Informatie over Baguio

Voor informatie over Baguio zie vroeger in mijn blog.
Eigen ervaring
Alvorens naar een ander land te gaan bracht ik nog eens een bezoekje aan mijn geliefde Baguio. Het bergstadje waar het niet te warm is, niet overdreven veel te zien is maar het toch aangenaam vertoeven is. Allé dat vind ik toch. Doordat het coronavirus ook hier in opmars is besliste president Duterte om Manila in lockdown te laten gaan vanaf 15 maart. Na 14 maart 23.59u zou de stad hermetisch afgesloten worden en zou je dus niet kunnen vertrekken.
Dat was wel een klein probleempje want voor 15 maart geraakte ik niet in Manila. Hier kon ik nog wel een mauw aan passen maar om het zekere voor het onzekere te nemen besloot ik toch maar om mijn visum te laten verlengen. Zo gezegd zo gedaan. Dit bleek echter niet zo een simpele bevalling. Zonder mondmasker mocht ik het immigratiekantoor niet binnen. Dit was opnieuw een probleempje want overal waren deze uitverkocht. Na lang zoeken vond ik een plaats waar ze er nog verkochten. Het waren wel niet de officiële. Op goed geluk ging het terug naar het immigratie kantoor. Ik had geluk ik was nog op tijd en mocht binnen. Na mijn uitleg over de lockdown van Manila kreeg ik direct een verlenging van 2 maanden. Dit verliep vlotjes maar met het zoeken naar een mondmasker had ik wel mooi een halve dag verloren.
Met men visa verlenging op zak kon de verkenning van de omgeving de volgende dag beginnen. De eerste stop was nog in de stad, nl. Ili-Likha artist Village, dit was een prachtige plaats waar verschillende artiesten hun ding deden. En waar er in verschillende nissen plaatsen waren waar je iets kon eten en drinken. Best gezellig eigenlijk en zeker de moeite waard om te bezoeken. De volgende plek op de agenda was het Tam-Awan village hier zag je hoe de bevolking hier vroeger leefden, woonden… kortom de geschiedenis van de Tam-Awan.
Van al dat ronddwalen krijg je honger natuurlijk en een ideale plaats om je honger te stillen bevond zich in de buurt van de Tam Awan village. Het restaurant genaamd Farmers Daughter, het is er niet groot, druk bezocht maar het eten is er heerlijk. De dag afsluiten gebeurde in stijl met een bezoekje aan de Baguio craft Brewery. Inderdaad hier was ik al geweest maar van tijd tot tijd is testen of het nog goei bier is kan geen kwaad. En wees gerust het was nog lekker hehe. Spijtig genoeg begon je ook in Baguio de gevolgen van het Corona virus te voelen. Elke taxi chauffeur moest een mondmasker dragen, bij binnenkomen van een winkelcentrum werd je temperatuur gemeten, avondklok vanaf 10u ’s avonds tot 4u ’s morgens.
Dit alles zorgde al voor vrij lege straten maar alles voor de gezondheid zeker he. In de zoektocht naar bezienswaardigheden in de buurt is het BenCab museum zeker een aanrader. Zoals overal werd ook hier mijn temperatuur gemeten alvorens ik binnen mocht. Het museum is een combinatie van een vaste expositie aangevuld met enkele tijdelijke exposities. Op het moment dat ik het bezocht was er een kleine ruimte waar een Belgische artiest keramiek exposeerde. Als je alles in het museum gezien hebt kan je vanaf hier ook een eco trail doen. Deze tocht van een 1.5u heb ik niet geprobeerd maar zal ongetwijfeld wel geweldig zijn.
Na het BenCab museum ging het richting Herritage Hill and Nature Park Garden. Dit park wordt gedomineerd door een verlaten kloostergebouw(?) en ook hierin hebben artiesten van de gelegenheid gebruik gemaakt om hun kunstwerken te tonen. Het ronddwalen in dit gebouw is iets wat mysterieus, het uitzicht is mooi en her en der kan je wel een pareltje van de artiesten ontdekken. De tuin is dan weer wel wat minder maar je kan niet alles hebben natuurlijk.
Enkele bemerkingen
In de omgeving van Baguio bevinden zich enkele plaatsen die zeker de moeite waard zijn. Er zijn nog verschillende andere plaatsen om te zien maar door het virus heb ik helaas niet alles kunnen zien. Maar wie weet misschien komt er spoedig een volgend bezoekje als ik in geen ander land meer binnen mag.















































