Informatie over Cirebon
Cirebon, wat garnalenrivier betekent, is een havenstad aan de noordkust van West-Java in Indonesië. De stad heeft een inwoners aantal van ruim 300.000 inwoners. De stad is ook nog gekend van haar tabaksfabriek.
Eigen beleving
Vanuit Purwokerto nam ik de trein naar Cirebon. Dit was goed voor een tochtje van een kleine 2u. Langs beide zijden van het spoor bevonden zich vele rijstvelden wat voor een aangenaam uitzicht zorgde. In Cirebon zou ik bij Dhiana en haar familie kunnen logeren. Ze zouden me opwachten aan het station. Toen ik er aankwam waren ze er echter nog niet. Na een kwartiertje wachten daagden ze alsnog op. Na een stukje met de becak(fietstaxi), stapten we over in een minibusje. Na een klein kwartiertje waren we ongeveer waar we moesten zijn. Eerst nog een drukke weg zien over te geraken en dan nog een 100tal meter stappen.
Na een keuring door buren en vrienden, jaja ik ben nog steeds een rariteit, was het plan enkele dingen te gaan bezoeken nl. Tama Wisata Goa Sunyaragi en Keraton Kasepuhan. Voor beiden kwamen we helaas te laat. Maar het tochtje op de brommer was toch in orde. De volgende morgend probeerden we het opnieuw. Eerst naar Tama Wisata Goa Sunyaragi, dit is een kunstmatige grottuin. Vroeger werd dit gebruikt door de sultan en zijn familie om te rusten, zich terug te trekken, gasten te ontvangen. Echt heel groot is het niet maar wel eens plezant om enkele nauwe gangetjes te verkennen. Hierna volgde een bezoekje aan Keraton Kasepuhan, dit is het paleis van de Sultan. Eéns de inkom betaald, bood er zich al een gids aan. Hij probeerde de hele uitleg in het engels te doen maar ik denk dat ik het Indonesisch beter begrepen zou hebben. Des al niet te min was het best een interessant bezoekje.
Mijn laatste dag in Cirebon ging het naar de Blue Balong. Een spirituele berg waar de eerste sultan nog gewoond had. Omdat ik niet van Indonesië ben en ook nog is geen moslim, moest er eerst toestemming gevraagd worden of ik daar al dan niet een bezoekje mocht brengen. Na me gekeurd te hebben mocht ik de berg bezoeken. Niet dat er echt veel te beleven is. Beneden zit het vol met apen, is een vijver waar ze rituele baden nemen, natuurlijk enkele eetkraampjes en dat zal het ver zijn. Via een klein smal paadje ging het naar boven. Na een klein kwartiertje bevonden we ons op de plaats waar we moesten zijn. Voor moslims is dit misschien een quasi heilige gebedsplaats. Er was een gebedsruimte, maar indrukwekkend vond ik het allemaal niet. Het korte wandelingetje en beneden de kraampjes maakten het nog wel plezant. Zeker als ze nog maar eens afkwamen om foto’s. Dat de gebruiken en gewoonten nog helemaal anders zijn als bij ons bleek ’s avonds. Nadat eerst een dorpsoudste(?) was langsgeweest waar ik verbleef, kwam er een half uur later een hele delegatie langs. Hier werd duidelijk gemaakt dat ik best een hotel kon opzoeken omdat het niet kon dat een ongetrouwde man bij een vrouw met 3 kinderen verbleef. De kinderen vonden het wel erg dat ik weg moest. Ik heb dan maar mijn spullen bijeen gepakt en me naar een hotel laten doen. Een afsluiter in Cirebon een beetje in mineur. Hopelijk krijgt de familie waar ik verbleef niet te veel problemen.
Enkele bevindingen
Cirebon is niet echt de meest voor de hand liggende stop. Veel is er niet echt te beleven maar de tama Wisata Goa en het Keraton Kasepuhan zijn een relaxte plaats om te bezoeken. Waar het de naam garnalen stad vandaan heeft gehaald weet ik niet want van garnalen heb ik niet veel gezien of geproefd. Ik zou als je richting Cirebon trekt toch een hostel of hotel boeken want voor CS is de meerderheid precies nog niet echt klaar.
waarisrikkienu 