waarisrikkienu

Informatie over Seoul.

Voor informatie zie eerder in de blog van Korea. In Seoul was ik gestart en eindig ik mijn Korea avontuur ook.

Eigen ervaring.

Omdat ik de zogenaamde hoogtepunten reeds eerder bezocht had besloot ik op zoek te gaan naar andere minder gekende plaatsen of allé toch niet de meest toeristische. Mijn eerste doel was het WK stadium, ook gekend als het Sangam stadium. Dit werd speciaal gebouwd voor het WK 2002 in Japan en Zuid-Korea. Momenteel werkt fc Seoul hier zijn thuismatchen af. Maar terug naar vandaag, eens je uit de metro stapt en de trap bestijgt zie je onmiddellijk het gigantische bouwwerk. Binnenin beneden zijn een cinemazaal en shoppingmall gevestigd, evenals de nodige eetgelegenheden natuurlijk. Maar hier kwam ik niet voor natuurlijk. Ik wou een stadiumtour doen. Na een uur rondvragen kwam ik er eindelijk achter waarom ik het stadium niet mocht bezoeken. ,s Avonds was er blijkbaar een klein oefenmatchke. Fc Seoul tegen een ploegje van Italie nl Juventus. Voor de geïnteresseerden het werd 3-3 denk ik.

Maar dus door dat matchke kon ik het stadium niet binnen. Dan maar een bezoekje aan het WKmuseum gebracht. En hoe kan het ook anders dit ging over de geschiedenis van het wk. Dit was best wel is interessant om te zien. En dan vooral de spellen die je kon doen met de speciale bril op. Best wel lachen geblazen. In de buurt van het stadium was nog een interessante plaats nl het Oil Tank Culture Park. Oorspronkelijk werden de olietanks hier gezet na Korea’s eerste olie crisis in 1973. Voor 41 jaar waren hier 5 tanks met een opslag van 69.07 miljoen liter olie. Met de komst van het WK stadium moesten deze hier verdwijnen. Het domein sloot in 2000. In 2013 werd er een wedstrijd uitgeschreven om het domein open te stellen voor het volk. Het domein werd nieuw leven ingeblazen als cultuur en ecologisch park. De 5 tanken die vroeger olie bevatten werden getransformeerd tot open culturele plaatsen. Zo is er een tank waar optredens gedaan worden, een bibliotheek, een informatie ruimte. Best goed verbouwd. Een aangename plek om te vertoeven. Verder lijkt het of Korea de hoofdstad van de koffie is. Overal vind je koffiehuizen. Dus had ik het plan opgevat om op zoek te gaan naar speciale koffiehuizen. De plaats vol met katten en wasberen heb ik maar overgeslagen. Toch vond ik een leuk en gezellig koffiehuisje. Hier leek het net of je in een stripboek terecht kwam. Best een leuke afsluiter van de dag alvorens nog op zoek te gaan naar Koreaans eten. Mijn eten vandaag was panjeon, of Koreaanse pannenkoek.

Na een nachtje slapen wou ik een bezoekje aan een rommelmarkt brengen. Dit zou best interessant zijn. Enige probleempje was dat ik het niet gevonden heb. En de paar mensen waar ik het aan gevraagd heb verstonden me niet. Hoe zou dat komen? Dan zelf maar wat ronddwalen en wie weet heb ik wel geluk. Tijdens mijn wandeling kwam ik wel via enkele interessante gebouwen maar de markt vond ik helaas niet. Dan maar op zoek naar enkele interessante koffiehuizen. Hier vond ik er wel een paar van. Het eerste was er één met een VW busje binnen. Leuk koffiebarretje en de koffie smaakte heerlijk. Het was nog vroeg dus kon ik nog wel op zoek naar een volgend. Het werd het Ddo-dong café. Een wc gerelateerd café. Het klinkt niet smakelijk maar alles in functie van de fun. En trouwens het is best een leuk café. Het is op het bovenste verdiep gevestigd, de onderste verdiepen zijn allemaal kleine shopjes, waar velen hun dingen zelf maken. In de kelderverdieping is een soort van kinderatelier gevestigd. En ze amuseerden zich daar wel. Maar terug naar boven nu. In het café wordt normaal gezien alles in een wc pot geserveerd, en de slagroom en zo wordt in de vorm van een hondendrol gemaakt. Best wel grappig. Natuurlijk was het zo druk (het was een zaterdag) dat ik al hetgeen ik bestelde in een gewone tas en op een bord kreeg. Spijtig maar dat maakte het er niet minder leuk op. Mijn laatste dag in Seoul en Zuid-Korea wou ik nog wat street art gaan bekijken. Het weer zat me echter weeral niet echt mee. Wederom een fikse regenbui. Maar als je in het regenseizoen gaat kan je zoiets wel verwachten natuurlijk. Om de regen te trotseren heb ik dan toch maar een paraplu gekocht. En het is een prachtige ze. Nu kon ik op weg. Maar echt veel van de street art heb ik ni echt gevonden. Niet getreurd echter. Het was een plezant wandelingetje in de buurt van de Hongdik universiteit, een heel leuke buurt trouwens. Verder wou ik verder gaan met mijn zoektocht naar unieke koffiebars maar de 2 die ik op het oog had waren helaas niet meer open. Dan maar op zoek naar een andere koffiebar. Ik vond er wel 1 maar deze was niet echt zo uniek. Na mijn koffie en nog wat sightseeing kwam ik langs een belgische chocoladebar. Dit kon ik niet laten liggen natuurlijk. De warme chocolademelk die ik daar dronk was overheerlijk. Zeker een aanrader waard. Ondertussen was het reeds avond geworden. Na nog een douche was het tijd om naar de luchthaven te gaan. Korea zit er helaas op.

