Alaminos van 9 tot 11 maart

Informatie over Alaminos

Alaminos is een stad in de Filipijnse provincie Pangasinan op het eiland Luzon. Voor 1747 maakte Alaminos nog deel uit van Bolinao. Na jaren van vooruitgang en verbetering  werd het een onafhankelijke stad. De stad kreeg zijn naam in 1872. De naam Alaminos kreeg het ter ere van luitenant-gouverneur-generaal Alaminos, de toenmalige gouverneur-generaal van de Filipijnen. Het bevolkingsaantal bedraagt ongeveer 100000 inwoners. De toeristische trekpleisters zijn hier de 100 eilanden (eigenlijk zijn het er 124). Vanaf hier kan je deze makkelijk bezoeken.  Het 100 eilanden park is het eerste nationaal park en beschermde regio in Alaminos.

Eigen ervaring

Het stadje Alaminos is een middelgroot stadje, echt gezellig is het niet. Hoewel de 100 eilanden de toeristische trekpleister is hebben nog niet veel grote voedselketens de weg naar hier gevonden. De meeste hotels en gasthuizen bevinden zich echter in de buurt van de 100 eilanden dit is een 5tal km van de stad. Ook hier is alles lokaal gebleven. Met andere woorden de plaats is nog puur en niet aangetast. Om de eilanden te bezoeken moet je je eerst registreren en naar gelang het aantal personen boek je een boot. Daarna moet je gaan afrekenen. Dit kan volgens mij wel iets simpeler geregeld worden. Je krijgt 1 ticket maar moet op 3 plaatsen een deel betalen. Eerst aanschuiven voor het betalen van de inkom, de volgende rij is voor de boot en dan moet je nog 200 peso betalen voor je afvalzak. Als je deze achteraf terugbrengt krijg je je 200 peso terug. Dat vond ik wel goed gevonden. Een simpele  manier om de 100 eilanden proper te houden. Eens alles betaalt ging het verder naar een pick-up punt waar ik op mijn bootkapitein moest wachten.

Hoewel ik alleen was had ik een grote boot gekregen. Het eerste eiland wat we zouden bezoeken was kathedraal eiland. Boven op de top staat een christus standbeeld. Om daar te geraken zou ik een duizendtal treden moeten doen. Dit zag ik niet echt zitten dus heb ik dat maar overgeslagen. Achteraf gezien was dat wel niet zo slim want van bovenaf was er waarschijnlijk een prachtig zicht over de eilanden. De volgende stop was Marcos eiland, dit is een eiland met een grot, van een klif kan je hier in een prachtige emerald kleurige poel jumpen, zalig gewoon. Eens in het water kon je nog een kleine grot inzwemmen. De eerste grot doet trouwens ook dienst als slaapplaats van vleermuizen. Deze vindt je hier dan ook genoeg.

Na dit eiland ging het naar een snorkelplaats. De koralen en vissen waren prachtig maar voor mij het toppunt was dat ik in het midden van een school vissen terecht kwam. Zien hoe alle vissen gelijktijdig van richting veranderen, onbeschrijflijk gewoon. Na het snorkelen terug in de boot komen was een ander paar mouwen, hier was geen trapje voorzien aan de boot zoals in Palawan. Na vandeeg wat getaffel en hulp van de kapitein geraakte ik dan toch in de boot, zodat de tocht verder gezet kon worden naar het volgend eiland. Dit was een prachtig eiland waar je via een grot van de ene naar de andere kant kon. Het uitzicht was er prachtig. Bij het terug varen naar de kust passeerden we nog langs vleermuis eiland. In de bomen hing het vol met grote vleermuizen. Indrukwekkend om te zien. Als je je van te voren wat inleest over de eilanden kan je vragen of ze je naar een welbepaald eiland brengen. Ik had dat niet gedaan en voor mij was het goed zo, maar je kan zelf een beetje je route bepalen als je wilt. Buiten de eilanden is er in het stadje weinig te beleven daarom ging het de volgende dag naar een andere locatie.

Enkele bemerkingen

De 100 eilanden van Alaminos zijn zeker de moeite  waard. Ik had het geluk er op een weekdag te zijn zodat er weinig volk was. Op verschillende plaatsen was ik helemaal alleen. Dit in tegenstelling tot Palawan waar je in de file moet aanschuiven om ergens te geraken. De eilanden zijn misschien wel niet zo spectaculair als in Palawan maar zeker een bezoekje waard. En op weekdagen kan je eilanden voor jezelf hebben. Ik raad het ten zeerste aan.

Gepubliceerd door waarisrikkienu

Na een rondreis van 1.5 jaar in Zuid-Amerika heb ik even de tijd genomen om de batterijen thuis terug op te laden. Nu ben ik er helemaal klaar voor om enkele landen in Azië met een bezoekje te vereren. Mijn vorige avonturen kon je volgen op waarisrikkie. Mijn nieuwe avonturen kan je volgen op waarisrikkienu

Plaats een reactie