Davao city is een Filipijnse stad en qua oppervlakte de grootste stad van het land. De stad is gelegen op het zuidelijk eiland Mindanao en is de regionale hoofdstad van Davao Region. De stad is gelegen aan de voet van Mount Apo. De bebouwing is voornamelijk laag, dit voornamelijk door het risico op aardbevingen.
De stad behoord tot de veiligste steden van de Filipijnen. Hier was huidig president Duterte vroeger burgemeester. Davao telt ong. 2 miljoen inwoners. De toeristische trekpleisters in de stad zijn de Philipinne eagle foundation and nature center, Mount Apo, Gap Farming resort, Davao Crocodile Park, peoples park, Eden nature park, Samal Island
Eigen ervaring
Dat ze het corona virus toch wel serieus nemen bleek op de luchthaven. Op de luchthaven wordt van iedere persoon de temperatuur gemeten. Hoe serieus de koortsmeters werken is dan weer een andere zaak. Bij mij verscheen 2 maal 34°C maar volgens degene die mij incheckte was dat normaal. Ik heb maar gezwegen en rustig meegevlogen.
Davao is inderdaad een andere stad als de andere. Ze is zeer veilig. Invloed van Duterte waarschijnlijk. Wegens combinatie van minder goed weer en een stevige verkoudheid heb ik de stad helaas niet ten volle kunnen verkennen. Maar niet getreurd dank zij het mindere weer kwam ik in een koffiehuisje een local tegen die me ’s avonds meetroonde naar de nightmarket waar we heerlijk aten en afsloten met toch wel een zeer speciaal dessert, nl. Chili ijs en koolijs. Pittig maar best lekker.
Men laatste dag Davao bracht ik een bezoekje aan Samal eiland. Eens op het eiland ging het met de habalhabal naar de watervallen. Echt spectaculair zijn deze niet maar doordat deze over een grote oppervlakte verspreid zijn ontstaan er allemaal verschillende kleine poelen, ideaal om in te relaxen. Afsluiten op het eiland gebeurde met een prachtige zonsondergang op het strand.
Enkele bemerkingen
Davao is een toch wel een iets rare stad. Je hebt niet echt het gevoel om in een stad te zijn maar het is gigantisch groot. De stad heeft een veilig gevoel. Wat de openingsuren van parken betreft houden ze er toch maar rare uren op na. ’s Morgens open dan gesloten van 10.30 tot 13u en dan terug open tot ’s avonds. Over het algemeen is Davao een vrij aangename plek om te vertoeven. Speciaal naar Davao komen zou ik wel niet doen.
Cebu eiland is het 126ste grootste eiland ter wereld. Het eiland is lang en smal en strekt zich uit over 196km van noord naar zuid en 32km op zijn breedste punt. Het heeft smalle kustlijnen, kalksteenplateaus en kustvlaktes. In het zuiden bevinden zich enkele bergen. De vlakke stukken bevinden zich in het Noorden. De provincie telt ongeveer 3 miljoen inwoners.
Cebu city is de hoofdstad van het gelijknamige eiland Cebu. De stad wordt ook wel de koningin van het zuiden genoemd en is de oudste stad van het land. Cebu is één van de meest ontwikkelde provincies in de Filippijnen en Cebu city is het belangrijkste centrum van handel, onderwijs en industrie in de Visayas. De toeristische trekpleisters zijn hier het kruis van Magellan, de kathedraal en het Spaanse fort, de taoist tempel, kawasan watervallen.
Oslob is een gemeente in de provincie Cebu. Het telt ongeveer 30000 inwoners. Deze plek is vooral gekend voor het zwemmen met walvishaaien. Verder bevinden zich in de buurt nog enkele watervallen.