Enkele bevindingen van Korea.

Korea is een geweldig en zeer veilig land. De mensen zijn heel vriendelijk, misschien wel te vriendelijk maar wel ietwat verlegen. Het eten is geweldig, alleen in Seoul vind je niet echt street food. Het openbaar vervoer is perfect geregeld en met de Tcard geraak je overal, het zou wel handig zijn als ze wat meer zouden vertalen in het Engels. Kortom Zuid-Korea is zeker een bezoekje waard. Het is zeer de moeite.

Informatie over Gyeongju.

Gyeongju is een stad in Zuid-Korea en heeft ongeveer 280.000 inwoners. Het was de hoofdstad van het Silla koninkrijk dat heerste van de 7de tot en met de 9de eeuw. Van deze periode zijn er een heleboel archeologische sites en vele culturele eigendommen in de stad. Het wordt niet voor niets het museum zonder muren genoemd. Onder de historische schatten treffen we de Seokguram grot, de Bulguksa tempel, de Gyeongju historische gebieden en Yangdong folk village. En niet te vergeten de vele graftombes die overal verspreid liggen.

Eigen ervaring.

Aangezien Gyeongju bekend staat als het museum zonder muren was het niet moeilijk om de vele tombes te vinden. Mijn hostel was vlakbij, dus heb ik vlug een bezoekje gebracht. En er liggen er hier heel veel. Ze zien er uit als heuvels, en naar gelang de rijkdom, of belangrijkheid zijn ze groter. Dat de Koreanen eerlijke mensen zijn blijkt uit het feit dat ze indertijd 6 tombes hebben open gelegd en 5 ervan waren nog volledig intakt. Je kan in 1 tombe binnen en hier krijg je enkele foto’s met uitlag en de schatten die ze in de tombe gevonden hebben. Nadien volgde een bezoekje aan het donggung Palace, dit is een park waar ze het voormalige paleis terug heropgebouwd hebben. Tip je kan best in de avond gaan dan zijn de gebouwen mooi verlicht, dit geeft een totaal andere sfeer. Daar het nog steeds vroeg was, was een museum mijn volgende stop nl. De Hwangnyong-sa site. Hier was vroeger de Yellow dragon temple. Aan de hand van een heel informatieve 3D film wordt het verhaal van de tempel uit te doeken gedaan. Echt een aanrader waard. De tempel en de 9 verdiepingen tellende Pagode (80m hoog in die tijd het hoogste houten gebouw in de wereld) gingen helaas op in vlammen bij een invasie van de Mongolen. In het museum staat een schaalmodel van de 9 verdieping tellende pagode, een prachtig bouwwerk. , verder nog de geschiedenis van de tempel enzovoort. Maar voor mij de eyecatcher was toch wel de 3D film. Een nieuwe dag een nieuwe trip. Met de bus ging het naar de Bulguksa tempel en de Seokgulam tempel. Inkom voor beiden is 5000 Won. Is het dat waard? Het is niet veel natuurlijk, maar aan de tempel vond ik eerlijk gezegd niet veel speciaal (heb er al mooiere gezien) en de boedha in de grot? Heel mooi maar je mag er geen foto’s nemen. De wandeling die ik er naartoe deed, van de tempel naar de grot, was wel ok. Mijn dag was goed gevuld dus. Men avondeten was wat streetfood vanop de markt. Dit heb ik samen met een Canadese getest. Ook wel best lekker. Nadien volgde nog een leuk avondje met een Nederlandse en een Italiaanse, heel interessant en zoals te verwachten was het niet vroeg gedaan. Voor herhaling vatbaar. De laatste dag hier ging ik met een Fransman naar Namsan. Hier kan je een trektocht maken en onderweg kom je verschillende beelden van boedhas en inkervingen van boedas in de rotsen tegen. Dit is best een zware trektocht maar ongelooflijk prachtig. Van deze tocht heb ik echt genoten. Als je deze tocht zou ondernemen doe het dan wel dat het droog is, want je moet regelmatig over rotsen kruipen. En als het nat is kan dat wel gevaarlijk worden.

Enkele bevindingen.

Gyeongju is idd een prachtige plaats om te bezoeken met de tombes en zo maar Numsan is mijn persoonlijk hoogtepunt. Op het gezellig avondmarktje kan je goed eten. Zeker een bezoekje waard.

Informatie over Daegu.

Daegu is de op 3 na grootste stad van Zuid-Korea met ongeveer 2.5 miljoen inwoners. Het is een universiteitsstad en telt 5 universiteiten. Daegu was van 1392 tot 1896 de hoofdstad van de oude provincie Gyeongsang en sinds 1896 van Noord-Gyeongsang. Deze provincie werd toen opgedeeld in Noord en Zuid. Verder is Daegu  het centrum voor kruiden met een medicinale werking in Zuid-korea. De bezienswaardigheden zijn Woobang towerland, een boeddhistisch tempelcomplex, enkele parken, enkele markten.

Eigen ervaring.

Bij aankomst hier had ik al vernomen dat het jaarlijks terugkerende Chimac festival afgelast was wegens de grote regenval. Wat is Chimac? Dit is een samenstelling van chi (van chicken) en van Mac (van macju wat bier betekend). Bier drinken met gefrituurde kip is de unieke drink cultuur van Korea. En Daegu maakte van deze cultuur een wereldberoemd festival om te genieten in de hete zomer. Helaas dus dit jaar de laatste 2 dagen niet. Warm was het wel maar de regen gooide roet in de planning. Tja een hele dag regen nodigde niet echt uit tot trektochten in de bergen. Dan maar enkele overdekte markten bezocht zoals Seomum market, Gyeongsanggamyeong park, Bongsan Cultural Center en Duryu park. Een rustig dagje wandelend door de regen. Het enige voordeel was dat het geen overrompeling was.

