Informatie over Purwokerto
Purwokerto is een stad in Indonesië en de hoofdstad van het regentschap Banyumas in de provincie Midden-Java. Er wonen ongeveer 300.000 mensen in Purwokerto. Bezienswaardigheden zijn enkele musea, het station, Alun Alun,.. in de omgeving zijn er nog enkele watervallen. Het is niet echt een toeristische trekpleister. Hou je echter van karaoke dan voel je je ook hier als een vis in het water. Karaokebars in overvloed.
Eigen beleving
Zoals een dag vroeger was afgesproken bracht Diwi me naar de bushalte. Hier nam ik een minibusje richting Purwokerto. Iets na 9 vertrokken we. We waren met 4 in het busje en we hadden voldoende beenruimte. Het ideale recept voor een relaxte rit. Dat was het ook tot dat na een half uurtje het minibusje een halte aandeed. Het aantal in het busje werd verdubbeld. Er stapte een moeder met 2 jengelende bengels en de grootmoeder in. Gedaan met de rust, maar ik had nog steeds genoeg beenruimte en de uitzichten waren nog steeds zeer mooi. Hoe het komt dat ik het altijd zo tref weet ik niet maar afwisselend moeder en grootmoeder moesten overgeven. Het leek wel een wedstrijd en ja geluid moest er bij. Zelfs de prachtige rijstvelden konden de aandacht nimmer afleiden. Of hoe een relaxt ritje in no time omslaat in een halve nachtmerrie. Gelukkig was het maar een ritje van 3u. Iedereen overleefde de rit en we werden veilig in Purwokerto gedropt.
Van het station wandelde ik op mijn dooie gemak naar het hotel waar ik verbleef. Na de gezellige homestay was dit toch maar een tegenvaller. Dit zou een fatsoenlijk hotel moeten zijn maar de eerste indrukken beloofden niet echt veel goeds. Achteraf bleek dat ik ook nog een foutje had begaan met de boeking. Buiten de shitty kamer is uiteindelijk alles toch in orde gekomen. Dit stadje staat bekend om de baturaden (watervallen?). Mijn doel was Pancuran 7. Dit is een warmwaterbron bestaande uit 7 natuurlijke bronnen. Het water heeft een temperatuur tussen de 70 en 90°C. Het water valt een 3m naar beneden en bevat zwavel en andere mineralen. Er wordt geloofd dat het water helende krachten heeft. Door de zwavel zijn de rotsen verkleurd wat voor een mooi uitzicht zorgt. Tevens kan je aan de waterval massages met helende klei krijgen en daarna natuurlijk afspoelen in het warme water.
De tocht er naartoe was een avontuur op zich. Ik had wederom een Grab geregeld. De Grabjas van Grab dacht op het einde dat hij op de motorcross zat. Het laatste stuk is heel slecht. Had hij het slecht ingeschat of was hij aan het racen. Ik vloog bijna van de brommer. Maar alles liep goed af. Na nog enkele trappen kwam ik aan de bron. De rotsen zijn idd mooi verkleurd maar een indrukwekkende waterval is het niet echt. De massage kan deugd doen maar helaas was ik er niet op voorzien. Na hier wat te hebben rondgestruind ging het terug richting Purwokerto. Zoals te verwachten had ik geen bereik aan de waterval en was het dus weer wandelen geblazen. Na een paar km wandelen had ik geluk. Iemand met een brommer stopte en wilde me naar de stad brengen. Onderweg stopten we nog voor een helm en dan hop door tot de stad. Aan Alun Alun werd ik gedropt. Na een kleine vergoeding kon ik terug verder. Aan Alun Alun was niks te beleven doch ik had gezien dat een beetje verder ergens een kasteel was. Vol goede moed ging ik op weg. Al men goede moed ten spijt, waar ik ook ging, een kasteel, laat staan ruïne, was niet te vinden. Na het verkennen van enkele steegjes ging het onverrichter zaken maar terug naar het hotel.
Enkele bevindingen
Purwokerto is niet de grote toeristische trekpleister. Zonder eigen vervoer is dit een handige stopplaats. Te veel tijd zou ik hier echter niet verdoen
waarisrikkienu 