Eigen ervaring
Voor mijn eerste 3 dagen in Cebu verbleef ik in Cebu city in een appartementje. Dit was allemaal best in orde. Het enige probleem was dat het op de 35ste verdieping was en er maar 4 liften waren. Gevolg was dat je dikwijls lang kon wachten op een lift. Maar ik had tijd dus zo erg was het niet. De stad op zich spreekt niet echt tot de verbeelding en gezellig kan je ze ook niet echt noemen. Mijn verkenning leidde me tot de cathedraal en het Magellan kruis. De cathedraal is best wel indrukwekkend doch wegens een kerkdienst, de kerk zit hier nog steeds afgeladen vol, ben ik er niet binnen geweest. In de buurt van de cathedraal bevindt zich het Spaanse fort. Interessant als je de geschiedenis een beetje wil kennen. Om rustig een koffietje te drinken begaf ik me naar Ayala, dit is een groot en prachtig winkelcentrum met een park/plein in openlucht omringd door restaurants, koffiebarretjes,… Het complex is 3 verdiepingen hoog dus allicht vind je ergens een rustig plaatsje. Best een aanrader.
Om mijn Cebu city bezoekje af te sluiten had ik met enkele vrienden afgesproken. Maar zoals ik ondertussen al wel kon verwachten kwamen ze een heel stuk te laat. Om 7u hadden we afgesproken en ja om 9.15u kwam de eerste opdagen. Alhoewel mijn vrolijkheid al wat aan het verdwijnen was, was het weer een aangenaam samenzijn. De dag erop was iets minder want ik moest de bus op richting Oslob. De gemeente Oslob heeft een kleine best aangename dorpskern. Alleen spijtig dat de drukke baan het dorpje in 2 snijdt. Maar voor het dorpje kwam ik niet echt. Ik kwam om te zwemmen met de walvishaaien. Of dit in tijden van politieke correctheid nog aangeraden is weet ik niet maar feit is ik heb het gedaan en het was geweldig. Wat direct opviel toen ik er arriveerde, het is super toeristisch, maar goed georganiseerd. Na een briefing van wat mag en niet word je in een bootje gezet en roeien ze naar de walvishaaien. Deze bevinden zich op een 100tal meter van de kust, heel dichtbij dus. De walvishaaien worden hier dagelijks gevoederd vandaar dat ze hier blijven. Of dit goed of slecht is is voer voor een andere discutie. Er zijn er in ieder geval verschillende zodat praktisch bijna bij iedere boot een walvishaai rondzwemt. Best indrukwekkend.
Het zwemmen met de walvishaaien gebeurd vroeg in de ochtend dus had ik nog een hele dag om de buurt te verkennen. Ik had tijd genoeg dus ik besloot te voet naar de Tumalog waterval te gaan. Ik had echter geluk. 2 maal kreeg ik een gratis lift en eerlijk gezegd was ik er best blij voor. De weg ging gestaag omhoog en het was pokke heet. Eerst pikte iemand met een minibusje me op. Deze zette me af aan het straatje waar ik in moest en halfweg pikte een brommer me op voor de laatste km. Dit was meer dan welkom want hier ging het pas echt steil omhoog. De waterval dan. Als er meer water in de rivier zou staan is dit ongetwijfeld één van de indrukwekkendere watervallen. Nu door de droogte viel het een beetje tegen. Dit kan ook wel zijn omdat ik al te veel gewoon ben natuurlijk. Door iets of wat minder weer, af en toe een bui, heb ik de laatste dag in Cebu niet zo veel belangrijks uitgestoken.
Enkele bevindingen
Cebu is waarschijnlijk zoals zoveel steden, je bent voor of tegen. Echt veel valt er niet te beleven. Het verkeer is ook hier dramatisch en op tijd komen staat niet in de woordenboek. Het walvishaaien kijken is daarentegen wel een plezierige bezigheid doch bekijk voor jezelf of je het wil zien of niet. Verder kan je nog naar mooie stranden, watervallen, eilanden.. Cebu is ook zeker een bezoekje waard.
Palawan is een provincie van de Filipijnen en wordt ook wel last frontier van de Filipijnen genoemd. Het grootste eiland van de provincie heet tevens Palawan. De hoofdstad van de provincie is Puerto Princessa.
Puerto Princessa is een stad in de Filipijnse provincie Palawan en is tevens de hoofdstad van de provincie en telt ongeveer 300000 inwoners. De stad Puerto Princessa ligt in het midden op het eiland en wordt begrensd door de gemeenten San Vincente en Roxas. Ten westen van de stad is de Zuid-Chinese zeekust te vinden en in het oosten de Sulu zee.