Natuurlijk had ik wel liever wat meer gedaan maar ik zal maar blij zijn zeker. Enkele plaatsen waar ik enkele dagen geleden was, blijken onder water te staan. Dus ik zal maar niet klagen. Verder heb ik nog wat streetfood getest. Best lekker. ’s Avonds werd het ongepland nog best gezellig in het hostel met enkele Koreanen(6), een Singaporese en een Canadese. Dit draaide uit op een feestje tot laat in de nacht. Het had nog langer kunnen duren maar nadat ze verschillende keren waren komen zeggen dat het te luid was (en nee ik was het niet, de Koreanen kunnen er ook iets van) zijn we maar gaan slapen. Een korte nachtrust later konden we er weer tegenaan, de Koreanen gingen terug naar huis. Buiten 2 die gingen naar de plaats waar ik morgen heen ga, dus wie weet kom ik ze daar terug tegen. De 2 anderen gingen naar Seoul dus kon ik rustig weer verder rond kijken. Het regende niet, het was niet te warm, aangenaam wandelweer eigenlijk. Ik zou gaan waar mijn neus me bracht. Mijn eerste stop was de 83 toren, deze is vlak naast het E-world. E-world is een pretpark. Maar in het pretpark was ik niet zo geïnteresseerd ik wou op de toren. Maar om één of andere reden mocht er niemand op. Spijtig maar niks aan te doen. Een beetje verder zag ik een berg met een kabelbaan naartoe. Daar zou wel iets te zien zijn. Het was maar enkele km verder, dat ging wel te voet. Het bleek het Daeguapsan Park te zijn. Er zijn daar verschillende mooie wandelpaden. Onderweg zijn er verschillende tempels, een grot jawel boven op een berg, geweldige uitzichten… best een aangename plek om rond te dwalen. Na een paar uurtjes had ik het wel gezien en besloot ik terug naar men hostel te wandelen. En onderweg zou ik wel zien wat ik tegenkwam. Buiten nog een stuk van de historische wandelroute. Deze had ik nog niet gedaan, maar ik was toch nog wat vermoeid van de dag van te voren, hierdoor heb ik er maar een stukje van gedaan. Na nog even wat gerust te hebben ging ik op zoek naar wat eten, het was een vrij lekkere noodles schotel. Na het eten en nog enkele pintjes hield ik het ook voor bekeken. Morgen reis ik door naar de volgende plaats.

Eigen bevindingen.

Daegu is een bruisende stad met vanalles te beleven. Ook hier drinken ze graag Belgisch bier. Een echte aanrader om te bezoeken.

Informatie over Jeju.

Jeju-do is de kleinste provincie van Zuid-Korea. Ze ligt in het uiterste zuiden van het land. Jeju-do omvat het eiland Jeju, het grootste eiland van Zuid-Korea en enkele omliggende eilandjes. Op het eiland leven ong. 700000 inwoners. De oudst gekende regeringsvorm is het koninkrijk van Tamna. Na de tweede wereldoorlog startte de Zuid-koreaanse leiders met een anticommunistische campagne. Dit om een poging tot opstand te onderdrukken. Dit verliep echter niet vlekkeloos. Door een rebellenopstand stierven er vele mensen en een ander groot deel vluchtte naar Japan. Jeju-do is een vulkanisch eiland en meet 73 op 41 km. Het hoogst punt is 1950m. Verder is er veel te beleven om het eiland Seongsan Ilchulbong of sunrise peak, een berg van tufsteen en een krater, Hallasan berg, het middelpunt van het eiland, enkele oude dorpjes, musea, de mysterious road, watervallen, stranden.

Eigen ervaringen

Na een tochtje van 4.5u met de ferry kwam ik eindelijk in Jeju aan. De ferry de Queen Maria is de grootste ferry in Zuid-Korea maar om zetels te voorzien in de gewone klasse hadden ze precies geen geld meer. Idd 4.5u zittend op de grond was meer dan genoeg. Eens aangemeerd volgde de zoektocht naar mijn hostel. Ik wist ongeveer waar het was dus zonder al te veel problemen geraakte ik waar ik moest zijn. Na me geïnstalleerd te hebben, trok ik om verkenning. Er is in Jeju-do een heel netwerk van wandelpaden opgericht. De Jeju olle trail genaamd. Eén van die trails begon in de stad, normaal kan je niet fout lopen maar natuurlijk slaagde Rikkie er wel in om fout te lopen. Mits wat speurwerk kwam ik dan toch terug op het pad en ging de tocht langs een vuurtoren. Spijtig genoeg mochten we deze niet bezichtigen wegens werkzaamheden. Aan de vuurturen nam ik nu bewust even een ander pad om mount Sarabong te beklimmen. Dit is een kort stijl wandelpad naar de top van een bergje, gelegen in een park in de stad Jeju si. Van hieruit had je een mooi uitzicht over baai en de stad.

