werken na mijn tripje. Na nog wat koffie drinken en wat gegeten te hebben doken we ons bed in voor even.

Om 1u stond het busje weer klaar om naar Mount Ijen te rijden. Hiervoor waren mijn verwachtingen hooggespannen. The blue fire, het blauwe vuur dat je ’s nachts kan waarnemen op het meer. In mijn verbeelding zag ik het hele kratermeer oplichten in een zee van blauw vuur. Maar was me dat een tegenvaller, na een steile klim kwamen we boven op de krater en zagen niets. Na wat turen en met wat geluk zagen we enkele blauwe vlammetjes. Maar de steile klim op zich was wel leuk. Vlammen zagen we niet echt maar ons gasmasker hadden we wel nodig. De zwaveldampen namen alle zuurstof weg, en de ogen begonnen te tranen. In de krater waren mijnwerkers zwavel aan het delven. Hoewel het niet gepromoot wordt, eerder ten stelligste afgeraden, gingen we toch even in de krater een kijkje nemen. Met een pillicht, het was nog steeds donker, kreffelden we over de rotsen naar beneden richting het meer. Zelfs met een gasmasker was het ondragelijk maar wat de mijnwerkers verzetten was ongelooflijk, enkel met een sjaal voor hun mond delfden ze het zwavel. Na 5 minuten konden we het niet meer houden en klauterden we terug uit de krater. Eens wat terug op adem volgde nog een klimmetje naar de top. Hier wachtten we op de zonsopgang. Ook deze was prachtig, maar ook hier verkleumden we bijna. Almaar goed maakte een gids een vuurtje voor ons. Het was wel geen blauw vuur, maar het gaf toch warmte af. Na nog een steile afdaling en een noodle ontbijt werd de groep gesplit. Een deel ging naar Bali en een ander deel naar Surabaya, waaronder ik.

Enkele bevindingen

Als je in Java bent is mount Bromo en Ijen zeker een must. Mount Bromo is prachtig. De zonsopgang is niet te missen, en de beklimming is het woord beklimming niet waard. De Ijen vulkaan is ook niet te missen. Heb echter geen te hoge verwachtingen van het vuur. Dan kan het alleen maar meevallen. De klim is echter heel zwaar. Je kan een “taxi” huren maar dan nog. Het laatste stuk moet je wandelen. Vergeet vooral je gasmasker niet.