El Nido is een stad in het noorden van Palawan en telt ongeveer 40000 inwoners. Dit is de perfecte plaats om de Bacuit Archipel te bezoeken.
Eigen ervaring
Na de 4 dagen quasi niksen was het tijd om nog is wat actiever te zijn. En waar kan je dan beter naartoe dan het prachtige Palawan? Alles was perfect geregeld zodat ik lekker relaxed zonder reisdag mijn verjaardag kon vieren. Helaas verliep alles niet zoals gepland. Goedgeluimd kwam ik op 23 januari op de luchthaven aan. Er bleek echter 1 vlucht gecanceld te zijn en ja het was net de vlucht die ik moest hebben. Hoeveel geluk kan je hebben? Er zat niks anders op dan bij de luchtvaartmaatschappij langs te gaan en zien wat ze konden doen. Na een uurtje aanschuiven konden ze me te woord staan.
De beste optie die ze hadden was nog 9u wachten en dan een vlucht naar Cebu. Hier zou ik rond 23u aankomen, vervolgens 7u wachten en dan een vlucht van Cebu naar Puerto Princessa. De andere opties waren mogelijk nog slechter dus nam ik deze maar. De vluchten waren ok maar ik had me mijn verjaardag wel anders voorgesteld dan wachtend alleen op een vliegveld. Eens in Puerto Princessa boekte ik eerst een ticket voor de minibus naar El Nido alvorens de stad wat te verkennen. In Puerto Princessa is op zich niet zo veel te beleven maar met een kleine gezellige zeedijk met barretjes heeft het wel iets. Verder is er nog het oorlogsmonument, een kathedraal,.. maar niet echt iets overweldigend. Het ritje naar El Nido verliep voorspoedig. Een goede weg, weinig verkeer en binnen de tijd welke ze zeiden dat we zouden aankomen waren we er. Eens iets anders dan dat ik ondertussen gewend was.
El Nido is een druk toeristisch plaatsje. Hier worden door verschillende kantoortjes boottoers aangeboden. Het mooie is dat er prijsafspraken zijn en ze allemaal dezelfde toeren aanbieden. De eerste toer die we deden bracht ons naar enkele mooie plekken zoals de secret lagoon, alleen als ik het aantal boten daar zag vraag ik me af of de naam nog wel klopt. Zo secret was ze nimmer. Shimizu Island hier kon je goed snorkelen, 7 commando beach, hier kregen we onze lunch. Zeer lekker allemaal. Daarna volgde nog Payong Payong en de small lagoon. Om hier te geraken moesten we kajakken. Maar eens in de lagoon.. prachtig gewoon. Eens terug in El Nido genoten we onder het genot van een lokaal biertje nog van de zonsondergang. Na deze geweldige eilandjes wou ik er nog wel enkele zien. Nu opteerden we voor toer C. De eilanden die we hier bezochten waren Secret beach, ook dit was niet zo secret meer. De kapitein had meer dan een half uur nodig om zijn bootje te kunnen parkeren, zo druk was het. Maar het was het wachten waard. Oogverblindend was het.
Hierna volgden hidden beach welke ook iedereen schijnt te vinden. Talisay eiland wegens te druk snorkelden we hier enkel. Dit was de beste snorkelplaats waar we geweest waren. Mooie onaangetaste koraalriffen had je hier. En we hadden van niemand last. Het enige minpuntje was dat we hier op de boot de lunch hadden. Enkele arogante oude Chinezen dachten dat alles voor hen was en eigenden zich alles toe. Het beetje eten dat ik kon bemachtigen smaakte wel goed. Dus als je geluk hebt met je medepassagiers zal het wel ok zijn. Hierna volgde helicopter island en daarna omdat niemand Matinloc shrine wou bezoeken gingen we naar een andere lagoon. Nl.Cadlao lagoon, wederom waren we hier helemaal alleen. Met een kajak vaarden we naar het strand en hier beklommen we een klif. Dit was onvergetelijk, vanaf hier had je een blik op de prachtig blauwe lagoon. Magnifiek.