om het eiland te verkennen is de bus een handige optie maar daar mijn Koreaans nog steeds nihil is zou een engelstalige busregeling wel handig zijn. Eerst gezocht waar er infokantoren waren en dan op weg. De plaatsen die informatie kantoren zouden zijn bleken er geen te zijn. Wat dan? Aan de ferry terminal misschien? Rikkie te voet naar daar want wist nog steeds niet hoe er met de bus te geraken. Hier lagen wat foldertjes maar niet echt wat ik zocht, volgende optie de luchthaven. En ja na een halve dag rondzoeken had ik eindelijk de informatie die ik zocht. De plaats die ik vandaag ging bezoeken was Jeju Stone Park. In een museum krijg je een uitleg over de vulkanen en hoe een explosie tot stand komt. Verder zie je er ook allerhande lava stenen met een uitleg erbij. Eens buiten begon het voor mij althans interessantere gedeelte. Hier ziet men de steencultuur doorheen de tijd van de Jeju inwoners, met een focus op de mythe van “Seoulmundae Halmang en Oh-baek Jang-goon” die natuurlijk al eeuwen geleden gestorven zijn. Het doel van het park is om het heden, verleden en toekomst te bundelen en je kan genieten van cultuur en natuur. De tocht doorheen het park was een ware ontdekking van het verleden. Kortom een geslaagd bezoekje. Mijn bezoek aan het Udo eiland. Dit eiland staat bekend om Seongsan Ilchul-bong. Dit is een uitgestorven vulkaan en eens boven heeft het het beeld van een bowl. De begroeide krater is omringd door rotsen. Er is hier helaas geen meer in de krater doordat de rotsen poreus zijn. De beklimming van deze vulkaan is een makkie. Na een 20tal minuten sta je boven en kan je genieten van ongelooflijke vergezichten. Verder is dit eiland ook gekend voor om de Haenyeo (dit zijn de vrouwelijke freedivers), deze heb ik ook eventjes aan het werk gezien alvorens weer heel lang onderweg te zijn richting Jeju-si. Maar dat zal wel bij de charmes van het reizen horen zeker. Voor mijn derde dag stond het Hallasan Natinal Park op het programma. Het middelpunt van het park is vulkaan de Halla-san. Hier zijn verschillende trails die je kan doen. Maar er zijn er maar 2 die helemaal tot boven gaan. Ik besloot te starten met de Yeongsil trail. Vanaf de parking tot het einde was een 5.1 km lang. Eens op de trail was het best een leuke wandeling. Soms wat zwaarder maar dat moet kunnen he. Het was vrij mooi maar in de lente moet het echt een ware pracht zijn. Spijtig genoeg is de lente al voorbij. Aan het einde van deze trail ging ik nog wat verder naar een volgende. Het weer speelde me wat parten want ik kwam volledig in de mist terecht. Het laatste stuk heb ik dan maar overgeslagen omdat je toch niks zag om dan via de Eorimok trail terug naar de bewoonde wereld te geraken. Het was nog vroeg dus kon ik nog wel iets bezoeken. Mijn oog viel op Jeju Loveland. Dit is een erotisch openlucht thema park. De beelden zijn door kunststudenten gemaakt. Dit was best wel een leuk bezoekje. Maar om er speciaal voor te rijden zou ik niet doen. Als afsluiter wou ik naar een brouwerij gaan, het is de woendag na wortel kermis nietwaar, helaas was het al een beetje te laat daarvoor. Maar aangezien ik wel weet hoe een brouwerij eruit ziet nam ik genoegen met het proeven van Magpie bieren.

Eigen beleving.

Het nr. Systeem van de bussen is veranderd en best goed ontwikkeld, je kan op een scherm aanduiden en zien waar welke bus heen gaat, doch het Engels doet het de helft van de tijd niet. Ze mogen wel zeggen vanaf welke terminal de ferry terug vertrekt. Blijkbaar is dat niet dezelfde als waar ge aankomt. Tsss. Doordat ik vliegensvlug naar een andere terminal moest heb ik mijn pet vergeten. (Mijn 2de al, tegen dees tempo ga ik een goede klant worden bij de petten fabriek) Voor de rest is Jeju zeker een bezoek waard. Er is vannalles te beleven. Zeker gaan zou ik zeggen.

Informatie over Mokpo.

Mokpo is een stad in de Zuid-Koreaanse provincie Jeollanam-do. Het ligt in het zuidwesten van het land en telt ong. 250.000 inwoners. Mokpo is een vertrekhaven van ferry’s naar verschillende eilanden. Tijdens de Japanse bezetting (1910 – 1945) was dit een belangrijke commerciële en publieke haven, wegens de ligging tussen het Chinese vaste land en de Japanse archipel. Door het grote aantal eilanden rond Mokpo is de stad minder kwetsbaar voor hoog getijden en tsunamis. Vanaf 1897 werd Mokpo een open haven. Jaarlijks wordt er een bloemen festival gehouden, dit rond april-mei en het festival van “the largehead hairtail” elk jaar in oktober. Dit festival is extreem populair bij visliefhebbers en families. Er vindt dan een viswedstrijd plaats waar veel deelnemers aan meedoen, gevolgd door vuurwerk. Dit om het toerisme te promoten in de oude stad en het bevolkingscijfer terug op te krikken. Met het dalen van het bevolkingscijfer werden er veel winkels gesloten en de schoolpopulatie daalde ook drastisch. Met het project “de stad van het licht” probeert men het tij te keren. Als toeristische trekpleisters heeft het verschillende musea, eilandjes, de Mokpo keuken en parken.

Eigen ervaring.

Mokpo stond eigenlijk helemaal niet op het programma, maar doordat ik mijn ticket naar Jeju niet geregeld kreeg zat er niets anders op dan naar Mokpo te komen en hier de ferry naar Jeju te nemen. Veel plannen had ik hier niet, wat rondwandelen en we zien wel waar we terechtkomen. Al spoedig kwam ik enkele bordjes tegen met daarop de historic trail. Dit kon wel eens interessant zijn. Het pad ging via oude gebouwen zoals het vroegere postgebouw, dit doet nu dienst als museum voor kunst, en nog enkele gebouwen. Het was niet echt wat ik verwachtte maar het was ok. Ergens halverwege stond er ineens een padje naar de Yudalsan Mountain Dullegill trail. Dit was een mooie wandeling langs een beeldentuin, wat tempels, en een beeld van de visser. Best wel de moeite. Voor de rest heb ik daar niet veel gedaan want de volgende dag vertrok ik al vroeg naar de terminal om de ferry naar Jeju te halen.

