Informatie over Phnom Penh
Phnom Penh is de hoofdstad van Cambodja. De stad ligt in het zuidoosten van het land bij de samenvloeiing van de Mekong rivier en de Tonlé Saprivier. De rivier de Bassac splitst zich hier van de Mekong af. Er wonen meer dan 2 miljoen mensen. De stad werd opgericht in 1372. Na de val van Angkor werd het de hoofdstad in 1434. Het duurde tot 1866 voordat de regering zich hier permanent kwam vestigen. In 1866 werd gestart met de bouw van het Koninklijk Paleis, later gevolgd door de zilveren pagode.
Tegen de jaren 20 van de 20ste eeuw stond de stad gekend als de Parel van Azië. In 1975 was de bevolking opgelopen tot meer dan 2000000 inwoners. Op 17 april van dat jaar viel de stad en werd bezet door de Rode Khmer. Later werd de stad hardhandig ontruimt. De Tuol Svay Prey hogeschool werd veranderd in de gevangenis Tuol Sleng (S21) dit is nu het Tuol Sleng museum en is net als Choeung Ek, dat 15km buiten het centrum ligt een herinnering aan diegenen die vermoord zijn door de Rode Khmer. In 1979 werd de Rode Kmer verdreven en begon langzaam de wederopbouw. Bezienswaardigheden in de stad zijn het paleis, de zilveren pagode, enkele tempels, musea en net buiten de stad de killingfields.
Eigen ervaring
Na een rustig busritje bleek al snel dat mijn slaapplaats niet zo bekend was. De tuktuk rijder kon het niet vinden zodat ik zelf maar op onderzoek uitging. Na een poosje had ik het gevonden. De plaats op zich was ok maar veel te beleven was er niet. Er was bijna geen volk en degene die er waren, tja… Ik had voor enkele dagen geboekt dus zat er niks anders op dan er het beste van te maken he. Het was niet mijn ding. Mijn lievelingsstad zal het niet worden denk ik.
De dagen dat ik er ronddwaalde kwam ik langs enkele grote pleinen, wat parkjes, langs de rivier oever maar echt gezellig was dat niet. Het paleis en de pagode waren dan weer wel een bezoekje waard, dit voor de luchtige bezoekjes. Waar de meesten echter voor naar hier komen zijn de beruchte voormalige gevangenis S21 en de killingfields. Zoals de naam het al doet vermoeden is een bezoekje hieraan geen luchtige zondagswandeling. De aangrijpende foto’s van hoe de mensen hier binnen kwamen en hoe ze weer buiten kwamen, de Khmer documenteerde alles, de foltertuigen, de cellen…het greep echt naar de keel.
Na gevangenis S21 ging het naar de killingfields. De verhalen en gebeurtenissen waren zo mogelijk nog aangrijpender. Niemand die hier binnenkwam verliet het terrein. Allen werden vermoord en in massagraven gedumpt. Hartverscheurend, aangrijpend, onbegrijpelijk, zo onmenselijk, zelfs bij 35°C liepen de rillingen nog over mijn rug. Om de verdere omgeving te verkennen boekte ik een fietstoer. Ik wilde een tochtje van een 60tal km doen maar hiervoor moest je met tenminste 2 deelnemers zijn. Ik was maar alleen dus dit ging niet door. Dan maar een klein tochtje op 2 eilanden. Het tochtje op zich was maar een 20tal km. Het zou op zich best een leuk tochtje geweest zijn ware het niet dat de helft blijkbaar nog nooit een fiets van dichtbij gezien had. Zelfs stapvoets konden ze niet volgen. Eens overgezet met de veerboot waande je je ineens in een andere wereld. Weg drukte, als iedereen zou kunnen fietsen, zou het hier aangenaam fietsen zijn.
Op het eerste eiland brachten we een bezoekje aan een zijde weverij. De zijde werd gewonnen van de coconnen van de zijderups. Best interessant állemaal. Daarna bezochten we nog een eilandje. Veel speciaal valt er niet over te zeggen. De leuze same same but different verklaard alles. De tempel is hetzelfde als de andere maar anders. Eens terug in het stadscentrum volgde nog een lunch alvorens de tocht af te sluiten.
Enkele bevindingen
Phnom Penh is helemaal niet voetganger vriendelijk. Auto’s worden op voetpad geparkeerd zodat je gedwongen wordt om op de straat te gaan. Het is er zeer druk en in de stad op zich is niet veel te beleven. Ik zou er niet te lang blijven.
waarisrikkienu 