.
Na de paar dagen El Nido ging het terug richting Puerto Princessa. Palawan kan je echter niet verlaten zonder een bezoekje aan de ondergrondse rivier. Dit is 1 van de nieuwe natuurlijke wereldwonderen. Natuurlijk is het hier ook een overrompeling. Zoveel last heb je er echter niet van. Als je een toer boekt, kan je, terwijl de gids alles regelt en aanschuift, ziplinen of een tochtje door de mangrove doen, weliswaar met extra betalen maar je moet niet wachten. Het tripje naar de grot is al geweldig. Eerst vaar je met een motorbootje naar een strand alwaar je in een roeibootje stapt. Met de roeiboot ga je dan de grot in. In de grot zie je de gebruikelijke stalactieten. Met de nodige uitleg van de audiogids en onze bootkapitein werd ook dit een zeer aangename tocht.
Enkele bemerkingen
Als je een tripje naar de Filipijnen doet en je houd van zon, zee en strand mag een bezoekje aan Palawan zeker niet ontbreken. Puerto Princessa als eventuele startplaats om het eiland te ontdekken. El Nido de uitvalsbasis voor geweldig eilandhoppen naar prachtige lagoons, secret beaches en hidden beaches. Richting het zuiden, momenteel nog quasi onontdekt maar met de exploitatie van de streek die op gang komt is het nu de tijd om te bezoeken.
Voor informatie over Makati zie vroeger ergens in mijn blog
Eigen ervaring
Na enkele maanden zeer intens rond te reizen vond ik het tijd om even te gaan rusten in de Filipijnen. Of van dat rusten veel van in huis gaat komen weet ik niet maar dat zien we dan wel. Mijn plan was eigenlijk niet echt om 4 dagen hier te vertoeven. Ik wou naar het Taal meer gaan om te relaxen maar de Taal vulkaan dacht er anders over. Door de uitbarsting van de vulkaan kon ik daar helaas niet heen. Om verdere busreizen te maken had ik niet veel zin dus bleef ik maar in Makati. Veel actiefs is er niet gebeurd. Een bezoekje aan Ayala, een winkelcentrum, een lunch met vrienden, bij iemand thuis gaan eten. Wat rondwandelen aan de rivier.. eigenlijk het vermelden allemaal niet waard. Maar het is dan ook zowat alles wat ik hier deed. Oh ja een belangrijk ding wat ik wel deed was mijn visum verlengen. Hier besteedde ik toch ook een halve dag aan.
Enkele bemerkingen
Makati is nog steeds het administratieve deel van de stad. Waarschijnlijk een va de propere delen maar da nog…. Ook heb je er een dagelijks verkeersinfarct wat het er allemaal niet gezelliger op maakt. Maar een hotel met zwembad maakt veel goed
Voor informatie over Phnom Penh zie vroeger in de blog.
Eigen ervaring
Mijn laatste dagen in Cambodja bracht ik in Phnom Penh door. Mijn vlucht naar de volgende bestemming vertrok van hier. Daarom verbleef ik hier wederom 2 nachten. Wel had ik een ander hostel gekozen en ik moet zeggen het was veel beter dan het vorige waar ik verbleven had. Had ik dat geweten? Hier was tenminste wat volk, ze waren hier socialer en het was veel beter gelegen. Over het verblijf in de stad zelf kan ik vrij kort zijn. Veel speciaals heb ik niet gezien wegens al hier geweest en nog steeds niet mijn favoriete stad.
Enkele bevindingen
Cambodja is veel meer dan Siem Reap en de gruwelijke Rode Khmer. Er zijn de tempels, het meer, het oorlogsverleden. Je kan hiken in de jungle, relaxen op de eilanden…. Voor elks wat wils. Maar een goede tip, ik zou indien mogelijk niet in Sihanoukville verblijven. Momenteel is het daar een puinhoop. En eens deze opgelost vrees ik dat het een rijke Chinese enclave wordt. Jaja ook dit hebben ze ook al ingepalmd.