Enkele bevindingen.

Er staan inderdaad verschillende panden leeg, maar er wordt naarstig gewerkt om het toerisme terug op peil te krijgen. Ik heb er alvast een goed oog op.

Na een verkwikkende nachtrust kon ik er weer tegenaan. Het weer was heel wat beter vandaag, een heerlijk zonnetje, niet te warm, perfect voor een nieuwe wandeltocht. Maar waar zou îk vandaag heen gaan. Ik had 2 plaatsen aangeduid, mss had ik wel tijd voor beiden. Dat zou later blijken. Ik vertrok met de metro richting Songdo beach, dit is een prachtig strand, met mooie uitzichten en de beroemde Songdo Gureum (cloud) walk. Dit is een wandelbrug en is de eerste en langste bochtige brug in Korea. Deze gaat tot het observatorium dat boven de zee zweeft. Als het donker wordt is deze mooi verlicht en zorgt voor een mooi kijkspel. Maar ik kwam er aan rond de middag, dus van het mooie kleurspektakel heb ik niks gezien. De brug is overigens wel prachtig en staat gedeeltelijk in de zee. Verder krijg je hier wat uitleg over hoe het hier vroeger was en wat informatie over schildpadden. Songdo beach kreeg trouwens het eerst beschikbare zwemstrand van Korea aangewezen. Dit is ondertussen natuurlijk al wat toeristisch uitgebuit. Je kan er zwemmen, boottochten maken. De wandelbrug, en de kabelbaan gaat over de zee(deze is 1,62km lang) van het Amnam park naar het Songnim park. Verder is er ook hier een kustpad aangelegd, dit is hier een ijzeren brug langs de rotswanden. Dit pad komt ook in het park aan waar de kabelbaan ook aankomt. Hier zijn er nog verschillende wandelpaden, enkele hiervan heb ik dan maar gevolgd. En wederom slaagde ik erin om helemaal aan de andere kant van de heuvel aan te komen. Maar met een stukje over de baan te wandelen geraakte ik weer op het juiste pad. De terugweg was dezelfde als de heenweg, dus dat leverde geen problemen op. Voor de andere plaats die ik wou bezoeken ontbrak de tijd dus ben ik nog maar gauw langs de kraampjes aan de vismarkt geweest alvorens terug te keren naar mijn hostel.

Eigen bevindingen.

 Busan is een leuke stad waar veel te beleven is. Alles is vrij makkelijk te bereiken met metro en bus, ik zou wel van te voren proberen uit te pluizen waar de bus heen gaat of Koreaans leren natuurlijk. Het is best een aanrader

Informatie over Busan.

Busan of Poesan is een stad in het zuidoosten van Zuid-Korea. Busan ligt in de provincie Zuid-Gyeongsang, maar is een onafhankelijk bestuurd gebied. Het heeft een oppervlakte van 436 km2 en een inwonersaantal van ong 3.700.000 inwoners. Busan is de op 2 na grootste stad in Zuid-Korea en ligt aan de Japanse zee. Het ontstaan van de stad gaat tot de prehistorie. Van 3 eeuwen voor Christus zijn er relieken gevonden. Tijdens de 2de tot 4de eeuw na Christus was de Geochil berg bekend als de rijkdom van de Jinhane confederatie. Het was een complexe heerschappij geregeerd door sterke individuen. Archeologen vonden meer dan 250 ton ijzeren wapens en (ingots?) In graf nr 38. Een houten kamer tombe in Bokcheon-dong. Van het begin van de 15de eeuw werd Busan een handelshaven met Japan. Dit duurde tot de Japanners Korea binnenvielen in 1592. Na de oorlog, eens de diplomatieke relaties terug waren gestabiliseerd werd de haven terug geconstrueerd. In 1876 werd Busan de eerste internationale haven van Korea onder het verdrag van Ganghwa. Tijdens de Koreaanse oorlog was Busan 1 van de 2 steden die niet onder Noord-Koreaans bewind kwamen binnen de 3 maanden. Gevolg was dat het vluchtelingenkampen werden gedurende de oorlog. Busan staat bekend als de zomer hoofdstad van Korea, met zijn 6 stranden. Het heeft cafés, bars, restaurants langs het strand. In het westen is de Geumjeongsan de hikingspot bij uitstek. Het noorden waar de universiteit zich bevind staat dan weer gekend om zijn theaters, cafés, bars en restaurants. Vlakbij is de hoofdtempel van de Koreaanse boedhisten. Verder zijn er nog Gamcheon cultural village, Huinneyeoul culture village, enkele parken… kortom voor elks wat wil.

Eigen ervaring.

Na eerst wat gekeken te hebben wat er allemaal te zien is besloot ik eerst naar Gamcheon culture village te gaan. Er zijn 2 verhalen over hoe de plaats aan zijn naam komt. Het eerste verhaal gaat dat de naam verwijst naar Gods plaats, terwijl volgens het andere het te maken heeft met de uitstekende kwaliteit van het water. Taegeukdo is een religie volgens het idee van Jeungsan. Meer dan 1000 volgers vestigden zich rond 1918 hier. En dat was het ontstaan van dit dorp. Of de verhalen waar zijn weet ik niet, ik heb geen water uit de rivier geproefd en ik dacht dat God overal was, dus hij zal ook wel hier zijn. Wat de volgelingen van Jeungsan betreft weet ik niet of ze er nog zitten. Waarschijnlijk wel want het was er vandeeg druk. Wat direct opvalt is dat de huizen tegen een bergwand gebouwd zijn. Vroeger waren dit rijstterrassen, het is daardoor dat elk huis van het prachtige uitzicht kan genieten. Doorheen de omgeving heeft de gemeenschap de woningen verfraaid met kunst en sculpturen. Best mooi en gezellig eigenlijk. Hier heeft de toeristische dienst wel goed werk geleverd door een soort van interactieve kaart te maken. Op verschillende plaatsen kon je stempels zetten. Zo kwam je nog iets te weten, genoot je van het uitzicht en wist je dat je nog goed zat. Ik weet dat ik aan de uitgang terecht kwam maar heb toch enkele stempels gemist. Waarschijnlijk doordat ik overweldigd was door het geheel. Een beetje verder bergop net buiten het dorp was er nog een weg met onderweg wat historische foto’s, wat kunst,… .Buiten dat dit langs een vrij drukke baan was, was het wel de moeite en jammer genoeg doet bijna niemand de moeite om het te bezoeken, zonde eigenlijk. Na dit gezien te hebben nam ik de metro richting vismarkt. Dit is een zeer levendige plaats waar de vissen verkocht worden. Beneden is de markt. Het volgende verdiep zijn restaurants. Je kan ook een vis beneden kopen en boven laten klaarmaken en heerlijk verorberen. Dit heb ik maar niet gedaan. Ik ben na men verkenningstocht door de markt boven in één van de restaurantjes rustig een vissoepje gaan eten. Het was overheerlijk. Een echte aanrader. Na het eten waren mijn batterijen weer volledig opgeladen. Ik kon nog wel iets gaan doen. Een vlugge blik op de kaart leerde me dat de Jeoryeong coastel trail op een steenworp afstand begon. Allé 1.5km verder of iets. Dat kreeg ik vandaag nog makkelijk gedaan. Na de brug te hebben overgestoken en nog wat langs drukke wegen te hebben gegaan kwam ik aan de trail. Eerst via een steile trap langs een rotswand naar beneden en dan kwam ik op een mooie wandelboulevard. Het was niet te warm, niet te druk, prachtige uitzichten en een fris zeebriesje. Perfect om te wandelen…. Totdat plots de mooie boulevard ergens halverwege het pad stopte, en je over keien en rotsen moest. Dit maakte het er niet minder plezant om, maar alleen een beetje intenser. Helemaal tot het einde ben ik niet geraakt wegens een beetje moe. Bij het terugkeren ging ik nog langs op een uitkijkdek. Dit viel wel een beetje tegen, maar niet alles kan meezitten natuurlijk. Na een nachtrust volgende een nieuwe dag met nieuwe mogelijkheden , maar eerst nog proberen een vlucht of een ferry te boeken naar een eilandje. De ferry die ik geboekt had was volzet en de optie die ze me gaven was niet naar mijn zin. ’s Avonds laat aankomen en de volgende dag vroeg vertrekken, ik dacht het niet. Dan mijn vlucht, ik boek een vlucht en de volgende dag meldden ze me dat het 3 keer zo duur zou zijn, dus annuleren maar. Na lang zoeken en kloten heb ik een optie voor een ferry. Als dit niet lukt dan zal mijn neus me wel ergens anders brengen. Ondertussen was het al 12u geworden en de weergoden waren me niet zo goed gezind. Regen, regen, regen. Naar plaatsen voor een mooi uitzicht moest ik niet gaan. Een museum??? Pffff. Een café? Hehe dat heb ik ook maar niet gedaan. Een eindje vanwaar ik verbleef was een boeddhistisch klooster. Een van de grootste in Korea. Dat ging ik eens vlug bezichtigen en dan zou ik nog wel zien. Het was simpel, de metro in, 20 haltes verder uitstappen  en een kleine km gaan en ik was er. En wie weet daar regende het mss niet. Maar dat was ijdele hoop. In het begin was het nog maar wat aan het miezeren, maar jammer genoeg veranderde het miezeren in regen en hevige regenval. Na nog wat geschuild te hebben besloot ik toch om verder rond te kijken. Ik was er nu toch. Rond de tempel bleek een hele omwalling te zijn met in elke windrichting een poort. De noordelijke ingang was vlakbij. Deze zou ik nog wel willen zien. Dus Rikkie op pad, achteraf gezien had ik dat mss beter niet gedaan. Het pad liep quasi volledig over rotsblokken langsheen een rivier, de regen viel ineens met bakken uit de hemel, de rotsen waren spekglad en het pad werd làngzaam aan herschapen in een rivier. Maar het doel was de noordelijke poort, dus ik zette voort. Was het de moeite? Het bleek de minst mooie van de 4 te zijn. De mist stak op, de regen maakte me niet vrolijker, maar al bij al toch blij dat ik er geweest ben. Mijn ambities om de andere poorten te bezoeken waren al gefnuikt, dus de terugtocht werd ingezet. Door de opkomende mist zag ik door de rotsen mij rotspad niet meer. Maar zonder al te veel kleerscheuren bereikte ik toch het begin punt. Na nog een koffietje ging het richting metro. Voor terug naar mijn hostel te gaan ging ik nog een hapje eten. Na enkele dagen vis wou ik wel wat anders. Ik had reclame voor een indisch restaurant gezien. Little India, hier ging ik mijn chicken tandoori eten. Het restaurant oogde mooi, de naam was geweldig maar de chicken tandoori was aan de droge kant en de smaak was navenant. Ik heb al beter gegeten. Ik vrees dat Little India nog niet moet uitbreiden.