Koh Kong is de hoofdstad van de provincie Koh Kong en dit is gelegen in het zuidwesten van Cambodja. Het telt ongeveer 124000 inwoners. Koh kong heeft een onontwikkelde kustlijn en een bergachtig, bebost en grotendeels ontoegankelijk binnenland met een deel van het Cardamomgebergte, het grootste nationale park van Cambodja. Koh Kong is erkend als opkomende bestemming voor het ecotoerisme in Azië. Deze ongerepte provincie herbergt een schat aan natuurlijke schoonheid en buitenavontuur. Trek door de jungle, spring op een mountainbike, zwem in de zoetwaterrivieren, beklim prachtige watervallen… kortom alles voor het avontuurlijke. Tevens kan je de lokale vriendelijke gemeenschappen bezoeken
Eigen ervaring
Na het oerlelijke Sihanoukville was Koh Kong een ware verademing. Een rustig klein stadje aan de rivier vlakbij de Thaise grens. Wegens een gebrek aan tijd had ik niet veel tijd om er te verblijven. In de ene volledige dag dat ik er was ging ik op jungletrekking naar een waterval met nadien een blitzbezoekje aan een vissersdorpje op een eilandje. Na een boottocht van een kleine 2 uur bereikten we het eiland waar we gingen hiken. Het was al een tijdje droog, het eerste deel van het pad ging zeer vlot. Eens we tussen de rotsen moesten klimmen was het al een grotere uitdaging. Zonder kleerscheuren bereikten we de waterval. Door de droogte was het maar een klein watervalletje maar de setting was magnifiek.
In het regenseizoen moet het hier enorm zijn. Na een heerlijke lunch en wat zwemmen in de natuurlijke poel daalden we via een andere doch even moeilijke weg terug af. Veel wildlife zagen we niet, je kan gerust zeggen geen. Maar desalniettemin was het een aangename wandeling. Volgende stop was een bezoekje aan een klein vissers dorpje. De bevolking was super vriendelijk maar helaas het was er een puinhoop. En een tweede nogal negatief punt was dat ze op een ander eiland hele stukken jungle aan het platbranden waren. Voor het overige kan je van een geslaagde trip spreken.
Enkele bevindingen
Koh Kong is de ideale plek om de natuur in te gaan. Het stadje op zich is klein en vrij rustig. Perfect als uitvalsbasis. Voorzie voldoende tijd.
Sihanoukville is een kuststad in Cambodja en de hoofdstad van de provincie Sihanoukville. De badplaats is vooral bekend als toegangspoort tot de Koh Rong eilanden. Vroeger was dit een echt backpackers paradijs maar sinds de komst van de Chinezen is dit volledig veranderd.
Eigen ervaring
Na een paar heerlijke dagen op het eiland meerde ik terug aan op het vaste land. Het verschil tussen het eiland en de stad kon haast niet groter zijn. Na het prachtige eiland kwam ik hier terecht in een immense bouwput, overal afval, geen enkele straat afgewerkt, een paradijs voor ratten,…. Voor mij was het iets minder het paradijs. Ik wou vanaf hier naar Koh Kong en de bus vertrok hier ’s morgens vroeg, gevolg ik moest hier al een nachtje blijven. En door problemen met het vinden van de busmaatschappij, deze was van locatie veranderd, mocht ik nog een dagje langer in dit rathol blijven. Plezant was anders maar ja niks aan te doen.
Tijdens mijn poging tot stadsverkenning, was er niks maar dan ook niks interessants te zien. Een heleboel Chinese casino’s en dat zal het ver zijn. De mooie stranden van weleer zijn allemaal vervuild of hoe kan het ook anders ingenomen door Chinese resorts. Niet echt gezellig dus. Het enige onaangetaste was de tempel. Die ging ik dan maar eens bezoeken. Na een stevig klimmetje bereikte ik de tempel op de heuvel. De 7 honden boven bij de tempel vonden het blijkbaar niet zo een goed idee dat ik er was. Met als gevolg dat ik niet veel van de tempel heb gezien.