Informatie over Jeonju.

Jeonju is een stad in het zuidwesten van Zuid-Korea. Het is de hoofdstad van Jeollabuk-do. De stad heeft ongeveer 650.000 inwoners en is vooral gekend om het Koreaanse eten, de historische gebouwen, sportactiviteiten en festivals. Het beroemde gerecht van hier is bibimbap.

Eigen ervaring.

Eens gearriveerd in Jeonju kon ik mijn hostel gaan zoeken. Dit bleek nogal ver van de busterminal te liggen, een taxi was dus handig. Almaar goed had ik het adres ook in het Koreaans want met het geschrift dat wij hanteren geraakten we de parking nog niet af. Eens het adres in de GPS ingegeven ging het richting hostel. Wegens grote drukte geraakten we er niet, dus de laatste 100m moest ik te voet afleggen. Mijn hostel bleek net aan de toeristische trekpleister te liggen nl. De Jeonju Hanok village ook wel slow city genaamd. Maar eerst dus inchecken. De eigenaar was er niet maar ik kon hem bellen. Na heel wat gepalaver wist ik eindelijk waar ik kon slapen. En ja ik had het goed gehoord ik was in de juiste kamer. Na me gesetteld te hebben, begon de verkenning. De Jeonju Hanok village telt 735 traditionele Koreaanse hanok huizen, de rest van de stad is modern, maar Hanok heeft zijn charmes bewaard. Vooral de mooi gevormde daken vallen op. Het was heerlijk ronddwalen door de straten. Alleen spijtig dat je over de koppen kon lopen, zo druk was het. Verder bezocht ik nog het paleis van de Joseon dynasty. Mijn avontuur sloot ik af in een oud restaurantje met wat dumplings. De setting van het restaurant stelt niks voor, het zit er vol met locals, het is lekker en goedkoop en meer moet dat niet zijn. Je moet er geweest zijn om het te geloven,  Vetrans is de naam. Een naam om te onthouden. Dag 2 wou ik de omgeving verkennen, na een bezoekje aan de kathedraal wou ik een tempel bezichtingen in de buurt. Deze bevond zich op een berg. Via allerlei smalle padjes door velden, bij mensen achter het huis, langs vervallen kerkhoven kwam ik bij een tempel. Deze was wel niet diegene die ik wou maar ja. De tempel stond volgens mij op privé terrein maar ik heb toch vlug een bezoekje gebracht. Even verder kwam ik enkele wegwijzers tegen. Wat er op stond weet ik niet maar volgens mij moest er toch iets te zien zijn. Het pad leidde wederom bergop en ja boven was er een kruis geplaatst. En volgens de lokale bevolking is de rots die er staat een kopie van het hoofd van Jezus. Maar dat moet je zelf maar gaan zien. Een beetje verder naar beneden bevindt zich een kerkje. De buitenkant is niet speciaal, precies een bunker maar binnenin waren de muren belegd met mozaïek, best knap eigenlijk. Tijdens de afdaling zag ik aan de overkant op een andere heuvel een tempel. Zou dit de tempel zijn die ik bedoelde? Het was nog vroeg dus vol goede moed vatte ik de tocht aan. Volgende keer zal ik er wel voor zorgen dat ik wat meer water en wat snacks bij heb, want ik heb afgezien. Doch zonder kleerscheuren geraakte ik er. En ik geraakte ook terug dus no problemo. ’s Avonds deed ik me tegoed aan het plaatselijke gerecht nl bibimbap, dit smaakte zeer goed, zeker voor herhaling vatbaar.

Enkele bevindingen.

De mensen houden er hier echt van om hun eigen te verkleden. Bijna iedereen huurt een kleed of kostuum van de goede oude tijd en loopt er een hele dag in rond. En dat in die hitte. Maar ze schijnen er allemaal plezier in te hebben. De Koreaanse keuken is echt top, hopelijk krijg ik op de volgende plaats na de bibimbap weer een heerlijk plaatselijk gerecht te eten.

Informatie over Seoel.

Seoel is de meer dan 600 jaar oude hoofdstad van Zuid-Korea tot 1945 van heel Korea. Sinds het ontstaan van Zuid-Korea in 1948 is het de hoofdstad van dit land. Seoel bevindt zich in het noordwesten van het land ten zuiden van de DMZ, aan de oevers van de Han. De stad is het sociale en economische centrum van Zuid-Korea. Met ong. 9.7 miljoen inwoners op een oppervlakte van 605,52 km2 is het één van de dichtbevolktste steden van de wereld. De hele aglomeratie telt meer dan 24,8 miljoen inwoners. Circa 48% van de bevolking woont in de regio. Nadat de Goryeodynastie omver geworpen was werd Seoel (wat trouwens hoofdstad betekend) de hoofdstad van Joseondynastie. De stad heette toen nog Hanyang. In 1394 werd begonnen aan de bouw van de nieuwe hoofdstad Seoel. Al in 1395 was het Gyeongbok paleis klaar en in 1405 het Changdeokpaleis. De nieuwe stad was nu klaar, geheel volgens de regels van Feng Shui. In de periode van de Japanse kolonisatie (1910-1945) stond de stad bekend als Keijõ. Tijdens de Koreaanse oorlog (1950-1953) wisselde het 4 maal van naam. Na de oorlog werd Seoel als moderne stad herbouwd.

Bezienswaardigheden:

Verschillende tempels, paleizen, parken, de N-Seoel Tower,musea,…

Eigen ervaring.