Enkele bemerkingen
Als je naar de eilanden gaat of terug komt probeer je tijd in Sihanoukville te beperken tot het minimum. Gezellig zal het hier waarschijnlijk niet meer worden maar wie weet binnen afzienbare tijd dat de bouwwoede is weggeëbd en de wegen ok zijn is het mss wel de moeite. Moest je door omstandigheden toch in Sihanoukville stranden probeer dan in Otres te verblijven. Dat is nog het meeste Cambodja dat je hier beleefd. Mijn advies vermijdt de stad indien mogelijk.
Koh Rong Sanbloen is een eiland voor de kust van Sihanoukville. Het ligt 4km ten zuiden van het eiland Koh Rong. Het is ongeveer 9km lang en 4km breed. Op het smalste punt is het 1km breed. De afstand tot de haven van Sihanoukville bedraagt een 25km.
Eigen ervaring
Na een boottocht van een dik half uurtje meerden we aan aan het hagelwitte strand van Saracenbay. Het strand was veruit het witste dat ik tot nu toe in Azië ben tegen gekomen. Niet dat ik al veel stranden heb gezien hier maar toch. Ze waren oogverblindend wit. Het enige nadeel dat je hier hebt is dat het al tamelijk vol met resorts staat. Daardoor is het net geen bounty eiland gevoel. Op het eiland was het zalig relaxen. Er waren enkele hikes naar andere stranden door de jungle, zoals de hike naar Huba Huba en Robinson resort. Dit was best een piittige wandeling. Maar eens op het strand vergat je de geleverde inspanningen onmiddellijk.
Het strand had iets magisch maar bij de resorts moest ik spontaan aan overjaarse hippies denken. Waarschijnlijk is het zo wel niet maar ik had dat gevoel. Verder waren er nog wandelingen mogelijk naar lazy bay, de tocht was niet zo mooi, maar het strand had je quasi voor jezelf. Om op military beach te geraken moest je het pad naar de vuurtoren volgen en dan tijdig afslagen. De vuurtoren op zich stelt niet zoveel voor maar blijkbaar was dit ooit een strategisch punt. Het afweergeschut stond er nog evenals op military beach. We zullen maar denken dat we goed beschermd waren zeker. Verder kon je ’s avonds een planktontoer doen. Dan zie je blijkbaar hoe het strand een blauwe gloed krijgt. Dit heb ik helaas niet kunnen doen. Koh Rong Sanbloen is een rustig eilandje zonder echte party plaatsen. ’s Avonds was het wel gezellig maar tijdig gedaan. Alleen de laatste avond was het een klein plezant feestje met enkele Finnen, een Franse en een Ganees. Net nu het de laatste dag zo gezellig was, had ik geboekt om terug naar het vaste land te gaan. Jammer maar niks aan te doen. Na het ontbijt nam ik afscheid en ging het richting ferry.
Enkele bemerkingen
De Koh Rong eilanden zijn de perfecte plaats om te relaxen, goeie resorts, prachtig strand, leuke restaurants… om te feesten moet je echter op Koh Rong zijn. Hier ben ik echter niet geweest dus kan ik er weinig over zeggen. Al bij al zijn deze eilanden een echte aanrader. Ik zou ze zeker bezoeken als je in Cambodja bent.
Kampot is een stad in Cambodja en is de hoofdstad van de provincie Kampot. De stad is gelegen langs de Kampor rivier op enkele km van de Golf van Thailand. Voor de oorlog stond Kampot vooral bekend om haar beroemde zwarte peper. Deze is nog steeds wijd verspreid in Cambodja. Kampot is de uitvalsbasis voor dagtrips naar het Damrei gebergte met name naar de berg Bokor met zijn vervallen casino. In de stad op zich valt niet zoveel te beleven. Enkele gebouwen in Franse koloniale stijl, een private dierentuin en wat verder enkele grotten en watervallen.
Eigen ervaring
Na een lange rit, normaal gezien duurt het 6u., nu was het een rit van 10u bereikten we tegen de avond Kampot. Veel stond er dus nimmer op het programma buiten een hapje eten in één van de vele restaurantjes. Het eten was lekker wat meteen weeral en meevaller werd. Bij het verkennen van de stad vielen enkele dingen op. Het is een klein plaatsje wat je inderdaad te voet makkelijk kan doorkruisen. Er bevinden zich een hoop oudere westerlingen die zich volgens mij gesetteld hebben voor de oude dag, zeker ben ik er echter niet van. Maar zo lijkt het toch. Maar de blikvanger in de stad met Franse koloniale gebouwen is toch wel het rondpunt met standbeeld van een enorme Durian. Almaar goed geeft het standbeeld geen geur af. Verder is het aangenaam toeven aan de rivier.
De volgende dag stond een bezoekje aan het Bokor park met zijn verlaten gebouwen op het programma. De blikvangers waren het zomerpaleis, de oude kerk vol met kogel inslagen van de oorlog, met achter de kerk de killing hills, hier werden de lijken naar beneden gegooid. De andere blikvanger, het casino, is reeds gerestaureerd en doet dienst als hotel. Maar wat de omgeving helemaal een surrealistisch geheel gaf, was dat er een heel nieuw gigantisch Casino en hotel was gebouwd. overdag zijn er blijkbaar geen bezoekers want de parking was leeg. Verder zijn de Chinezen het aan het volbouwen met appartementen. Of er iemand gaat wonen in de middle of nowhere weet ik niet. Er stonden reeds recente appartementen, die bewoond waren geweest, maar ondertussen weer allemaal verlaten. Reden? Dat geeft dus twee verlaten steden. Best mysterieus.
Om het mysterie te laten bezinken zetten we koers naar een waterval. Dit zal in het regenseizoen ongetwijfeld een indrukwekkende waterval zijn maar nu in de droge periode was het maar een petieterig ding. De setting maakte echter veel goed. Kampot ligt aan een rivier en om de stad grondig te verkennen moest ik ook naar de andere oever natuurlijk. Echt indrukwekkende zaken bevonden zich hier echter ook niet. Een tempel buiten beschouwing gelaten. Via de oever waar de boten voor zonsondergang lagen ging het over de oude brug terug richting stadscentrum. Op mijn app op de telefoon vond ik nog enkele bezienswaardigheden. In het echt bleken deze onvindbaar een zoek- en wandeltocht ten spijt.
Enkele bevindingen
Kampot is een rustig stadje aan de rivier. Huur een fiets of motor zodat je de omgeving kan verkennen en een bezoekje kan brengen aan een peperplantage, grotten, waterval.
Kampong Cham is een stad in Cambodja en het is de hoofdstad van de provincie Kampong Cham. Er wonen een 900.000 inwoners. Kampong Cham is voornamelijk laagland en bevindt zich aan de rivier de Mekong. Je hebt hier een ochtend markt, kan er fietsen door het groen. Prachtige gebouwen om te fotograferen en het niet te versmaden streetfood.
Eigen ervaring
Kampong Cham is een rustig stadje, ver weg van het massatoerisme. Hier kan je nog rustig door de straten dwalen zonder je echt druk te moeten maken over het verkeer. Ik verbleef er maar 1 volledige dag. Ik opteerde voor een serieuze wandeling. Aan de oevers van de Mekong bevindt zich een leuk plaatsje met enkele beelden. Vanaf hier ging het eerst naar de bamboebrug. Indrukwekkend staaltje van bamboebouwkunst zie je hier.
Dan stak ik al wandelend de grote brug over om de Franse uitkijktoren te bezoeken. Het trapje naar boven zag er niet echt betrouwbaar meer uit, waarop ik besloot om toch maar met mijn beide voeten op de grond te blijven. Eens terug aan de andere kant van de Mekong bracht ik een bezoekje aan de ruïnes van een tempel. Binnen de omwallingsmuur is er een nieuwe tempel gezet zodat oud en nieuw broederlijk naast elkaar staat. Natuurlijk zijn er mooiere ruïnes maar met het kerkhof ernaast was het best de moeite waard om te bezoeken.
Enkele bevindingen
Kampong Cham is een rustig stadje aan de rivier. Echt heel veel is er niet te beleven maar het kan een mooie tussenstop zijn tussen Siem Reap en Phnom Penh.
waarisrikkienu 