Na een gezapig vluchtje arriveerde ik in Seoel. Na het invullen van de nodige papieren was immigratie aan de beurt, dit verliep zonder problemen. Wat me wel opviel was dat ze geen stempel in mijn paspoort zetten. In plaats daarvan kreeg ik een papiertje, terug af te geven als ik het land verlaat. Spijtig, een stempel minder dus. Wonder boven wonder mijn bagage kwam als 1 van de eerste uit het vliegtuig. Dus mijn Korea avontuur kon beginnen. En ja het begon al direct, geld afhalen op de luchthaven, het is duidelijk niet iedereen gegeven. Luchthaven 3 Rikkie 0. Elke automaat geprobeerd maar Rikkie kreeg zijn geld niet. Dan maar wat Euro’s wisselen en voor de rest zullen we wel zien. Geld wisselen lukte wel, met mijn Zuid Koreaanse Won op zak ging ik op zoek naar een plaats waar ze de T kaart verkochten, dit is handig voor Metro en bussen. In de 7 eleven verkochten ze deze. Gauw wat geld opgezet en hop op zoek naar de airport express. Fier als een gieter probeerde ik een ticket te kopen. Hier bleek de T kaart echter niet te werken. Dank zij een Koreaanse dame kon ik toch een ticket bemachtigen. Er zijn 2 metro’s naar Seoel, de express en de stopmetro. Ik ging voor de express, en na een klein uurtje was ik in Seoel centrum. Eens buiten bleek dat ik volledig uit de richt was. En daar ik het Koreaans niet echt machtig ben, was het een hele operatie om de weg terug te vinden. Enkele plaatselijke mensen kregen me na een tijdje terug op het goede spoor. Na nog wat wandelen, een bus en nog wat zoeken kwam ik een 4 tal uur na mijn vlucht aan in mijn hostel. Het hostel ziet er wel ok uit. Wat ik ’s avonds heb gegeten weet ik nog altijd niet. Van de menu kon ik niks lezen, maar het smaakte, dus dat was ok. En o ja Cass bier, een Koreaans biertje smaakt ook wel. Na een goede nachtrust kon de verkenning van Seoel beginnen. Ik had een wandeling gevonden die ik wel eens efkes rap ging doen. Ondertussen genietend van het uitzicht. Maar zoals zo dikwijls gebeurd komen efkes rap en Rikkie niet altijd goed overeen. Na wederom een paar keer een foute metro te hebben genomen kwam ik op mijn bestemming aan. Mijn tocht kon beginnen. Het leek heel simpel, dat zal het ook wel zijn, maar al bij de eerste straatwijziging was ik al helemaal fout. Dan maar optie B. Zelf wat ronddwalen en zien waar we uitkomen. Enkele paleizen, musea, en een leuk wijkje later begon ik aan men terug tocht. En hoe het kwam weet ik niet, maar in de metro zag ik eindelijk het licht. De halte waar ik moest zijn stond niet op mij stadsplan. Maar nu ik dat weet zal het voortaan wel beter gaan zeker. Hoop doet leven(hehe) en anders steek ik het op de taal. Na een kort nachtrustje, het liep wat uit de hand gisteren, stond het DMZ toertje op het programma. Hetgeen ik wou was helaas volzet, en wanneer ik hier terugkom ook. Dus werd het de light versie. We bezochten enkele plaatsen nl. een uitkijkpost, een tunnel, een treinstation. Het was wel interessant maar we kwamen niet in de gedemilitariseerde zone. Allé boven de grond toch niet. In de tunnel kwamen we er wel maar helaas mocht je hier geen foto’s nemen. De Noord Koreanen waren al ver gevorderd met hun tunnel. De tunnel is 1650m lang en ligt ong 73 m. diep. Deze werd ontdekt doordat er een Noord-Koreaanse ingenieur overgelopen was. Deze wist over de tunnel te vertellen maar wist niet waar. Maar na enig zoekwerk werd deze dan toch gevonden. Vanaf de uitkijkpost kan je de andere kant nl. Noord Korea zien. Het weer was niet ideaal dus het zicht was wat wazig. In de DMZ zone zouden zich 2 dorpen bevinden. Eén in Noord Korea en één in Zuid-Korea. Het Zuid-Koreaanse dorp is bewoond, maar het Noord-Koreaanse is pure propaganda. Grote huizen en overal tegelijkertijd gaan de lampen aan en uit. Dus echt normaal ziet dat er niet uit. Tot slot was er dan nog het treinstation, dit is de verbinding met Noord-Korea. Momenteel komt er maar 1 trein per dag aan. Maar ze blijven dromen van een eengemaakt Korea, zodat ze in de toekomst tot in Portugal kunnen rijden met de trein. Wie weet komt het er ooit van? Op de terugweg brachten we nog een bezoekje aan een ginseng kwekerij,met het gebruikelijke verkooptrukje. Maar hier doen ze niet vervelend, dus dat was geen probleem. Eens terug in de stad bracht ik nog een bezoekje aan de vroegere stadswallen met indrukwekkende inkomstpoort. Nu ik toch al halfweg was heb ik de Seoel toren dan ook maar met de gauwte bezocht. Dat Seoel een bruisende stad is bleek ’s avonds, overal liep het vol met mensen. Op verschillende plaatsen straatartisten, heel gezellig allemaal.

Enkele bevindingen.

Sinds een paar jaar hebben ze de namen van straten en stations veranderd. Als ze de stadsplannetjes en alles zouden aanpassen, zou het mss een beetje makkelijker reizen zijn. Iedereen heeft zijn smartfoon vast maar toch staan er nog verschillende telefooncellen. Cass bier het plaatselijk merk smaakt verrassend goed.